jesienne wibracje 2.

[Wilcza Jagoda]

babie lato*

srebrzysta baba skąpana w rosie
snuje się lasem polem bezdrożem
w porannym słońcu małe brylanty
przecina wiatru zbyt ostrym nożem

oplata nicią wiotkie paprocie
liście klonu rozrzuca w nieładzie
nad łąką słońce rozpala złotem
cieniem na drodze cicho się kładzie

szarym welonem dymu na polach
zmęczoną tuli skibę po skibie
stygnie spokojnie wśród melancholii
nicią pajęczą na mojej głowie

[Bolesław_Pączyński]

Śliczny ten dalszy ciąg jesiennych wibracji.

Wiatr przędzie nić babiego lata
na krzewach zwija w motki
a jesień babie włosy splata
wsłuchując się w jej plotki.

Serdeczności:)))

[Leokadia_Koryncka]

Witam:)

Oj wibruje ta "Baba" letnia, wibruje...
Cudko, Jagodo!

Nie czytałam pierwszej, ale poszukam...

Serdecznie, Leo.

[Magda_Tara]

bardzo pięknie o najpiękniejszej porze roku
:))

[Anna_Myszkin]

Pięknie namalowany jesienią o jesieni życia, a te pocięte brylanty - perełki ;)

(Troszeczkę rytm się zaburzył w "liście klonu rozrzuca w nieładzie", ale wystarczy przestawić szyk, i zagra.)

Pozdrawiam :)

[teresa943]

Oj, Jagodo, widać jesteś zakochana (jak ja) w jesieni. Malujesz przepięknie.
:)))
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

ps I wibracje także pamiętam :)

[Sylwester_Lasota]

ponownie ładnie namalowałaś jesień.
a tu kap, kap za oknem :)

pozdrawiam

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Najgorzej wyszło z południem (słońce złote, cieniem cicho się kładzie... - bardzo nieświeże, niestety). Ale nie może zostać 1 i 3. Ładna klamra srebrzystości na wstępie i w zakończeniu.
Może niech zmęczona będzie Ona, a nie skiby?
No i druga - coś innego, bez powtarzania za kimś tam, wiem, że dasz radę - te przymglone południowe godziny na pojezierzu muszą być teraz cudne (o ile nie pada!).
Pozdrawiam

[Zjajami_Baba]

ładniusie, delikatne i kobiece.