Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

daleka droga do domu
przez ciasne ulice miasta
chrystus wisi na płocie
palcami wskazuje kierunek

zarys ciemnych latarni
potyka się o kamienie
upadł raniony krzykiem
przystanek na żądanie

droga do domu
jest coraz dłuższa

  • Odpowiedzi 54
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




daleka droga do domu
przez ciasne ulice miasta
chrystus wisi na płocie
palcami wskazuje kierunek

zarys ciemnych latarni
potyka się o kamienie
upadł raniony krzykiem

przystanek na żądanie

coraz dalej
do domu


a gdyby taka mała zmiana?
pozdrawiam
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




daleka droga do domu
przez ciasne ulice miasta
chrystus wisi na płocie
palcami wskazuje kierunek

zarys ciemnych latarni
potyka się o kamienie
upadł raniony krzykiem

przystanek na żądanie

coraz dalej
do domu


a gdyby taka mała zmiana?
pozdrawiam
:)

miło Grażyno za poświęcenie czasu, ciekawie to zakończyłaś, pomyślę nad dobrymi radami, tylko jeszcze poczekam, co powiedzą inni. jednak z zakończeniem osobiście miałem problem, nie pasowało mi jakoś, pewnie skorzystam z rady i ciekawy zapis, gdyż wyodrębniłaś wers

serdecznie

13
Opublikowano

Tak, tak... to jest dobre: ciekawa, zawiła kompozycja, bez wyszukanych metafor,

spokojnie opowiedziany, całkiem lirycznie. Najbardziej: krótkie konstrukcje zdań,

niby banalne, ale walą między oczy, bezpośrdnio:

"chrystus wisi na płocie [...] upadł raniony krzykiem"

No dla mnie takie zestawienie na 5.

Pozdro.
Mario :::)

Opublikowano

Skoro autor i tak sam zrobi z tym zakończeniem wiersza, co tylko będzie chciał, i zresztą powinien tak zrobić, to ja bym widział trzecią strofę tak:

daleka droga do domu
okazuje się coraz dłuższą

Czyli powtórzyłbym sam początek wiersza i zamienił „jest” na „okazuje się”, co też (mniej więcej) zrównuje długość wersów trzeciej zwrotki z poprzednimi, a to chyba też ma (nawet jeśli niewielkie, ale zawsze) jakieś tam znacznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Miło Lady, po nieobecności, nie miałem czasu: praca ale pisałem

dziękuję za ,,cieszy", ale ,,wreszcie jest wiersz" to bardzo miłe


serdecznie

13


Zawsze mówię, że praca służy
Cokolwiek by to miało znaczyć
:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Miło Lady, po nieobecności, nie miałem czasu: praca ale pisałem

dziękuję za ,,cieszy", ale ,,wreszcie jest wiersz" to bardzo miłe


serdecznie

13


Zawsze mówię, że praca służy
Cokolwiek by to miało znaczyć
:))

Masz rację z pracy są owoce

serdecznie

13

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




×
×
  • Dodaj nową pozycję...