Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

święta
choinka uśmiechnięta
cukierkami wiszącymi na nitkach
srebrne nitki
ich kilkoro
dla każdego pod drzewkiem pudełeczko
a w nim
dla niego drewniany ptaszek
ręką zrobiony niewidomego
też od nich

zasnął
w rączce ściska drewnianego ptaszka

znów święta
pachnie lukrowanym makowcem
choinka bogato strojna
na kolanach kot
mruczy głęboko
to r namiętne jak szept kochanki
grzbiet wypina
rozciąga rude futro
taki piękny i gruby
sierść lśni starym złotem
puszy się jak pers jakiś
chociaż to tylko rudy dachowiec

sięga łapą do kieszeni szlafroka
już go złapał
ptaszek drewniany
wyciąga
głos pana
zostaw
zostaw rajskiego ptaka

Opublikowano

wspomnienia z dzieciństwa chociaż
smutna uśmiechnięta choinka
biedny mikołaj
ale warto je zachować.

Ciekawy wiersz i ten fragment:

a w nim
dla niego drewniany ptaszek
ręką zrobiony niewidomego
też od nich


Pozdrawiam.

Opublikowano

ciekawy wiersz Jacku...
ach jak ten czas szybko leci... wczoraj ptaszek drewniany, a dzisiaj ten no tego...
tak to sobie czytam, ale ten rajski i nie dla mnie - jednym zdaniem fajny wiersz i ptaszek:)))

serdecznie jeszcze zimowo (u mnie sypią białe śnieżynki) - Jola

Opublikowano

Rafał Gadomski,
rozumiem,
masz właściwości butaprenowe - kleisz się bo musisz,
zamieściłeś tutaj, pod moim tekstem jakieś wynurzenia
mądre inaczej i czegoś ode mnie oczekujesz,
nie zgaduje czego i nawet nie chce mi się zgadywać,
mam świadomość potęgi Twoich natręctw w powrotach
na miejsca gdzie już byłeś i zostawiłeś swój osobliwy ślad,
ale mam do Ciebie prośbę,
wyrażę ją delikatnie żeby nie wzniecać w Tobie zbędnej agresji,
otóż, potraktuj ten mój post jako rozpuszczalnik dla Twoich
skłonności butaprenowych,
innymi słowy - odklej się i zniknij,
jacek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ciepła wakacyjna noc  gdy dochodzi pierwsza podsłuchuje świerszcza   gdy zbliża się druga podziwiam jak w trawie świetlik mruga   gdy wybija trzecia raduje mnie jak słodko śpią małe łabędzia   o czwartej ktoś mówi noc mnie bardzo nudzi więc mówię do niego    spójrz na horyzont widzisz - hen daleko nowy dzień się budzi
    • słyszę go, z prawej bądź z lewej  słyszę jak w kielich bije serce    nie pytam dla kogo dzwoni  bo ciągle słyszę go obok jak w myśl dolewa trwogi jak sen druzgocze co noc   może to nie o mnie śpiewa lecz co z tego, co to zmienia jeśli już wybrał godzinę przeistoczy ciało w padlinę   słyszę go, jest coraz bliżej żyję, choć wyrył mi bliznę
    • @wiedźma Czarująca, bardzo Ci dziękuję za to odczytanie. Jest kompletne i głębokie... Nawet mój styl odczytałaś, jakbyśmy się znali osobiście z nad filiżanki kawy.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, ale to pragnienie nie jest powszechne. Na pewno dotyczy poetów, artystów. A powinno być - bo żyjemy 1 raz, ujmując temat aseptycznie. AI wkrótce będzie wyrokowała, kategoryzowała - ingerowała w życie społeczne, bo będzie jej nadany (ograniczony ale jednak) autorytet prawny. Już jest używana w wyrokowaniu administracyjnym w USA, w niektórych stanach. Już jest asystentem w diagnostyce klinicznej i zdobywa rosnące uznanie, budząc przerażenie i opór środowiska lekarskiego, obok udawanego i nieodpowiedzialnego lekceważenia. TAK! Cała kultura buduje na "podłożu/ nawozie" dorobku artystycznego, mimo ze deklaruje obojętność i sprzeciw wobec tradycji. Od archetypicznych idei człowieka nie uciekniemy NIGDY.   Tak!!! AI jest ateistką i tak będzie wykorzystywana, a w dodatku można ją pytać dowoli o uzasadnienie - będzie idealnie odczłowieczone. Bardzo Ci dziękuję, Czarująca. Czy można u Ciebie wykupić abonament i dlaczego tak drogo?! DZIEKUJĘ Ci

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • „Późna miłość” Razem poznawać przyszłości wymogi, zjednolicić umysły zgodnie do przodu, resztę życia ratować – szlak już ubogi, ciesząc się sobą tak bez powodu. Pomagać sobie, stawiając na nogi, przeszłe rany leczyć z miłosnych zawodów. Ułożyć wspólnie nowego życia prologi, zwad nie szukająć – ani do nich powodów. Iść sercem przy sercu w bezkresne drogi, ścieżką do bram rajskiego ogrodu, kochać do śmierci ogniem pożogi, pożaru żarem – miłości dowodów. Takim spacerem – bez żadnej trwogi, dojść do wspólnego końca schodów. Razem zapukać w wieczności progi, i wejść ręka w rękę do edeńskich ogrodów. Leszek Piotr Laskowski
    • @Berenika97 Dzięki za komentarz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...