Refleksja

[Marek_Dziekan]

Mój mąż był
rozpostartymi na ścieżce skrzydłami
wzniesionymi
ponad wszystkie kąty i zakamarki
naszego pospolitego mieszkania

Unosił mnie na rękach
uzbrojony w wojownicze słowa
z palącego równika po świt zorzy polarnej

Mój mąż zapomniał
gdzie rosną przebiśniegi
które pieczołowicie przede mną roztaczał
we wnętrzu mojego
rozedrganego ciała

[Marek Konarski]

Refleksja zakłada głębszy namysł, kontemplację, tu mamy do czynienia jedynie z prostą, nieciekawą konstatacją.
Skoro "przede mną", to nie "we wnętrzu".

[Dorota_Jabłońska]

Unosił mnie na rękach
uzbrojonych w wojownicze słowa

przecież to zupełnie niemożliwe, nawet w poezji.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Refleksja i kontemplacja to absolutnie coś innego. Refleksja może to być np. myśl, zastanowienie się wypowiedziana pod wpływem jakiejś sytuacji np. stresowej. Kontemplacja to zupełnie inna bajka.

,,Skoro "przede mną", to nie "we wnętrzu".

Czegoś nie złapałeś - przede mną roztaczał mąż, ale to jest wyznanie osobiste konkretnej osoby, kogoś kto jednak kocha. ona mogła i miała je w sercu. Pozdrawiam.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

uzbrojonych - uzbrojony:

Oczywiście, że błąd, ale już poprawiony. Już wygląda lepiej.

[cezary_dacyszyn]

znam temat i chyba nawet głównych bohaterów :-) Dlatego rozumiem każde słowo tego wiersza .
Mnie osobiście urzeka , chociaż , może to bardziej : sprawna obserwacja ? NIE , jednak nie ;-)
Przecież ilustracje słowne to pierwsza liga !

[Anna_Myszkin]

Podoba mi się, ale masz tu to samo, co i mnie dopada: za dużo słów. Z góry Cię przepraszam, bo to nie warsztat przecież, ale wiersz wart pogłówkowania. Trochę bym okroiła. "Ścieżka" ważna, ale poświęciłabym ją dla dobra odbioru:

Mój mąż był
rozpostartymi skrzydłami
wzniesiony
ponad kąty i zakamarki
naszego zwykłego mieszkania

Unosił mnie na nich
uzbrojony w wojownicze słowa
od palącego równika po zorze polarne

Mój mąż zapomniał
gdzie rosną przebiśniegi
które troskliwie hodował
we wnętrzu mojego
rozedrganego ciała

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Refleksja i kontemplacja to absolutnie coś innego. Refleksja może to być np. myśl, zastanowienie się wypowiedziana pod wpływem jakiejś sytuacji np. stresowej. Kontemplacja to zupełnie inna bajka.

,,Skoro "przede mną", to nie "we wnętrzu".

Czegoś nie złapałeś - przede mną roztaczał mąż, ale to jest wyznanie osobiste konkretnej osoby, kogoś kto jednak kocha. ona mogła i miała je w sercu. Pozdrawiam.

Słownik Kopalińskiego, utwierdza mnie w przekonaniu, że nie ma pan racji. Proszę koniecznie sprawdzić przed "absolutyzowaniem" ;)
Refleksja jest efektem głębszej zadumy, medytacji, tu mamy do czynienia z prostym opisem, relacją bezpośrednią.
Kochająca żona, może mieć w sercu wszystko, na co ma ochotę. Mąż nie może jednak roztaczać czegokolwiek, jednocześnie przed nią i w jej wnętrzu. To tak jakby pan kosił trawę jednocześnie przed domem i w jego wnętrzu...

[Marek_Dziekan]

@ Marek Konarski

No widzi pan, dalej się nie rozumiemy. Pan nie rozumie tego fragmentu wiersza i ja już nic na to nie poradzę, a przekaz jest prosty. W wierszu zaś jest smutna refleksja poparta rozpamiętywaniem. Oczywiście, że kontemplacja może być refleksyjna, a nawet medytacyjna, ale refleksja wcale nie musi być kontemplacyjna.W kontemplacji potrzebne jest skupienie. A kiedy człowiekiem targają emocje wówczas refleksja nie zawsze poparta jest skupieniem. Pozdrawiam.

[Marek_Dziekan]

@ Anna Myszkin

Twoja interpretacja również mi się bardzo podoba, ale czy to nie zmieni trochę sensu. Chodzi mi o ostatnią zwrotkę. no bo skoro rwał się do lotu ponad przeciętność, skoro uzbroił się w wojownicze słowa to jakby je hodował w jej wnętrzu to wówczas byłaby pełna harmonia uczuć, tak mi się wydaje. a w rzeczywistości on je przed nią roztaczał, ale ich nie hodował skoro pojawił się kryzys. To ona sama umieściła je w swoim wnętrzu gdyż bardzo uwierzyła. Ale przekażę twoją interpretacje zainteresowanym. Bo zdradzę ci, że wszystko szczęśliwie się zakończyło. Z małą zmianą:

Mój mąż przypomniał sobie
gdzie rosną przebiśniegi
które troskliwie hodował,
we wnętrzu mojego
rozedrganego ciała.

Tak, już można tak napisać. Pozdrawiam.

[Magda_Tara]

podchodzę po raz kolejny
i przystaję, odwracam się i wracam.
:))))))))))
i nie zinterpretuję
ja go po prostu czuję - czuję ładnie
:*

[cezary_dacyszyn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marek stop , Marek stop : a nie mówiłem :-)

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marek stop , Marek stop : a nie mówiłem :-)

Cezar! uspokój się! Ty Zbereźny Imperatorze! :PPPPPPPPP

[Pan_Biały]

to twój, jak do tej pory, najlepszy wiersz
r

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marek stop , Marek stop : a nie mówiłem :-)
Mówiłeś, mówiłeś i się sprawdziło. Madzia nie zawiodła.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taki komplement? Aż się zawstydziłem.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No cóż jeśli Biały tak twierdzi to coś w tym musi być bo Biały na poezji się najzwyczajniej w świecie zna.

[cezary_dacyszyn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak Marek - Będziesz już słuchać starszych ?

:-)

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak Marek - Będziesz już słuchać starszych ?

:-)

No właśnie tego nie jestem pewien czy najlepszy, raczej tak nie uważam. Wiem, że mam czasami trochę specyficzny styl pisania i nie wszystko do wszystkich dociera.

P.S. A od kiedy ty małolacie jesteś starszy?

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taki komplement? Aż się zawstydziłem.

:))))))))
nie wstydź się, jesteś dużym chłopcem
:)))))))