z tej strony już nigdy

[janusz_pyzinski]

ścielą się skrzypieniem kół piaszczyste drogi rzeźbione śladami stóp ojca
wspomnieniem matki dźwigającej cały ciężar słońca z pszenicznych pól
kolczasty drut strzegący tajemnic sadu ostrzący zęby na chłopięce portki
kukuryku sługi świtu zabierające głos w niezaprzeczalnej kwestii czasu
i stary płot chwytający w pióra pościeli całą radość wiatru na dobry sen

kto dziś potrafi wyrzeźbić kłos w jasnym marmurze dzieży magnificat chleba
zziajane konie olszyn z rumieńcem czystości pierwszych pocałunków
pod zmurszałym zieleńcem słów dziś już nikomu niepotrzebnych
bogatsi w pośpiech ubożsi o siwy włos i różaniec z lipowego drewna
pod starą kapliczką w której od dawna nie mieszkają święci

wczesnym świtem wychodził po rosę fidiaszowe dłuto wykrawało światło
tarczy okrągłej jak praca łamało krzyże okien kapłanka domu malwa
bezszelestnie trwała na rogu smakowała powrót kiedy przychodził z pszczołami
pod próg pasły się w trawie dorodne grusze i jabłonie motyl na szerokich
plecach stodoły pielęgnował skrzydła z tej strony już nigdy nie wróciło słońce

ubiera się w logikę gramatura cienia
cień gdy w mrok odjedzie
cóż nam zostanie tylko niemoc

[dzie_wuszka]

bardzo podobają mi się obrazy :)
tłuste i opasłe, rzekłabym brzemienne w emocjonalność aż po swoiste przegięcie, ale w takiej stylowości słowa i pewnej jego stylizacji, nie przeszkadza m to, wręcz przeciwnie, jako stara kuchnia polska ociekająca dobrem wszelakim i mnogością jego, słowo tego wiersza gęste i kapiące, bardzo mi pasuje
co do jego myśli, jest znana, nienowa, przewidziana i przepowiedziana już wiele razy, ale ubrana w obraz, nie wadzi wtórem, a to jest też coś, czego szukam w pisaniu, opowieści, slowie :))

Pozdrawiam :))

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podpisuję się pod Dzie Wuszką, merytorycznie oraz z lenistwa. Pozdrawiam.

[bestia be]

bardzo ciekawa bukolika, podoba się całość

serdecznie

be

[Bernadetta1]

Wszystko w zasadzie zostało powiedziane Januszu:)...obrazowosc wiersza urzeka...kreslisz obrazy świadomy siły swoich metafor...pieknie:)pozdrawiam:)
Beata

[Agata_Lebek]

Poniżej masz wersy, które podobają mi się bardziej niż bardzo :




kolczasty drut strzegący tajemnic sadu ostrzący zęby na chłopięce portki

kukuryku sługi świtu zabierające głos w niezaprzeczalnej kwestii czasu

stary płot chwytający w pióra pościeli całą radość wiatru na dobry sen

fidiaszowe dłuto wykrawało światło
tarczy okrągłej jak praca

kapłanka domu malwa

pod próg pasły się w trawie dorodne grusze i jabłonie motyl na szerokich
plecach stodoły pielęgnował skrzydła z tej strony już nigdy nie wróciło słońce

ubiera się w logikę gramatura cienia

gdy w mrok odjedzie
cóż nam zostanie tylko niemoc

[H.Lecter]

kto dziś potrafi wyrzeźbić kłos w jasnym marmurze dzieży magnificat chleba

Są tacy co potrafią...

Pozdrawiam " rzeźbiarza ".
: )

[Magnetowit_R.]

malarsko, dobre rzemiosło.

[anton]

podoba mi się konstrukcja tego wiersza, obrazy w niej zawarte, a także puenta

[Aleks Kleks]

można wyłowić ciekawe metafory, ale jako wiersz przytłacza gęstością
wielokrotnie złożone wersy nie pozwalają mu wzlecieć
zdecydowanie za tłusta kuchnia
pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

Januszu
bardzo lubię czytać twoje, tak starannie wyrzeźbione w wierszach myśli
podziwiam i
pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W Twoich wierszach każdy może znaleźć swój obraz. Dzisiaj mnie trafił ten "zziajane konie olszyn z rumieńcem czystości pierwszych pocałunków" prosto w serce. Leszek.

[Norman_N.]

nie da się zaprzeczyć
krajobraz - przepraszam - wieśobraz jak żywy.:)
pozdrawiam

[zak stanisława]

zadumałam się, posmiałam, zachwyciłam, czylio wszystko co trzeba jest w tym wierszu, poznaję uroki dzieicnnych lat :)
zabieram.
z pozdrowieniami

[Beenie M]

piękny wiersz - bardzo obrazowy, ciepły w przekazie, ubrany w cudne metafory :)

[Goliard]

a kiedy w kapliczce mieszkali święci? :)
podoba się retoryczne pytanie w drugiej strofie,
ładnie
pozdrawiam