Historia umarłego motyla

[Antoni Slawbicki]

zwabiła go wonność
na próżno zmyślności szukać
gdy sad cały w kwiatach

byle wróbel oprawcą
byle pyłek kamieniem

[f.isia]

tekścik raczej knotowaty

pogodnych Świąt, :)

[MARIUSZ RAKOSKI]

Ajć,

ten wiersz niestety w ogóle się nie broni, przykro mi, ale takie coś nie można popełniać.

Pozdrawiam

:::)

[Aleks Kleks]

trochę mało

pozdrawiam świątecznie

[WiJa]

Nie do końca zgadzam się z poprzednikami. Wystarczy usunąć ostatni wers, i już nie będzie takie to trochę przedobrzone, bo poprzedni wers wszystko wyjaśnia i to mocno wyjaśnia, wystarczająco więc, a dwa grzyby w barszcz, to o jeden za dużo. No i uważam, że sentencja składająca się z drugiego i trzeciego wersu, to bardzo celna sentencja. No, ale cały wiersz też ma swoją wymowę i to pozytywną wymowę o nieszczęsnym, a może jednak szczęsnym motylu. Gdyż po zachwycie, po skosztowaniu, z drzewa obfitości, nie żal zginąć. No i myślę, że wiersz nie sięga tak daleko, żeby motyl symbolizował człowieka, a byle więc pyłek ukamienowanie. Bo wtedy, to nie wiem co (sądzić, ale raczej nic lepszego od tego, co teraz sądzę).

[H.Lecter]

Autor coś dostrzegł, nad czymś się zastanowił i to jest dobry punkt wyjścia do napisania wiersza...
Na razie, to tylko notatka.

[BARBARA_JANAS]

Zatrzymanie jest ok. Nad wierszem trzeba popracować. Świąteczne pozdrowienia.

[Krzysztof_Kurc]

Nie miejsce niby na to, ale...

Historia umarłego motyla
zwabiła wonność na próżno
zmyślności szukać
gdy sad cały w kwiatach

byle wróbel oprawcą
pyłek kamieniem

Pozdrawiam Krzysiek

[dzie_wuszka]

ładna jest myśl w ostatnim dwuwersie :)

[Don_Kebabbo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ok, to Ty usuń, ja zabiorę i mamy wiersz na dwóch ;)
Mnie się tu właśnie ten ostatni podoba.

Pozdrawiam.

PS. Tytuł zbyt wzniosły (sic!) jak na motyla.

[Antoni Slawbicki]

Dziękuję za komentarze