o prozie

[Stefan_Rewiński]

nie pisz pan szampanów panie rewiński
ani wierszy
pisz pan normalne życie

jak baby kombinują
albo chłopy oszukują
albo jak razem tego tam

kasa panie była i nie będzie
a jak pan dotknie
to spodnie zaciasne

napisz pan prozą
zobaczysz pan

[janusz_pyzinski]

dobre Stefanie - od dziś piszę tylko prozą
dzięki za podpowiedź - zaciasno pozdrawiam

[Agata_Lebek]

z panem Edziem po tamtej stronie
bardziej mi się podobał, ale ten też niczego sobie :)
Panie Rewiński lubię Pana wiersze i prostotę.
Dużo więcej w niej uroku niż w wykrętasach o niczym.
Życia dużo w Panu Panie Er :)
Tak być powinno. Tak jest dobrze.
CCC

[Aleks Kleks]

trzyma fason chociaż spodnie zaciasne

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Stefanie; wiersz pierwszego sortu, ale przekaz (?)
wyczuwam ironię, a nawet sarkazm -
a o czym i jak pisać? - ciągle o tym samym i w tej samej stylistyce?
Pan sobie może na to pozwolić, bo Pan jest rozpoznawalny - inni jednak wciąż poszukują foremek do samorealizacji - pozwólmy na równoległe istnienie i rozwijanie odmiennych stylistyk i trendów -
o achach i motylkach na czubku własnego nosa można sobie popisać, albo o sztuce dla sztuki, śladami najznamienitszych estetów - bo każdy ma chwilę egzaltacji i filozofowania, ale poezja msz to dawanie czytelnikowi czegoś więcej;
zresztą Pan eR wie, bo dotychczas dzielił się z nami niebywałą mądrością i spostrzegawczością życiową
- jaka proza?
rozbudowane formy to jeszcze nie proza - ja nie znam takiej klasyfikacji, która to jednoznacznie definiuje - może Pan zna? – poza tym to nie jest aż takie novum -

poezja, to życie, a życie, to poezja i tylko wtedy jej uprawianie ma sens, kiedy spełnia min. funkcję dezyderaty pokoleniowej, dotykając wszystkich aspektów życia, tych "ten tego" też - ale żeby skutecznie oddziaływała, należy szukać nowych form, przystających do wymogów czasów, w których owa poezja powstaje
oczywiście; przy zachowaniu poetyckich środków wyrazu, a nie prymitywnych scen „świerszczykowych”,czy prymitywnego języka (chociaż tu istnieje dość szeroki wachlarz czucia indywidualnego) - i chyba to może być jakaś wykładnia dla wypośrodkowania, w aspekcie wątpliwości peela
i mówię tu o perspektywie i o wiele większym przekazie merytorycznym, niż to co odstaje w tych spodniach ;(

chciałabym, żeby mnie Pan dobrze zrozumiał – nie optuję za odkształcaniem poetyckości, nie optuję za odkształcaniem wartości dekalogu – takie odmienne formy mają często na celu unaocznienie problemu poprzez terapię szokową, żeby zobrazować, prześwietlić, pobudzić do dyskusji – po prostu poruszyć i uwrażliwiać hermetyczne góry lodowe i skały hipokryzji, umiejętnie przemycając i akcentując wartości niezbywalne – czyż nie o to w poezji właśnie chodzić? żeby budzić emocje i refleksje? żeby uwrażliwiać? a że przez pryzmat czasem niepięknych obrazków? – każdy sposób jest dobry, jeśli skutkuje i spełnia swoje zadanie
- bardzo peel upraszcza, bardzo - ja sobie myślę, że Pan tylko dworkuje :)

z wyrazami szacunku - pozdrawiam niezmiennie Mistrza życia i Mistrza pióra - ale tym razem nieco zdziwiona…
kasia.

p.s.
ale ponawijałam z ranka :D
– czyli wierszyk spełnił istotną rolę – bo zmobilizował do podjęcia tematu, dziękuję :)

[Bea.2u]

przypomina mi się: "bea, ale dlaczego nie prozą?"

Pozdrawiam :)
/b

[Lena Achmatowicz]

panie eR z tego wszystkiego
napiszesz pan prozę
zobaczysz pan:)

sympatyczny wierszyk. serdeczności

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dz, pisz też wiersze, pozdrawiam.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Agatko, CCC.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Te spodnie, to przez baby. Pozdrawiam. Dz.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Stefanie; wiersz pierwszego sortu, ale przekaz (?)
wyczuwam ironię, a nawet sarkazm -
a o czym i jak pisać? - ciągle o tym samym i w tej samej stylistyce?
Pan sobie może na to pozwolić, bo Pan jest rozpoznawalny - inni jednak wciąż poszukują foremek do samorealizacji - pozwólmy na równoległe istnienie i rozwijanie odmiennych stylistyk i trendów -
o achach i motylkach na czubku własnego nosa można sobie popisać, albo o sztuce dla sztuki, śladami najznamienitszych estetów - bo każdy ma chwilę egzaltacji i filozofowania, ale poezja msz to dawanie czytelnikowi czegoś więcej;
zresztą Pan eR wie, bo dotychczas dzielił się z nami niebywałą mądrością i spostrzegawczością życiową
- jaka proza?
rozbudowane formy to jeszcze nie proza - ja nie znam takiej klasyfikacji, która to jednoznacznie definiuje - może Pan zna? – poza tym to nie jest aż takie novum -

poezja, to życie, a życie, to poezja i tylko wtedy jej uprawianie ma sens, kiedy spełnia min. funkcję dezyderaty pokoleniowej, dotykając wszystkich aspektów życia, tych "ten tego" też - ale żeby skutecznie oddziaływała, należy szukać nowych form, przystających do wymogów czasów, w których owa poezja powstaje
oczywiście; przy zachowaniu poetyckich środków wyrazu, a nie prymitywnych scen „świerszczykowych”,czy prymitywnego języka (chociaż tu istnieje dość szeroki wachlarz czucia indywidualnego) - i chyba to może być jakaś wykładnia dla wypośrodkowania, w aspekcie wątpliwości peela
i mówię tu o perspektywie i o wiele większym przekazie merytorycznym, niż to co odstaje w tych spodniach ;(

chciałabym, żeby mnie Pan dobrze zrozumiał – nie optuję za odkształcaniem poetyckości, nie optuję za odkształcaniem wartości dekalogu – takie odmienne formy mają często na celu unaocznienie problemu poprzez terapię szokową, żeby zobrazować, prześwietlić, pobudzić do dyskusji – po prostu poruszyć i uwrażliwiać hermetyczne góry lodowe i skały hipokryzji, umiejętnie przemycając i akcentując wartości niezbywalne – czyż nie o to w poezji właśnie chodzić? żeby budzić emocje i refleksje? żeby uwrażliwiać? a że przez pryzmat czasem niepięknych obrazków? – każdy sposób jest dobry, jeśli skutkuje i spełnia swoje zadanie
- bardzo peel upraszcza, bardzo - ja sobie myślę, że Pan tylko dworkuje :)

z wyrazami szacunku - pozdrawiam niezmiennie Mistrza życia i Mistrza pióra - ale tym razem nieco zdziwiona…
kasia.

p.s.
ale ponawijałam z ranka :D
– czyli wierszyk spełnił istotną rolę – bo zmobilizował do podjęcia tematu, dziękuję :)
Właściwie to masz rację Kasiu. Lubię to, co napisałaś, no i cieszę się, że Cię mój wierszyk zmobilizował do tylu słów. Użyję Twoich myśli w wierszu pt. "O poezji"- będzie dla Ciebie. CCC.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Bea, właściwie to nie widzę różnicy między współczenymi prozą i poezją. CCC.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za łase słówka. CCC.

[jacekdudek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

powiem krótko, udałosię,
korczyńskie: ten, tego (tego, tam)...ujęło,
tak skojarzyłem, pozdrawiam

[H.Lecter]

Jeszcze mi się nie znudziły te twoje wiersze " przydrożne ", wpisane w czas, pory roku, leniwe " dzianie się " rzeczywistości...
: )

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Bea, właściwie to nie widzę różnicy między współczenymi prozą i poezją. CCC.

dla mnie definicja jest już tylko jedna: mała zamknięta forma.
wszystko inne wynika z tego faktu :)

pytanie "dlaczego nie prozą" uświadomiło mi, jak wielka jest przepaść między piszącymi i czytającymi. Zdawało mi się to pytanie wręcz retorycznym.

nie marudzę
Pozdrawiam :)
/b

[Goliard]

takich tekstów nie można podziwiać. można je czytać lub nie, to tak jak z życiem :)
baby, chłopy i spodnie ciasne - tak, tak, tak ...
pozdrawiam

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

racja i tak będzie :)

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

powiem krótko, udałosię,
korczyńskie: ten, tego (tego, tam)...ujęło,
tak skojarzyłem, pozdrawiam
Dzięki Jacku, pozdrawiam.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Piotrze. Napiszę Ci kiedyś coś "normalnego". Pozdrawiam.