Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dorotko poruszyć wyobraźnię proponuję;))
no co ja będę tłumaczył, chyba nie w tym rzecz, prawda
dzięki za czytanie i chęć przetrawienia
pozdrawiam

Ale to Twoja wina, że nie mogę sobie tego wyobrazić :) Mam nadzieję, że weźmiesz to pod uwagę pisząc kolejny - jeszcze lepszy. A może wolisz, abym Ci słodziła? Nie miałabym z tym problemu bo dobrze Cię biorę, ale chyba nie o to chodzi?

Zdrówka!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dorotko poruszyć wyobraźnię proponuję;))
no co ja będę tłumaczył, chyba nie w tym rzecz, prawda
dzięki za czytanie i chęć przetrawienia
pozdrawiam

Ale to Twoja wina, że nie mogę sobie tego wyobrazić :) Mam nadzieję, że weźmiesz to pod uwagę pisząc kolejny - jeszcze lepszy. A może wolisz, abym Ci słodziła? Nie miałabym z tym problemu bo dobrze Cię biorę, ale chyba nie o to chodzi?

Zdrówka!
słodko jest słodzić;)) tylko żeby nie zemdliło;)
pamiętasz Bolca - bo chodzi o to "żeby było miło", kolejny który już jest po tamtej stronie
www.youtube.com/watch?v=gZdBMpWhhjM
stary porządny polski rap
Opublikowano
chłopcy palą papierosy pierwszy raz
obracają się w proch i powstają
dotykają piersi w obawie że się nie uda

dziewczęta plotą warkocze
z ust lecą słówka o chęci dorastania raz w miesiącu
czekają

a mosty wycinanych żył grożą zawałem
ukryte pragnienia zlepiamy w sieci z palców
kapie deszcz rozmazuje siedzących
pod tęczą

pogoda dziś taka niepewna
jak płyty tektoniczne
wchodzimy sobie na pięty


///


uporządkowałem wyciąłem jeden wers dodałem / ale mimo mojej kosmetyki myślę że taka chronologia powoduje że tekst płynie lepiej że po tekście się płynie lepiej / mimo wszystko względnie /

t
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ale tylko trochę;)))
no tak, zupełnie nieświadome odniesienie do tego "Pierwszego kroku w chmurach", aż odnajdę na półce to opowiadanie, tak dla przypomnienia
niech zostanie ten wers, w sumie go lubię
pozdrawiam i dziękuję za czytanie i słowa
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


sorry t, ale ten stwór jest już skończony, dostał tyle czasu na ile zasłużył i nie podoba mi się twoja wersja "uporządkowania" zamazuje moją wizję ale doceniam poświęcony czas
pozdrawiam
Opublikowano

Bardzo mi się ten wiersz podoba, bardzo. Wyraża lęk młodzieży przed odpowiedzialnością i dorosłością oraz lęk o młodzież w okresie jej dorastania. To "moje" tematy. Świetnie napisane, piękny język, obrazowanie, przenośnie. Na przykład to:

być w chmurach jest dobrze i źle jest uciekać przed nimi

kapie deszcz i rozmazuje siedzących pod tęczą

a pogoda dziś taka niepewna
jak płyty tektoniczne
wchodzimy sobie na pięty


Wszystko świetne w tym wierszu, ale to, co zacytowałam, robi na mnie najsilniejsze wrażenie.
Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Śliczny !!
    • Autorzy: Michał Leszczyński plus AI.    Pieśń portu Atlantydy   Ref. Atlantydo niechaj twoich trzystu trzech żeglarzy nigdy nie ustanie w podniebnym żeglarstwie żagle ich łodzi są przeto podwójnie kolorowe pływają po wzburzonych falach mroków, tęsknot i świateł i rozminowywują wszeteczne lądy ludzkie   Gdzieś tam na przestrzeni wielkiego oceanu wdzięczy się ten wspaniały niezmordowany port a w nim trzysta trzy piękne i doniosłe łodzie które jeszcze przed chwilą szlusowały po niebie   Trzystu trzech żeglarzy teraz nieco odpoczywa ratowali ten świat przed nudą, tępotą i zgryzotą atlantydzi podbili łaską wszystkie dusze i serca aby tylko promieniami odpędzić smutne katusze   Ref. Atlantydo niechaj twoich trzystu trzech żeglarzy nigdy nie ustanie w podniebnym żeglarstwie żagle ich łodzi są przeto podwójnie kolorowe pływają po wzburzonych falach mroków, tęsknot i świateł i rozminowywują wszeteczne lądy ludzkie   Gdy tylko będą trwać Atlantyda tutaj nie zginie a człowiek pozostanie chociaż odrobinę ludzki uratowali i mnie i ciebie bratku, ziomku i siostro delfinami przesyłam im codzienną wdzięczność   Zostawili po sobie świat wiersza, pieśni i tańca byli niczym trójkąt bermudzki za zawiłych zmartwień trzystu trzech atlantydów teraz chwilunię znów planuje regenerują się po potyczkach walecznych utrapień   Ref. Atlantydo niechaj twoich trzystu trzech żeglarzy nigdy nie ustanie w podniebnym żeglarstwie żagle ich łodzi są przeto podwójnie kolorowe pływają po wzburzonych falach mroków, tęsknot i świateł i rozminowywują wszeteczne lądy ludzkie   Atlantyda jest wiecznie żywa i rozbraja żywoty gromi liczne hordy, które tęsknią za dużą wojną portowe żagle zaraz ponownie zatelepią na wietrze by oszczędzić wam i nam ogromnych ciężarów mordęg   Ref. Atlantydo niechaj twoich trzystu trzech żeglarzy nigdy nie ustanie w podniebnym żeglarstwie żagle ich łodzi są przeto podwójnie kolorowe pływają po wzburzonych falach mroków, tęsknot i świateł i rozminowywują wszeteczne lądy ludzkie  
    • @Migrena to całe szczęście:)
    • @Tectosmith zaczepianie nic nie daje:)
    • miłość to brama piękne okno na świat   ona strażnikiem tego co się śni to uśmiech i łzy   miłość to kochanie to prawda która wciąż się tli   miłość to nie pogrzeb ani czas trudnych chwil   to niebo pełne  gwiazd oraz  czułych słów   miłość to kwitnący sad  to las pełen wzruszeń   tak moi drodzy  taka jest miłość radości czas
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...