Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A dlaczegóż to nie mogą być skrzydła wiatru,przecież to zwrot poetycki.Sądząc po Twoich dość mocnych wierszach jesteś mężczyzną.Ja ujmuję myśli na pewno inaczej ale czy gorzej?
Ponadto w wielu wierszach u wielu twórców zdarzają się zwroty "między nadzieją a spełnieniem" ale mogą mieć różne zabarwienia i na pewno nie popełnią plagiatu.Nie ma dwóch jednakowych odczuć ( myślę o całym zwrocie-który jak uważasz jest oklepany) tak jak nie ma dwóch takich samych kropel wody.Pozdrawiam

Opublikowano

bardzo przyjemny wierszyk, jednak radzilabym rowniez jak moj poprzednik zaprzestac uzywania "wyświechtanych" zwrotów:) Reginko...jestes na dobrej drodze, zastanawiam sie tylko co by wyszlo gdybys troche wydluzyla ten wiersz...

Agnes

Opublikowano

Droga Agnes zawsze z uwagą czytam Twoje rady,może masz rację że nazbyt krótki ten wiersz ,ale tak mi jakoś wyszło.Na pewno nie jeden raz będę do niego wracać i może wtedy
wydłużę go, o ile oczywiście pozwoli na to wena .Postaram sie nie używać zbyt często
jak to nazwałaś "wyświechtanych" słów.Pozdrawiam

Opublikowano

...A może tak, Regino..???

Skrzydlate wiatrem słowa
odfrunęły spłoszone
oddechem kochania
przysiadły na gałęzi drzewa
między nadzieją a spełnieniem
płosząc stado kruków
czyhających
na kolory ust



....To tylko sugestia, nie musisz korzystać...;-)))
...Pozdrawiam..;-))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • dziwne i nie wiem czy dobre
    • @Berenika97   Bereniko.   o czym jest Twój wiersz ? o tej sekundzie, w której nadzieja zderza się z rzeczywistoscią i człowiek nagle rozumie więcej, niż chciał.   czekanie staje się tu czymś głębszym niż sytuacją towarzyską.   to akt wiary, że ktos nada sens zwykłemu czwartkowi.   a kiedy pada "Nie dotrę”, świat nie dramatyzuje tylko  po prostu odsłania swoją obojętnosć. najmocniejsze jest dla mnie: "do mnie dotarło wszystko ”   w tym zdaniu jest małe przebudzenie.   spotkanie z prawdą, z samotnością, ale też z własną godnością.   to trochę    jak u Søren Kierkegaard to chwila, w której człowiek staje twarzą w twarz z sobą samym. piszesz subtelnie, dojrzale i z ogromnym wyczuciem detalu.   i ja naprawdę swietnie czuję , że Ty wiesz, o czym piszesz   to jest POEZJA.      
    • Przytuleni, wtuleni, nie owijamy ciał mową. Ręce się splatają, języki nie plączą.   Moje myśli rozwiewa wiatr, twoje nie mącą powietrza, słowa są ciężkie jak głaz, głosy nie giną w podziemiach.   Pory roku nie przenikają się, zdania nie są ciągłością. Gwiazdy nie tworzą zbioru, gest pozostaje osobną całością.   Więc może pomilczmy? Milczeć - niezręcznie. To całujmy się! Będzie jakoś zręczniej.
    • @Jacek_Suchowicz cieszy mnie Twoja postawa :) Pozdrowieni ciepłe.
    • ej, ptaszyno złotopiórka czekam, jesteś, tak się cieszę szkiełko cudne lub koralik zawsze jakiś mi przyniesiesz. wypatruję pod jaworem ganiam myślą po błękitach raptem patrzę, jest pod wierszem chyba dla mnie, lecz nie pytam   ja z tych treli wiję wierszyk każdą perłę biorę w dzióbek, co się nada w drugiej zwrotce albo w pierwszej, robię próbę tu się świeci, tam znów błyszczy, a tu miękki puszek, popatrz nie wiem ptaszku skąd się wziąłeś                    *    podpisano zwykła sroka
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...