Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w moim domu gdzie ścieżki wydeptane
jest piec otwarty popiół się w nim gnieździ
światło zrzuciło stuletnią koszulę
i nagie trwożnie garbi ściany sieni

kwiaty jabłoni wiśni tudzież śliwek
rosną z poduszek zwieszonych na płocie
co jawą jest co snem nikt nie wie
gdy indor grzebie ziemię kura gulgocze

jest tam jeszcze stara okiennica
w mech zanurzona powietrze i blaski
co sucho trzeszczy w pełnym słońcu
na strunach smyczy pamięć na zatrzaski

Opublikowano

Tytuł do zmiany, nie powinien być streszczeniem treści wiersza. Potrójne "i", zbędne.
Uroczy wiersz z frazą, która pozostanie mi w pamięci :

jest piec otwarty popiół się w nim gnieździ
i światło zdjęło swą starą koszulę
i nagie trwożne garbi ściany sieni

:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak już napisano - plastycznie i nastrojowo.
Mnie jednak martwią niektóre frazy, ot, choćby ewidentnie niepotrzebna inwersja (rosną z poduszek!). Powtórka "i" łatwa do wyeliminowania, tam (przed "światło") nawet logicznie jakiś przysłówek lepiej pasuje. Gorzej z zaimkiem "swą", który robi za wypełniacz wersu. Może zamiast powtarzać dwa przymiotniki - zmienić drugi na przysłówek? (i nagie trwożnie?). Ostatnia zwrotka wydaje mi się najgorsza - nawet współbrzmienia końcówek rozjechały się. Dwa ostatnie wersy schodzą z 11-zgłoskowca do 9 sylab, gubi się średniówka, rytm...
Dodatkowo: jak okiennica zanurzona w mech (nie obrośnięta, a więc leżąca nisko na glebie), może wisieć NAD dziurawcem?

Nie jestem rygorystą-zamordystą, ale konsekwencja jest przejawem formy, ta z kolei przekłada się na muzykę, a ta czytelnika... etc. etc.
pozdrawiam
PS. A pierwszy wers wiersza jest 10-tka!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



P.Lecter; tytułu (przynajmniej na razie ) nie zmienię.
Nie widzę tu takiej opcji. Zgadzam się z sugestią,
że powinien być bardziej tajemniczy.
Widac, nie mam pomysłu na dobre tytuły:))

Zbędne "i" usunełam.
Dziękuję za poświęcony czas, i zapamietanie paru wersów,
jeśli poważnie...:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak już napisano - plastycznie i nastrojowo.
Mnie jednak martwią niektóre frazy, ot, choćby ewidentnie niepotrzebna inwersja (rosną z poduszek!). Powtórka "i" łatwa do wyeliminowania, tam (przed "światło") nawet logicznie jakiś przysłówek lepiej pasuje. Gorzej z zaimkiem "swą", który robi za wypełniacz wersu. Może zamiast powtarzać dwa przymiotniki - zmienić drugi na przysłówek? (i nagie trwożnie?). Ostatnia zwrotka wydaje mi się najgorsza - nawet współbrzmienia końcówek rozjechały się. Dwa ostatnie wersy schodzą z 11-zgłoskowca do 9 sylab, gubi się średniówka, rytm...
Dodatkowo: jak okiennica zanurzona w mech (nie obrośnięta, a więc leżąca nisko na glebie), może wisieć NAD dziurawcem?

Nie jestem rygorystą-zamordystą, ale konsekwencja jest przejawem formy, ta z kolei przekłada się na muzykę, a ta czytelnika... etc. etc.
pozdrawiam
PS. A pierwszy wers wiersza jest 10-tka!

Dawniej; no jest jak piszesz...
Trochę podłubałam, resztę zostawiam na wolniejszą chwilkę.
Wnusia mi się urodziła, troszkę pomagam córce, a przy tym wszystkim radośnie mi:))
Szczęście wymówiło moje imię.
Napisałam - w mech zanurzona, bo solidnie mchem obrośnięta, ale nie glebuje.
Dziękuję za cenne wskazówki:))

Pozdrawiam ...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Leokadio,
co stało się z pierwszym wersem,
zmieniłaś i nadal jest 10-tka,
zostawiłbym tak jak poprzednio, a deptane
zmieniłbym na - wydeptane:


w moim domu gdzie ścieżki wydeptane

i wtedy będzie 11-zgłoskowiec.
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Leokadio,
co stało się z pierwszym wersem,
zmieniłaś i nadal jest 10-tka,
zostawiłbym tak jak poprzednio, a deptane
zmieniłbym na - wydeptane:


w moim domu gdzie ścieżki wydeptane

i wtedy będzie 11-zgłoskowiec.
Pozdrawiam

egzegeto;przepraszam, ale dostałam kociokwiku:)
z przczyn ode mnie niezależnych, aczkolwiek tak podgrzewających emocje,
że znowu spaściłam:))
Dziękuję za kolejne przyprowadzenie mnie do porządku:)

Pozdrawiam...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ładne :-) Pozbyłbym się drugiej strofy bo odstaje od zewnętrznych. Choćby dlatego,
że są w nich abstrakcyjne: "światło zdjęło spłowiałą koszulę", czy
"okiennica trzeszcząca w plamie słońca" (swoją drogą trochę niekonsekwentne: trzask wobec czegoś tłustego?)
Tymczasem druga strofa opiera się na oczywistościach:" kura grzebie ziemię indor gulgocze".
Ewentualnie może spróbować zamienić powyższe rekwizyty obrazowania rolami?


kwiaty jabłoni wiśni oraz śliwek -----> "oraz" do wymiany
z poduszek zwieszonych na płocie
co jest jawą co snem nikt nie wie
gdy kura gulgocze indor grzebie ziemię


Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jacięeeeeeeeeee:))
dzięki B. - złapałam...:))

pięknie pozdrawiam
Ale teraz uciekło znaczenie "blaknięcia" powłoczek w słońcu,
które czytałem mniej więcej tak:

wiatr zrywa kwiaty jabłoni i wiśni
z poduszek zwieszonych na płocie

Czyli: wzorzyste powłoczki z każdym dniem bladły tam na słońcu,
aż zostały już tylko w PeeLce.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ładne :-) Pozbyłbym się drugiej strofy bo odstaje od zewnętrznych. Choćby dlatego,
że są w nich abstrakcyjne: "światło zdjęło spłowiałą koszulę", czy
"okiennica trzeszcząca w plamie słońca" (swoją drogą trochę niekonsekwentne: trzask wobec czegoś tłustego?)
Tymczasem druga strofa opiera się na oczywistościach:" kura grzebie ziemię indor gulgocze".
Ewentualnie może spróbować zamienić powyższe rekwizyty obrazowania rolami?


kwiaty jabłoni wiśni oraz śliwek -----> "oraz" do wymiany
z poduszek zwieszonych na płocie
co jest jawą co snem nikt nie wie
gdy kura gulgocze indor grzebie ziemię


Pozdrawiam.

Boski; wiem, ze wiesz, i chcesz, aby było dobrze.
Po wszystkich przystawkach, zostawiam ostatecznie wersję jw.
Pieknie dziękuję za poświęcony mi czas i swoją propozycję, z której w większości skorzystałam.

Pozdrawiam...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @lena2_ trzeba uważać czego sobie życzymy, bo możemy być rozczarowani, gdy już to się ziści, świetny tekst!
    • następna doba zawitała w moich skromnych progach gość w dom, lecz zapewne, pominięta została moja zgoda Zbyło mnie ewidentne kłamstwo, mówiono o czułościach, okazało się to ironią, wspieraną zbyt łatwo   wtedy gdy się pożegnałem, miałem na oku jeden cel wyzbyć się na istotę ujrzeć jeszcze jedną z tych ostatnich niedziel bo komu ryczy wzrok nad jego włos temu leje się z twarzy, martwy pot i ja się utopiłem   brnąłem w swe zażyłości mając testament, na dawne imię tyle, że czekać nie potrafiłem zabrakło mi cierpliwości a do czego? mimowolnie, myślę iż do prawie że niczego bo wiem, że mało co zostało z gruzów znanych kawiarenek   co mi po mieście, gdzie dogorywają moje lokale? pomioty gonią innych chcąc ich zabić i infekować dalej dlaczego mam widywać swoje imię, na butelkach piwa tylko po to, by tracić rozum oczywiście, jakżeby inaczej lato ze mną pogrywa   ekran wlewa we mnie, kolejne wiadomości oczy się zamknęły gwiazda mnie wita oto ballada na mą cześć, składa się głównie z dymiącej bezsenności   bałagan w tym pokoju więcej stoi puste niżeli ktoś odpoczywa żyję w wielu głowach, jako widmo na placach widnieją moje postulaty tam gdzie samochody spotykają się, by omawiać nudne tematy   szukam czegoś co już nie istnieję już rozumiem, to było przed tygodniami, nad wodą, rozchwiany wieczorami…   [...]   przede mną grupa czapek z daszkiem w rękach trzymają szkło, szczęśliwsze niż ja odnaleźli wrzaskiem to, czemu ja cichy byłem łypią na mnie na myśl o nich dwa słowa: „całkiem, całkiem”   [...]     tak więc, gościu drogi co mnie odwiedził tyle na razie się wydarzyło, tyle mam przemyśleń pozbądź się obiekcji, twoja wizja nawet krańca realiów nie pomieści wyjdź z tego bloku tak i ja wyjdę z tobą, wrócę przed ósemką z przodu jedynie muszę zdążyć na pociąg, porzucić neon znajomego sklepu myślisz, dobry Panie, że to możliwe?   mam dość już tych spopielonych wierzeń drżę na samą myśl by coś przeżyć, został tylko sierpień   Z zapisków Lecha 2/3.  
    • @Poet Ka Będę prymitywnie męski... Dla mnie to wiersz jednoznacznie polityczny i tak trafia do mojego umysłu i serca. Rzeczywistość polska, europejska i światowa stała się koszmarem, w którym "musimy"(?!) akceptować kłamstwa i zbrodnie. "Beze mnie"... i bez Ciebie.  Swój wk-w wylałem w piosenkach, które wejdą w lipcu na EMUZE i wrzucam w lipcu na FB. W powietrzu jest siarka. Pozdrawiam Cię :-)
    • @Leszek Piotr Laskowski Kolejny piękny wiersz o drodze życia, pisany z perspektywy lat doświadczeń. Dziękuję :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...