Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

gdy mnie piszesz wierszem

teresa943
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

teresa943

teresa943

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pewnie się pogubiłem, bo druga strofa brzmi mi tak, jakby to kobieta pisała. W kursywie wyjawia się ta kobieca słabość, i porywa męskie ego dreszczem. Ale pewnie da się to odczytać bez problemu również w drugą stronę. W każdym razie jest to wiersz operujący w dużej mierze abstraktem, przez co trzeba się skupić, żeby odczytać zależności. Pozdrawiam ;)

P.s. To ostatnie to bynajmniej nie jest zarzut.
Nic a nic się nie pogubiłeś :)) wszystko się zgadza... "w dobranej kursywie" ukryta jedność, więc...;-) po prostu wiersz operuje metaforą obrazujcą te zależności, trzeba się skupić albo znać to z autopsji...tylko tyle, Marku :)
Dziękuję serdecznie
:):)
Ciepło pozdrawiam i życzę miłego dnia -
Krysia
zdrojek

zdrojek

Opublikowano
Opublikowano

Świetny erotyk. Jestem pod ogromnym wrażeniem zmysłowości, jaką ukazałaś, a którą już sam tytuł mógł mocno zasugerować. Można wnioskować, że wszystko to czego doświadczamy składa się z przeciwieństw. Stosunek płciowy to jednoczesnie "pozorna szorstkość" i "delikatność".
Plus przeciwieństwo w formie pieszczot tego nie trwałego, "kruchego" ciała, przesycony jednak podskórnym wyrazem uwielbienia dla duszy.
Piękne.
Pozdrawiam.

teresa943

teresa943

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Witaj Zdrojek! Dawno Cię nie było, więc tym bardziej miło, że zajrzałeś. Sprawileś mi ogromną radość swoją interpretacją, z której wynika jak głęboko "wgryzłeś się" w wiersz.
Dziękuję pięknie.
:):)
Serdecznie i ciepło pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      opakowanie

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta nie jakoś nie widzę tego
    • Myszolak
      Pod uniwersytetem

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję bardzo za analizę i docenienie obrazów rozkwitania :). Bardzo dobrze to opisałaś.  To poczucie wyobcowania połączone z tym, że świat dalej płynie i obecność tych zwłok pod krzakiem nie ma żadnego znaczenia.   @Charismafilos No, rozbawiłeś mnie :) Nie pod UJ, ale tam to pewnie faktycznie może być tak brutalnie :)    
    • Marcin Tarnowski
      Przez węzły Księżyca i życia

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      A więc dziś marcowa pełnia, tu wojny, bessy i hossy; A tam pełni Robaczego Księżyca z zaćmieniem losy. – Zaćmienia Księżyca z natury swej towarzyszą pełni, Księżyc się zaćmi, gdy drogi do swego węzła dopełni. Węzły są dwa: „Rahu” – północny – wstępujący, w tym dziś I „Ketu” – południowy – zstępujący. Nazwy zda się mi Bardziej fantastyczne to: „Caput Draconis” – „Głowa Smoka” Oraz przeciwna do niej „Cauda Draconis” – „Ogon Smoka”. I to coś znaczy? Podobno tak, i ja myślę, że anioł wie. Bo wbrew astrologom człowiek, choćby uczony, raczej nie. Nie, nie obserwowałem, bo zasłoniła jasność słońca I szare kotary kłębiących się smutnych chmur tysiąca. Lecz myślę, że szkoda, bo tu cichy kryzys, gdzieś naloty; Ktoś coś powiedział, lub gestem zrobił przykrość i co po tym? Gdy Księżyc Robaczy, i istotnie ziemia odetchnęła. Wciąż się sukniami zieleni i kwiatów nie ogarnęła, Lecz już ptacy w poranki pobudkami jej szczebiocą, Już jejś Marsie z towarzystwem górował, choć poza nocą. Myślę, że prócz ludzkich inne wpływy, osoby i moce Toczą cię ma części globu za wiosenne równonoce. A tam, chociam dziś niezdrów – sił u mnie tak skrajnie niewiele, Jak bywało znów przypłyną i się z Wami podzielę…! . . . Na koniec, przez noc, żeby nie było mi smętnie i łzawo, Przez gałęzie zajrzał mi Księżyc jak Słońce złotem żwawo.   Ilustracja: „Perchance”, pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc zagląda przez okno”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Migrena
      AI 4

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Annie   a może to nie ludzie chcą być jak czaty, Annie - tylko czaty uczą się być coraz bardziej ludzkie?    Twój wiersz lekko, ironicznie, ale bardzo celnie dotyka naszej epoki.     i tu tkwi jego moc !!!   super :)   pozdrawiam :)
    • EsKalisia
      Anty- rap "na tak"

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      Tak dla relacji  opartej na wzajemnym poszanowaniu   dla  melisy w kubku dla unikania cukru.   Dla  poezji po zmierzchu; rapującej dziewczyny z przedmieścia    Dla milczenia takiego, że  nie odpowiadamy na głupie pytania bo człowiek ma prawo do błędu     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...