Stwórca

[Dawid Rt]

Nie zadzieraj z wielkim poetą – autsajderem –
któremu na rycinach od wieków nie golą brody.

Mówisz, Bóg wymyślił dzieci, dzieci wymyśliły Boga;
we śnie przez pokarm przodków, żywiąc przeczucie,
że ktoś czuwa nad porządkiem czasoprzestrzeni : daje światłu
światłość, monolitowi całość.

Podobno. W nieszczęściach krzyżują się
szczęścia, przeplatają nieparzyście pod nogami
jak jasne kamienie i brunatne koniczyny.
To dobrze; co za pierwszym razem nie wyszło,
za drugim będzie lepiej. Niebu gorzej nie przystoi.

Tylko nie zadzieraj z nieszczęśliwym poetą

[Gabriel Davis]

Pewność i zdecydowanie przebijają przez wersety tego wiersza. Znajdują się one gdzieś pomiędzy subtelnym relatywizmem, a wiarą. Dziękuję za wiersz. Pozdrawiam: Gabriel

[Dawid Rt]

Dzięki, Gabrielu. Pozdrawiam również.

Dawid

[krzysztof marek]

jak dla mnie ciekawie, spójnie i dobrze się czyta. pozdrawiam.

[Janusz_Ork]

Dawidzie, dobry z głębszą myślą. Dobry warsztat. Po ilości Twoich komentarzy wnioskuje, że jesteś nowy na orgu, ale wiersz zdradza wprawne pióro poety z niebanalnymi myślami. Podoba mi się Twój wiersz. Mam nadzieję, że jeszcze więcej Twoich dobrych wersów tu przeczytamy. Pozdrawiam. J.

[Dawid Rt]

Dziękuję wszystkim za przeczytanie i opinie.

pees. Januszu, tak, dopiero zaczynam "przygodę" z poezją :)

Serdeczności

[Jacek_Suchowicz]

dobrze napisane
pozdrawiam Jacek

[Anna_Myszkin]

Klarowny, ciekawe zestawienia słów (nogi, koniczyna), dobrze się czyta. Pozdrawiam :)

[cezary_dacyszyn]

warsztat dobry ...