***(godzina dwunasta)

[Katarzyna Leoniewska]

godzina dwunasta ból gubi kontur
spopielony w oparach absurdu
popijam wodą odpowiedzialność w proszku
puchnie między zmysłami

(widownia zbiera się do oklasków widownia milczy
uczę się wystukiwać listy na maszynie do szycia)

ptaki bez skrzydeł zima bez bieli
chybione lustra zasłaniają okna

(widownia u drzwi klaszcze żeby nie bisować)

scena błękitna kurtyna ciemność
antr-
akt drugi: pamiętanie

[Wanda Szczypiorska]

Zupełnie jakby na lekcji w podstawówce zadano do domu: Napisz zdania. Ale i tak stopień byłby marny, bo zdania absurdalne i źle zbudowane.

[Stefan_Rewiński]

A mi się podoba. Pozdrawiam. Stefan.

[Fly Elika]

Zdarzają się takie chwile, których pamiętanie zależy od sfery wrażliwości i reakcji emocjonalnych.
Jedne pamięta się bardziej lub zapamiętuje na całe życie, innych w ogóle nie pamięta.
Na to nie zawsze ma wpływ dramatyzm chwili czy wydarzenia, ale indywidualne
reagowanie na bodźce itd.
Nieciekawi ludzie stosują z tego używkę premedytacją, mając tego pewną świadomość
występowania tychże powyżej u innych.
Niektórych błędów życiowych nie da się naprawić.
Zwłaszcza jechanie na koniku z pozostałościami i ze sztuczkami tej "serdeczności" po komunistycznej


Dobry utwór, ponieważ skłania do przemysleń.
Przynajmniej ja to tak odczytałam.
Pozdrawiam

[Bea.2u]

antr-
akt drugi: pamiętanie

- nie bardzo, ale wiersz zwraca uwagę scenicznością, a to świadczy o dystansie. bycie poza będąc w środku.

Pozdrawiam
/b

[Bernadetta1]

ja wole Twoje poprzednie wiersze...ten mi jakos nie bardzo...pozdrawiam

[łysy taytanczyk]

już to czytałem wcześniej, bardzo mi się podoba. Zdrówka!

[Agata_Lebek]

To najbardziej;

widownia zbiera się do oklasków widownia milczy
uczę się wystukiwać listy na maszynie do szycia

Pozdr.

[Maciej_Satkiewicz]

Słabość do listów czy do maszyny? ;)

[bestia be]

czytałem kilka razy jednak przekonał mnie ten wierszopis

szacuneczek

be