Takie było proste, a jednak nie proste – nie dla Marcina.

[Jolanta_S.]

Marcin był z natury niecierpliwy, aż do pewnego dnia, kiedy to poznał, no właśnie kogo? Ruda była niebrzydka, złote włosy sięgające pasa, długie nogi, szczupła, zgrabnie poruszała tyłeczkiem. W tali prawdziwa osa, ale nie najważniejszy wygląd zewnętrzny. Była kobietą wrażliwą zarówno na piękno otaczającego świata jaki i na zły los. Nie miała żadnych problemów w komunikowaniu się z ludźmi, otwarta na wszelkie propozycje i zmiany prowadzące
do ulepszania dnia codziennego. Kochała życie i ludzi.
Marcin przystojny facet po 25 latach beztroskiego i całkiem bujnego życia towarzyskiego nagle zapragnął uporządkować swój chaotyczny świat. Rozmyślał
o dziewczynie, właściwie miał na myśli znalezienie prawdziwej miłości, kobiety z którą spędziłby resztę życia. Na drodze właśnie wyrosła kobieta jego marzeń, zapragnął zawładnąć jej ciałem i sercem. Nie myślał, że zdobycie Rudej jest sztuką i wymaga cholernej cierpliwości z jego strony. Ilekroć spotykał ją na swej drodze zapominał języka w gębie, plątały mu się słowa, a ona wciąż zbywała go ironicznym uśmiechem. Próbował zaciągnąć ją do kina,
ale zapomniał co grają, zapraszał na obiad, a to już był czas na kolację. W domu rwał włosy z głowy z powodu swojej głupoty.

Dlaczego nie potrafię z nią porozmawiać rozsądnie, co się ze mną dzieje, a może tracę zmysły? Chyba się w tej Rudej zabujałem po uszy, a ona mnie ciągle zbywa.

Zadawał sobie tysiące pytań, na kilka udzielił realnej odpowiedzi. Aż wreszcie postanowił zapomnieć o całej historii podrywania. Męczyły go jednak całodobowe myśli, pragnął tej jednej nieosiągalnej kobiety. Była wciąż poza jego zasięgiem.
Pewnego pięknego popołudnia zmęczony i ze spuszczoną głową maszerował w stronę parku. Chciał odpocząć po męczącej pracy w biurze i w samotności pozbierać rozkojarzone obrazy swojego życia. Na drodze stanęła znów rudowłosa piękność.

Hej Marcin - usłyszał słodki znajomy głos.

Cześć odpalił. Tym razem zwyczajnie, bez zainteresowania. Obojętne jego spojrzenie bardzo zaciekawiło Rudą. Przystanęła zdziwiona, a Marcin szedł dalej zasmucony.

Marcin – urwał się jej głos.

Tak słucham odburknął i obejrzał się za siebie.

Nie chcę Ciebie zatrzymywać, pewnie cierpisz jak wszyscy na brak czasu?

Nie, nie skąd ten pomysł? Czy coś się stało, mogę w czymś Ci pomóc?

Właściwie mam ochotę pójść wieczorem do kina, może poszedłbyś ze mną?

[MARIUSZ RAKOSKI]

Ojej, ale biedny ten Marcinek :D Szczerze współczuję :)

Jola, dobre to, sprytnie i bystro poprowadziłaś narrację, nie czepiam się kilku usterek, bo

do naprawy :)

Pozdrawiam.

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mariusz cosiek poprawiłam, ale proszę - co jeszcze jest nie tak? Będę wdzięczna za pomoc.
:)))
Myślałam, że ten tekst jest kompletną nudą, a tu taki fajny komentarz. Cieszy mnie :)))
Dzięki za czytanie i ślady - bardzo dzięki!
Serdecznie - Jola.

zał:

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mariusz cosiek poprawiłam, ale proszę - co jeszcze jest nie tak? Będę wdzięczna za pomoc.
:)))
Myślałam, że ten tekst jest kompletną nudą, a tu taki fajny komentarz. Cieszy mnie :)))
Dzięki za czytanie i ślady - bardzo dzięki!
Serdecznie - Jola.

zał:


Pod Tobą zawsze :)

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jasne pode mną ;p
Przynajmniej mnie nie przygniatasz :)))

[poeta2000]

Na wstępie zaznaczę, że jest to mój pierwszy komentarz tutaj po 4letniej przerwie, którą sobie zrobiłem...

Do rzeczy:
Tytuł - tragedia. W sumie zachęcił mnie tylko dlatego, że też mam na imię Marcin i tak sobie kliknąłem.

Co do warsztatu jest on co najwyżej poprawny - wg mnie rzecz jasna. Niczym nie ujmuje ale jakichś wielkich zgrzytów też nie ma. No może poza tym "Zadawał sobie tysiące pytań, na kilka udzielił realnej odpowiedzi." - ten fragment wydaje mi się kompletnie bez sensu. Bo po co w ogóle o tym wspominać? Żeby wrzucić bardzo lubiany zwrot - zadawał sobie tysiące/miliony pytań (zamiennie z "tysiące/setki/miliony myśli chodziły mu po głowie" etc.)? A skoro już wspominasz o jakichś odpowiedziach, to może warto to rozwinąć? Jakie pytania i jakie odpowiedzi? No i jakie odpowiedzi są nierealne? To już chyba niewłaściwie użyte słowo. To samo z "rozkojarzonymi obrazami życia". Nie sil się na specjalną górnolotność bo po pierwsze nie wyjdzie CI ona a po drugie i tak będzie sztuczna. Swobodny tok jest o wiele bardziej naturalny i piękny...
Tyle o warsztacie, bo nie lubię dużo czepiać się formy. Każdy ma swoją. Ważne by nie była bez potrzeby tandetna.

A teraz treść.
Tutaj niestety nie będę delikatniejszy. Przeciwnie. Zacznę od obrzucenia go (tekstu) łajnem.
Jest on prosty czy nawet banalny. Historia w sumie o niczym. Chłopak chce poderwać dziewczynę ale mu nie wychodzi. Zakończenie do bólu przewidywalne. Postacie płytkie (ok, nie da się nie wiadomo czego naszkicować w tak krótkim tekście ale bez przesady). No i ta naiwność. Dla mnie tekst po prostu o niczym. Piękna dziewczyna, młody chłopak typ "niegrzecznego chłopca" który musi wyrwać intelektualistkę. No i wyświechtany frazes, że kobieta interesuje się tymi którzy nie interesują się nią.

No i na koniec pytanie: dlaczego facet którego "Męczyły go jednak całodobowe myśli, pragnął tej jednej nieosiągalnej kobiety" kompletnie nie reaguje na jej obecność gdy spotyka ją w parku czy jest przez nią wręcz nagabywany?? Postanowił sobie odpuścić? Poddał się? Był w złym humorze i kompletnie ją olał? Z tekstu to nie wynika. Z tekstu wynika jego nienaturalne zachowanie nie mające żadnego sensownego usprawiedliwienia.

Przepraszam jeślim zbyt ostry ale jak już pisałem - to tylko moja opinia.

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

lubię ostro - lecz czy to ostro;))
"2000" sorki za mój jezor!!!
dzięki za komentarz, no długaśny nie ma co ukrywać :)))
serdecznie pozdrawiam - Jola.

[Marcin B]

Hehe, no ja też jako Marcin odwiedziłem tekst. Nie powalił mnie w każdym razie, cały czas czekałem na jakąś porażającą puentę, która nie nastąpiła. Może to po prostu część czegoś większego, czego nie wypada oceniać w oderwaniu od reszty? Na razie zarówno warsztatowo, jak i pod względem treści nie przypadło mi to do gustu.

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no o Marcinie nie potrafię ciekawie :((
cóż może zachęcę do przeczytania " wyciągnięte z samego dna" powinno się podobać (nie mów, że nie ;))

Marcin pozdrawiam - Jola.