Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ponoć chwalenie się to wada. Jednak nie mogę oprzeć się pokusie i pochwalić się, że w
poznańskim IV konkursie literackim Młode pióra zdobyłem pierwszą nagrodę, a także w zeszłym roku tuż przed Świętami Bożonarodzeniowymi mój wiersz został wybrany by ukazał się w tomiku "słowo za słowem za krótkie antologia" wydawanym co roku w Poznaniu z wierszami Świątecznymi i w tym klimacie ;)

Oto dwa wiersze, które najbardziej spodobały się jury(z tych które wysłałem) w konkursie, a także wiersz z antologii ;)

***
Usiadłaś naprzeciw
w czerwonym płaszczu
kusząco obcisłym.
Żółty szal
nad piersiami obfitymi,
choć dopiero wiosna.

Rzęsy mrugają
w zaproszeniu do tanga.
Tak chciałbym dotknąć
guzików na piersiach
i dopiąć
swojego.

Pozwól mi
być gentelmanem
i zdjąć ci płaszcz.



Bilet MPK

Dałaś mi bilet tramwajowy
ze śmiechem mówiąc,
że prezentów się nie oddaje.

Bilet schludny, w kieszeni trzymam
nietknięty.
Czysty, skrzętnie schowany;
tylko dla mnie.

I choć starczy tylko
na piętnaście minut jazdy,
jak dzieci w nocnym
zapomnieniu
będziemy go odbijać wiele razy.



***

Zapukał do drzwi.
Oderwał od rozmów
przy stole prawie pełnym
zapachów.

Stał w progu,
w strzępach letniego
stroju.

Uśmiechnięty
i zadowolony z siebie
drzwiami trzasnąłem.

Zachowuję tradycję.


No, to koniec chwalenia się :P

Opublikowano

takie chwalenie można tolerować :)
a wersy -
Tak chciałbym dotknąć
guzików na piersiach
i dopiąć
swojego.


przepyszne.
Gratulki.


PS. Aha, i nie pisz, że koniec chwalenia,
bo życzę Ci kolejnych chwalb.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...