Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zgarnę spod popiołu obietnic konwalie
przecież pachną mocniej niźli przebiśniegi
przemarznięta żalem chyba szybciej zasnę
na rozum przysięgnę że nigdy ...że nie licz

czas w łańcuchy złote wystrojony szczodrze
nawet zakłamanie mruży swe oczęta
zanim ci na odcisk znów nadepnę mocniej
przyrzekam o wadach nigdy nie pamiętać

dwa dni błogich myśli, już idą na szafot
duma zazdrość zawiść -zawisną w obłudzie
odczytaj złudzenia nie szeptem lecz na głos
zanim chwila pójdzie, pieszo zdąży uciec

Opublikowano

technicznie świetnie tylko co z puentą?
zanim chwila pójdzie, pieszo zdąży uciec
można pójść na całość co prawda, ale też chyba jedynie per pedes ;) - tu trochę nielogicznie
więc sugerowałbym coś w tym zmienić nie określając ("pójdzie") rodzaju transportu zostawiając to
w domyśle. warto , bo wiersz ładnie się czyta.
chwila może odpłynąć, odlecieć, minąć.
a może tak:
nim chwilę uwolnię, pieszo zdąży uciec
jan ko

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


konwalie pachną i owszem,
a w popiele obietnice? nie ogrzeją a raczej wybrudzą, :)
ściskam Bernadetko
Jagódko ten popiól to nawiazanie do środy popielcowej...i oczywiscie świat -dwoch dni kiedy jestesmy o niebo lepsi;)...na moment:)pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bernadetto,
zajrzyj, jak pisała Marianna Katarzyna :I
nie pozwalasz mi zmieniać formy j.w. i się... (?)
no- mówisz-masz:):)Marianna z odwetem u mnie- to bylo do przewidzenia.Toz tu nikomu nie bedzie niedlugo mozna minusa postawic:):):)ech...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97, mam jeszcze jeden wiersz o rosole, tylko muszę poszukać  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • A swoją drogą - koty. Kota się kocha tak, że nie zostawia się go na długo. On wraca zawsze własnym krokiem, jakby znał wszystkie ścieżki.   Z ludźmi bywa inaczej - im dziwnie łatwiej uchodzi, gdy odchodzą.   Może dlatego koty są tak bliskie sercu: wierne nie przez obietnice, ale przez samo bycie.    
    • @Berenika97Dużo tu już zostało powiedziane o wierszu. Oczywiście nietrudno jest skojarzyć tekst  z opisami stanów depresyjnych i  poczucia niemocy, zwłaszcza w odniesieniu do sytuacji, gdy wychodzi się z różnych psychologicznych zawłaszczeń. Wtedy nawet wstanie z łóżka jest przedsięwzięciem na miarę wspięcia się na Nanga Parbat, a zrobienie czegokolwiek, jakaś decyzyjność, sprawczość - całkowitą abstrakcją. Faktycznie, pomagają wtedy takie checklisty, jak ta opisana w pierwszej zwrotce. Jakiekolwiek działanie budzi lęk, bo osoba sparaliżowana jest poczuciem, że nic od niej nie zależy, zagubiona w niejasnych regułach świata, który do tej pory był  jej pokazywany przez chore, patologiczne filtry. To świetny obraz wyuczonej bezradności. I jeszcze do tego lekka domieszka fobii społecznej. Jak zwykle, Twoje studium przypadku zadziwia precyzją języka i przenikliwością umysłu.
    • @Arsis ja uwielbiam papa dance’owe nutki:) nikt nie ma takich z muzyków na świecie:)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. To jest bardzo trudne. Sport opisujesz jako dobrą szkołę pewności siebie, wiary w swoje możliwości, pokory i świadomej oceny własnej wartości, a także czerpania doświadczeń z tego, co się nie udało. Chociaż i w świecie sportu zdarzają się małe dramaty. No i w dyscyplinach, gdzie jednostki potrafią zarabiać fortuny, co prowadzi nieraz do choroby syfonowej, raczej trudno mówić o wychowawczej roli sportu...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...