skóra jak ściana obrosła tynkiem perwersji

[Pan_Biały]

w tym momencie to do mnie dociera
rzeczywistość i ludzie zmieniają się na złe
dobre początki były w stworzeniu

suche liście mogę zrozumieć
przeszły przez piekło odrzucenia
dlatego przygarniam je do wspólnego stosu

wnętrzności zaścielał kruk
pruje skórę i choć to nie zdarza się często
nie wystawia dzioba
wtedy się poddaje a ciało zalepia się gliną

jelita jak spirale chodników
wiążą kanonadę ludzkich odruchów
z przystanków wypranych w dźwiękach słów
do pracowni miłości dzielą tory porno anegdot

biorę cię za rękę i przeprowadzam dziurą w siatce
odgradzającej getto perwersji od przestrzeni

[Anna_Para]

Świetny tekścior. Zmieniłabym Rafale :"odgradzającej" na: "odgradzającą". Serdeczności, Para:)

[Anna_Myszkin]

"Miłość w czasach zarazy", ale książka, nie film, jakoś się nasunęła po przeczytaniu tego wiersza.
Ale warsztatowo miało być. Przekaz jasny, wszystko zagrało, tylko zastanawia mnie "dziura w siatce" zestawiona z tytułową ścianą. Czy "wyrwa w murze" nie wchodzi w rachubę? I dlaczego "do pracowni miłości dzielą tory...", a nie "od", chyba że to jakiś celowy zabieg? Pozdrawiam.

[były__premier]

6 ostatnich wersów to jedna wielka masakra:]

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mhm, coś się zrobi, tekst jest tylko do warsztatu nigdy nie wypłynie na głębsze wody
dziękuję za dobre słowo
pozdrawiam
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie czytałem i nie oglądałem "Miłości..."
tytuł powstaje po napisaniu i nie zawsze bezpośrednio łączy się z treścią, nie jest to dla mnie istotne
wyrwa w murze nie wchodzi w rachubę
"do" jest na miejscu
dziękuję za analizę i komentarz
pozdrawiam
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie masakruję, nie jestem dyktatorem, choć musi to być podniecające;)