popatrz:

[Rachel_Grass]

popatrz: burza przed burzą.
popatrz: zdejmuję rajstopy
z rozgrzanego sznura, wysokie napięcie,
burza na północnym zachodzie. gdyby mogła, trawa
nie chciałaby rosnąć pod moimi stopami.
jestem ostra, rozciągam się, wydłużam w tym słońcu.
kroję podwórko; zamknij oczy, a zobaczysz mnie, będę
biec. bo ja jestem dusza wędrująca - nie uświadczysz zakrętów,
tylko dwie połowy podwórza, proszę pana. jestem ostra,
zła i wędruję prosto w pański niespokojny sen.

popatrz: grudzień, maj, taniec, różaniec.
popatrz: gdybyśmy kończyli się śmiercią. gdybyś mnie uderzył,
co wtedy? wszyscy popełniamy błędy, których nie chcemy sprawdzać,
to nie wstyd. łamię się w dłoni na krótkie
wiosła. po grudniu, jak zwykle, przychodzi maj. nic przeciwko,
can't help it. moje biodra, nie mieszczą się w tej wąskiej
wannie. dziewczynki przechodzą przez łazienkę, mnóstwo
dziewczynek. zostawiają ręczniki i czekoladę. po grudniu przychodzi
jedno słowo, które dawno powstało i dawno się obróciło.

popatrz: zęby za oknem, za wargami.
popatrz: nad brzegiem kieliszka przesuwają się usta, ciepłe wciąż
i miękkie, jakbyś właśnie zdjął z nich palec. milczenie.
później zachwycisz się zbyt prędko i stracimy zapach. nieodparta
krawędź. może narysować, może zamazać. nic się nie da zrobić,
gdy wokół wyrasta jedna i ta sama od długiego czasu bajka. krew
pod paznokciami, krawędź, tętni jak u kogoś, kto oszalał i teraz
już tylko żyje.

[Rachel_Grass]

z cyklu podmiotów hormonalnych.

[Norman_N.]

Rachel,
jak na razie jesteś niezrównana na tym orgu.

[janusz_pyzinski]

bardzo mi się
pozdrawiam

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to dość kłopotliwe słowa dla mnie.
ale dziękuję :)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki

[JacekSojan]

tu słowo ma swój magnetyzm;
i wyrachowanie, kontrolowane odsłanianie peela w relacji z...
wciąga, pobudza wyobraźnię zaskakującym realizmem i...psychozabawą;
drażni mnie jedynie ten wtręt makaroniczny - albo piszemy k...a po polsku albo po angielsku;
język literacki to nie sałata...

pozdrawiam
J.S

[Marta Muran]

niebagatelny wiersz,

początkowo doszukiwałam się anoreksji sensu w strojnej, ciepłej powłoce słów,
ale to wiersz pełny wizją poetki,
bez wątpienia!

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiem o tym doskonale. makaronizm miał się pojawić w charakterze cytatu, niestety autorka nie raczyła samej sobie w czasie (przedpotopowym) pisania tekstu zaznaczyć, z jakiego utworu wzięła ten wers, i teraz niestety błąka jej się po głowie tylko on i niczego innego z owej piosenki przypomnieć sobie nie potrafi :)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podmiotka ma wiele problemów, taki też by mogła mieć właściwie, bo jest zbiorem chorób medialnie popromiennych, chociaż tutaj nie do końca to widać.

[adam_bubak]

pobudzający

do mojego folderu z Tobą - frrru

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mam teczkę u Ciebie?
:D

[Agata_Lebek]

U mnie masz ;P
:D
;))

[Cecherz]

Uznaje to jako eksperyment literacki, coś chciał osiągnąć szukał nowego sposobu komunikacji. Za to plus.

Wiersz jednak absolutnie nic mi nie mówi.
nie mogę ocenić....

[allena]

Tu się zatrzymałam na dłużej:) Bardzo, bardzo ciekawy utwór:) pozdr. a.

[Leokadia_Koryncka]

Szkoda, że nie mogę formalnie ocenić, ale słowo zawsze ważniejsze.
Zabieram i już!

Pozdrawiam, Leo.

[H.Lecter]

później zachwycisz się zbyt prędko i stracimy zapach

"Popatrz" wolno i uważnie, zapachowo... :)
Kiedy oglądamy świat zza szyb pędzącego pojazdu, wydaje się on być nieruchomy, statyczny, "tapetowy". Jeżeli się zatrzymać (popatrzeć) świat dzieli się, mnoży w dynamiczny szczegół, uwalnia zapach...
I takie to jest pisanie...

Pozwolę sobie, nie zachwycić się wierszem zbyt prędko...
Nie jest zły.
:))

[hubertk]

to chyba jeden z Twoich lepszych, ostatnio;)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no to niebezpiecznie :P

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nic nie mówi w sensie enigmatyki czy nic nie mówi ciekawego?