czarno

[Alicja_Wysocka]

nie mogę skończyć daremne chęci
myślom się zbiera ciągle na młóckę
między skroniami klekoci cietrzew
jękliwe skargi za pióra skubie
mimo rozżaleń nie umierają
duszno gorąco kłęby oparów
zmyśliły kołtun jakby nie dosyć
ulga nie przyjdzie nie ma zamiaru
gdzieś tam pod lasem szczekają echa
i sny się kładą słyszysz jak płaczą
tęsknią do wzruszeń coraz samotniej
czarno na białym nie mogę zacząć

[Lübow]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sny się kładą... dużo tutaj poezji, dojrzałej, jak jabłka w sadzie obfitości. I wszechogarniający smutek.
Moim skromnym zdaniem lepiej by brzmiało w trzecim wersie: "między skroniami klekoci cietrzew".
A poza tym jestem pod wrażeniem wiersza i ogromu poetyckiego przekazu.

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pierwotnie miałam jak radzisz, bo bardziej mi pasuje, ale Word podkreśla 'skroniami' jako błąd ort.
No i zmieniłam, on chyba bardziej się na tym zna.

Dziękuję za komentarz :)

[Lübow]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pierwotnie miałam jak radzisz, bo bardziej mi pasuje, ale Word podkreśla 'skroniami' jako błąd ort.
No i zmieniłam, on chyba bardziej się na tym zna.

Dziękuję za komentarz :)
Tak, chyba masz rację, bo "dłoń" - dłońmi a nie dłoniami. Ale nie jest to jakiś istotny mankament.

[krzysztof marek]

spotkałem się już z wordami które podkreślają na wyrost ;)
a wiersz ładnie poprowadzony. podoba się naturalnie. pozdrawiam.

[Anna_Myszkin]

Ładnie wkomponowana "niemoc" w porę roku i aurę. Co do "skroniami", to jak najbardziej poprawna forma. Pozdrawiam :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, dziękuję.
Zmieniłam :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sprawdziłam, faktycznie na wyrost.
Dziękuję

[Makar Bora]

Alicjo!

pamiętam jak zaczynałaś
było śpiewnie rześko i wesoło
teraz napierasz się by skończyć
to wszak sztuka "sama w sobie"
tej miary nie sprostało wielu
więc nie kończ tylko idź do przodu
patrz gdzie światełko błyska

skroniom daj wypocząć
prochu nie wydumasz
więc po co myśli knocić

cietrzewia wypuść na przestrzenie
sama ruszaj w świeżą zieleń
gdzie koniki polne skaczą
tam przyjazne echo czeka
aby zajrzeć we wnętrze duszy
i zaśpiewać pieśń wesołą
z partytury zdobnej różą

Serdecznie pozdrawiam siego lata. Patrz, już w przedbiegach zbliża się jesień! Marian

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Marianie, bliski sąsiedzie
jak miło spotkać w znajomych kątach
mam we łbie mętlik, a nawet bajzel
nie mogę zasnąć nim nie posprzątam
Skaranie jakieś, co którą upcham
następna klepką za luźną wleci,
a wszystkie w szpilkach biegają, tupią,
jedna przez drugą chce mnie oświecić
Jak pragnę zdrowia, gdzie ta reforma
uboczne skutki, nie dośpię nie zjem
żeby najszybciej jaką receptę
połknąć i zapaść raz na amnezję
Wreszcie mam pomysł, dam ogłoszenie
właśnie już tętent czuję na skroniach
za mała głowa, trzeba mi większej
pilnie zmienię na łeb od konia

Również pozdrawiam serdecznie i dziękuję :)

[Eunicee]

Ładnie, poetycko:) podoba mi się, pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

poetycko owszem ale Tobie Alu należy już wyżej stawiać poprzeczkę (poukładaj akcenty)

pozdrawiam Jacek