Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w 94 wyległem
jak wszyscy wtedy
na chodniku

wśród Ormian Bułgarów Rosjan
mafia ścigała Wietnamczyków
nikt jakoś nie ruszał

rano

nim nadszedł ktokolwiek
z biegu w niedzielę
od skośnych oczu szczeniaka wziąłem

miodowo czarny puszysty kłębek
łapska niedźwiedzie wzrok migdałowy
pysk mi od razu pod pachę wsadził
i już go nie ma

za uśmiech Kaukazu
i kreski w oczach
gęby złotych zębów błysk

przepadł

Opublikowano

Troszkę przyciasny kołnierzyk, krawat też może uciskać - niepotrzebnie tak mocno

zawiązywać, poluzować, poluzować. Wyszło zatem troszkę nieporadnie, choćby "

"gęby złotych zębów błysk", jednak ogólnie chwyta klimat.

To jest dobra droga

Pozdrawiam
Mariusz

Opublikowano
MARIUSZ RAKOSKI
nieporadnie - to jeszcze chwytam i rozumiem wszystko może uciskać
ale gdzieś ty ten kołnierz zobaczył z krawatem ;p
to ulica, baby z koperkiem chłopy z jajami Rumun z kartonem i napisem „daj mi”.
no dobra kumam w formie coś ci uwiera ale tu bardziej już nie wyluzuję
może następnym razem, dzięki pozdrawiam
jan ko
Opublikowano
H.Lecter
w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym czwartym rano
jest piękniej i lepiej ;)
ale nie taniej, a w 94 hurt leciał
liczyła się ilość i czas - kasa robiła się sama
zgoda - liczebnik źle wygląda, też mi się nie podoba
masz pomysł na tego brzyda, dawaj :)

dzięki koment równie ujmujący
co trafiony (w dychę) z liczebnikiem
jan ko
Opublikowano
Jolanta S.

"gęby złotych zębów błysk

to mi/sie nie podoba - może coś inaczej"

tak 94 - ty
nie podoba się bo tak jest bez sensu
wyjęte z kontekstu
tekstu
spróbuj tak:

za (uśmiech Kaukazu
i kreski w oczach)
gęby złotych zębów błysk

przepadł


no jak ok?
no to serdecznie
jan ko

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • czym jesteś w anatomii sierści spoczywa ja siarka  chwilowo zatopiona w kłębku  robię na drutach wzór genu z wełny  owce przeszły golizny ciarki  w ten skład wplatam elastynę  niech mnie rozciąga pozycja  kocim grzbietem jo jo ga  najeżę cię  elektrycznie  jesteś?   spokój!?
    • wydzielanie się płynnego budulca, jakkolwiek zabawnie by to nie brzmiało. przepływ   prosto w głąb świata niedostępnego dla mnie, bo z innych czasów. mówię i tętnię, a to wszystko, by zajrzeć, przeżreć się przez ściankę komórkową, przedostać za granicę, jaką stanowi przezroczysta błona, wskoczyć do krainy filmów z de Funesem, Pierrem Richardem, do zapomnianego multiwersum gazet z lat osiemdziesiątych (sterta sięgająca mi do pasa jeszcze do około dwa tysiące drugiego roku drzemała na strychu; niemal wszystkie były mojej mamy, Kobieta i życie, Przekrój, Panorama, nieliczne egzemplarze Przyjaciółki i kilka Motorów, oczywiście taty). albo na przykład... wkraść się w fabuły dzieł Barei. za dobrze mi i zbyt nudno, czy ki czort, czemu jedyna wycieczka zagraniczna, na jaką naprawdę chciałbym pojechać, to taka na drugą stronę zegara, do miejsc niedostępnych, epoki, gdy jeszcze nie istniałem? a nie, chwila, jeszcze chciałbym poznać treść dosłownie wszystkich książek, spotkać się z tekstami, które niegdyś były, ale przepadły, są teraz (jeszcze!) i tymi, co wykwitną setki lat po mnie. przywitać się z każdym, jakby był to najprawdziwszy człowiek. a potem wzlecieć wraz z ukochaną. gdzie? do biblioteki, rzecz jasna. poczytać dzieła tworzone na innych planetach. nawet, jeśli nie ma takich tekstów, bo tylko przedstawiciele rodzaju ludzkiego (choć, biorąc pod uwagę ogrom Kosmosu, to mało prawdopodobne) są pisarzami. poetami. poeźlakami. chcę kupować w księgarniach antygrawitacyjnych! tak: pobyć trochę bardziej. czytaj: czytać. całym sobą i o sobie, w niepowstałych jeszcze albo/i niestworzonych językach! ...lub choć przeskoczyć do peerelu. oby z nią, popisać bajkę dla dwojga o zupełnie obcych czasach.   chcę trudnego narzecza, w jakim kląłbym po rozbiciu Syreny 101 lub międzyplanetarnej Wołgi, pragnę być bibliotafem więżącym w sobie hektary tomów, morza tuszu. i aby wszystko było w zasadzie po nic, dla samej idei chłonięcia, posiadania, statycznego przeżycia przygód. aby było spalanie się na półkach. śmiech zamiast przemijania. śmiech z przemijania.
    • Wieczorem przyszła fala mrozu, skuła lodem most łączący nasze brzegi. Między deskami biel jak blizny.   Teraz z trudem usiłuję roztopić  twardą zmarzlinę. Ogrzewam cierpliwie - oddech za oddechem. Czas i cisza upływają tak powoli,  z każdym centymetrem.   Wezmę cię znów w ramiona, powiem, że wszystko jest i będzie  dobrze.   Czekam na twoje jestem.   Oddech za oddechem, centymetr po centymetrze...  
    • @Berenika97   Czyta się z przyjemnością. Oszczędny wiersz o miłości rozumianej nie jako deklaracja.   Pozdrawiam
    • @bazyl_prost to są bzdety:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...