Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Lecter jest tu pełno metafor i takie jakieś dziwne zdania - polski chłop tego nie zrozumie,
a budowlaniec chyba też nie.
podoba mi się 'w oczach iskry ostów ostatnie' - oby było jak pisze autor.
pozdrawiam - Jola

p.s.
też bym 'ciała' książkę Lectera - bardzo :))

" Lecter jest tu pełno metafor i takie jakieś dziwne zdania "

Bo to poezja proszę pani...
: )
Z chłopobudowlańcami dogaduję się bez problemu...
  • Odpowiedzi 95
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jejku, ale wygibasy językowe. mam na myśli zupełną niewyobrażalność powyższego, zastanawiam się, czy gdyby je odwrotnie (biodra złych dzielnic), wtedy by pomogło, ale nie wydaje mi się. zamysł rozumiem, ale w zdumieniu się przyglądam no i nie mogę, językowo mam zgrzyt i nawet nie umiem go nazwać :D

To jest bardzo obrazowe...
no właśnie kurczę wiem, stąd moje zdziwienie, że nie mogę zajarzyć.
Opublikowano

Są fragmenty, które się podobają (początek trzeciej np) ale jako całość nie zachwyca
Dla mnie to zbyt hermetyczny tekst. Zapewne autor wie co chciał przez to powiedzieć, ja jako czytelnik się gubię miejscami.
A mimo tytułu, wcale nie są to odrębne obrazki, wiąże je jakaś podskórna zgryźliwość, jakiś niewymownym żal.

Co do języka, dla mnie jest dość toporny, choć wiem, że autor potrafi się językiem posługiwać. Czaję tu celową toporność a jednak ... nie zachwyca mnie ta konwencja.

Puenta też nie powala choć pozostawia czytelnikowi ogromne pole do popisu.
Ale czy nie zwaliłeś na czytelnika za dużo?
Gdzie w tym wszystkim emocja, odautorski komentarz do opisanych faktów?
Wydaje mi się to trochę nie fair - to jak wpuszczenie w błotny kanał i patrzenie kto się utopi.
Jak widać topimy się tłumnie. Czy o to właśnie szło?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ajajaj, panowie, wy wcale nie chcecie zrozumieć, co miałem na myśli :)

chodzi mi o nieprzyzwoity (nieprzyzwoity!) prymityw tej dopełniaczowej figury, a przy tym jej kompletną nieobrazowość - co w sumie daje opisany już efekt ;P. może tak będzie wygodniej? może taki głos się uchowa? i słowa na k... nie trzeba będzie już w to mieszać...

edycja:
daje opisany już efekt... a że tego typu ustawienie słów spotykam i przestać spotykać nie mogę, to piszę, tak?

Panie Jimmy, ubolewam głęboko nad tym, że mój obrzydliwy, słowny prymitywizm, stał się przyczyną dyskomfortu, u człowieka nadprzeciętnie nadoczytanego. Jest mi po prostu wstyd...
Resztę swojego marnego żywota poświęcę na dokształcanie ( może nawet przeczytam jakąś książkę ) i dążenie do przyzwoitości, co być może zniweluje wpływ efektu przewidywalnego ;) na " efekt już opisany "...

P.S.
Zastosowane przez pana w komentarzu " ustawienie słów ", spotykam i przestać spotykać nie mogę, to piszę, tak ?
a po co tak wszystko wyśmiewać?
zdrówko,
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To jest bardzo obrazowe...
no właśnie kurczę wiem, stąd moje zdziwienie, że nie mogę zajarzyć.

Starzejemy się, półtora roku temu, nie było z tym problemu... ; )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Godzę się na gniotowatość, prześwietlenie intencji - chybione...
: )

P.S.
Toporność języka nie jest celowa, to tyle na ile autora stać. Emocje i komentarz odautorski są, chociaż wypadają blado.
Wszystkich zagubionych, sfaulowanych, niepowalonych, przywalonych i podtopionych czytelników gorąco przepraszam...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Jimmy, ubolewam głęboko nad tym, że mój obrzydliwy, słowny prymitywizm, stał się przyczyną dyskomfortu, u człowieka nadprzeciętnie nadoczytanego. Jest mi po prostu wstyd...
Resztę swojego marnego żywota poświęcę na dokształcanie ( może nawet przeczytam jakąś książkę ) i dążenie do przyzwoitości, co być może zniweluje wpływ efektu przewidywalnego ;) na " efekt już opisany "...

P.S.
Zastosowane przez pana w komentarzu " ustawienie słów ", spotykam i przestać spotykać nie mogę, to piszę, tak ?
a po co tak wszystko wyśmiewać?
zdrówko,

Nie wszystko, tylko pana Jimmiego, który w komentarzu starał się być drugim Lecterem, co z braku odpowiednich, mendowatych kwalifikacji, dało zabawny efekt...
Opublikowano

ten wiersz jest jak obrazy da Vinci; doskonale napisany, doskonale zobrazowany i doskonale zamaskowany w intencjach.
zajrzyjcie pod płótna, DoHtor dobry aHtor jest, a czasem nawet bywa Poetą :)
DoHtorze; teraz będzie ciężko trzymać wyeksponowany poziom.. zdradzonych.. umiejętności -
- a licho nie śpi
;D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Godzę się na gniotowatość, prześwietlenie intencji - chybione...
: )

P.S.
Toporność języka nie jest celowa, to tyle na ile autora stać. Emocje i komentarz odautorski są, chociaż wypadają blado.
Wszystkich zagubionych, sfaulowanych, niepowalonych, przywalonych i podtopionych czytelników gorąco przepraszam...


Hmm ...
Zaskoczył mnie Pan.
Dziwny z Pana człowiek.
Nie szkodzi ...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a po co tak wszystko wyśmiewać?
zdrówko,

Nie wszystko, tylko pana Jimmiego, który w komentarzu starał się być drugim Lecterem, co z braku odpowiednich, mendowatych kwalifikacji, dało zabawny efekt...
dobra człowieku, ja wysiadam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Godzę się na gniotowatość, prześwietlenie intencji - chybione...
: )

P.S.
Toporność języka nie jest celowa, to tyle na ile autora stać. Emocje i komentarz odautorski są, chociaż wypadają blado.
Wszystkich zagubionych, sfaulowanych, niepowalonych, przywalonych i podtopionych czytelników gorąco przepraszam...


Hmm ...
Zaskoczył mnie Pan.
Dziwny z Pana człowiek.
Nie szkodzi ...

Dziękuję, ulżyło mi...
: )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie wszystko, tylko pana Jimmiego, który w komentarzu starał się być drugim Lecterem, co z braku odpowiednich, mendowatych kwalifikacji, dało zabawny efekt...
dobra człowieku, ja wysiadam

Znaj proporcje Mocium Panie...
; )

P.S.
Nie lubię, gdy wiersz staje się pretekstem do wylania żalów, do Lectera...
Opublikowano

Gratuluję świetnego wiersza.
Nareszcie ktoś wysilił się na nowatorskie podejście.
Wiersz, który się czuje, a nie tylko czyta, czyli prawdziwa poezja.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Lecterze, trudno mi brać ten wiersz na poważnie. Wygląda na pierwszy rzut oka jak zbiór różnej jakości pomysłów poetyckich wrzuconych do jednego worka a worek w mrowisko. Patrzymy teraz co też mrówki z tym uczynią? Odbieram to, jako rodzaj eksperymentu. Leszek.

Opublikowano

nic nie bd kosz potem śmietnik a najlepiej spalarnia śmieci ;]
kto to ma zrozumieć kali?
Bo ja nie rozumieć hociaz krsss krowa... ;]
za trudny no i zbyt oczywisty.
ale chyba nic nie jest przepisane jak ostatnio ? :]


zacznij pisac normalnie i tak zeby wszyscy zrozumieli proszę Cie o to... np cie prosze jeszcze cos z ciebie bd ;]

ja tez lubie jak mi sie zala po wierszu ale ty nei jestes za rozmowny choc czekam bo tylko kosz boisz sie konfrontacji ?? ;]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



" Lecterze, trudno mi brać ten wiersz na poważnie "

To w zasadzie kończy rozmowę...

P.S.
Mogę przyjąć do wiadomości, że to gniot, byłby to rodzaj wartościowania TEKSTU, dobry jak każdy inny...
Zabawowe podejście do wiersza, wartościuje autora i jego intencje, o których czytacz mało wie...
Czy mogę wiedzieć, co czytacz widzi zabawnego w eksperymencie, jako takim ?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



" Lecterze, trudno mi brać ten wiersz na poważnie "

To w zasadzie kończy rozmowę...

P.S.
Mogę przyjąć do wiadomości, że to gniot, byłby to rodzaj wartościowania TEKSTU, dobry jak każdy inny...
Zabawowe podejście do wiersza, wartościuje autora i jego intencje, o których czytacz mało wie...
Czy mogę wiedzieć, co czytacz widzi zabawnego w eksperymencie, jako takim ?
Idziesz na skróty - "zabawowe podejście" to nie to samo, co trudności w braniu na poważnie. Eksperyment w związku z tym nie musi być przez czytacza odbierany jako zabawny, ale na przykład jako niespójny, co się w moim przypadku przydarzyło. Odniosłem wrażenie, że poszczególny części są czymś w rodzaju pastiszy, niektóre pokojarzyły mi się nawet z określonymi osobami, czy sposobami poezjowania. Nie potrafię powiedzieć, czy to gniot, czy nie. Do mnie nie trafia. Leszek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciałam w Tobie odnaleźć schronienie twierdzą skały przetrwać do świtu w szczerych dłoniach ocalić część siebie zamknąć kruchość w niewinności błękitu.  Noc nas wzywa naznaczając cieniami namiętnością bezlitosnej tęsknoty dzień nas wskrzesza oddając złudzenia pożądane, niewyśnione powroty. Zasypiając zmysłowym oddechem kołysani na skrzydłach czerwieni lotem ptaków szybujemy w przestworzach tylko w chmurach jesteśmy spełnieni.        
    • Właściwie mniej dzieci chyba rodzi się w lipcu, bardziej, że zostają poczęte. Takie jakby wakacje, na które może wracasz, gdyby istniało wszystko tak jak dawniej. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @.KOBIETA. Ej tam, ej tam. Bez nas nie wiedziałyście, że jesteście... piękne i jedyne. Lusterko tego nie powie :-)  Piękny wiersz, bardzo kobiecy, łagodny i marzycielski - to jest "kobiecość".  
    • Na trzy to już walczyk. Może i walczy. Zdrówka życzę. Pzdr

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Za każdym razem gdy wraca na ląd ogrzewa się najpierw kubkiem herbaty w Pierwszym i Ostatnim Domu Land’s End Zanim zapuka do Merlin’s Cottage włóczy się przez chwilę po Mousehole za muszle w portowych sklepikach kupuje klamry i spinki do włosów   Po przekroczeniu progu ściąga mokre ubrania a potem bierze długą ciepłą kąpiel w starej żeliwnej wannie z uchwytem na ręcznik w kształcie mosiężnej płaszczki zanim wysuszy włosy wiesza w oknie mały przezroczysty kryształ -wie że kiedy znów pojawi się mgła będzie musiała wrócić   naciera zmęczone morską solą ciało balsamem z rumiankiem zamyka głos w szklanej szkatule i nie zagląda do niego przez resztę pobytu potem zjada wszystkie herbatniki z mleczną czekoladą z blaszanej puszki ukrytej w szafce nad kuchenką   John wraca do domu pod koniec dnia jego ramiona są mocne a ręce szorstkie od rybackich sieci w małej sypialni ze ścianami z bielonego kamienia przesypia nareszcie całą noc   gdy pojawia się ranek wydaje się być zawsze nieprzyjemnie zaskoczona   w pośpiechu pakuje spinki, głos i kryształ całuje opalone słońcem czoło i spracowane ręce wymyka się świtem zanim mgła opadnie zupełnie ostatnio mało brakowało gdy jeden z kornwalijskich chłopców dostrzegł z plaży znikającą się w wodzie srebrnoniebieską płetwę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...