-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 169
Ten sposób prowadzenia życia
zmusza cię do zwiększenia prędkości
by zdążyć na czaschoć wiesz, że szanse są nikłe
słuchasz
i nosisz nadziejęten wysiłek to twoja miłość
włożona w każdy fragment życia
czyli w obecność drugiego człowiekajeśli przeczytam cię dzisiaj
w co wątpię, bo braknie mi czasu
spróbuję zrozumieć
ile korzyści ma w sobie więzienie
po takim ciężkim boju.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 577 wyświetleń
-
- 48 odpowiedzi
- 1 151 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 1 116 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 680 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 972 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Białe Piórko Powtórzenie „Przytul mnie" działa jak zaklęcie lub modlitwa. Każde kolejne powtórzenie dokłada nową warstwę - bezpieczeństwo, ciepło, ukojenie, radość. Podmiot liryczny nie żąda - prosi, tłumaczy, uzasadnia. Jakby bał się, że sama prośba nie wystarczy. Ale jest smutne zakończenie - gest rezygnacji ukryty w poetyckiej metaforze. Ciekawy wiersz. -
Przez wiedźma · Opublikowano
@Berenika97 To niesamowite wrażenie czytać taki komentarz. To jest dokładnie to, co chciałam przekazać. Pomysł zrodził się właśnie z legendy. I to prawda w końcu czuję ten spokój. Czuję, że w końcu jestem na swoim torze. Chcę już na nim zostać. Bardzo, bardzo dziękuję.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Benjamin Artur Napisałeś ten wiersz z dużą delikatnością. Tekst nie krzyczy, nie tłumaczy - zostawia obraz człowieka, który stoi na progu i jeszcze nie wie, w którą stronę się obrócić. Subtelnie! -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Trollformel Wiersz ma w sobie i liryzm i groteskę. :))) Finał z koperkiem sprowadza całe piękno na talerz, co jest jakąś prawdą o tym, jak obcujemy z naturą. :))) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@wiedźma Podoba mi się sposób, w jaki odwróciłaś w wierszu klasyczną legendę o kwiecie paproci. Zamiast obietnicy baśniowego bogactwa, te mityczne poszukiwania stają się u Ciebie metaforą bolesnego zderzenia z samotnością i odnajdywania samej siebie po stracie. W wersie - "Ja szukam oddechu, który brałam za dwoje"- jest ogromny ładunek emocjonalny. Niezwykle mocna jest też puenta - odarcie kwiatu z jego magii na rzecz boleśnie namacalnego "Fotela bez ciała". Sprowadza to całą opowieść do cichego pokoju. To piękny, intymny tekst o żałobie, oswajaniu ciszy i tym trudnym procesie zauważania własnych dłoni na nowo.
-
-
Najczęściej komentowane
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się