elegia

[adolf]

Gdybym miał nazwać świat jakoś inaczej
słowem po prostu nagle go przemienić
By tak jak życie, co z ziemistych zmarszczek
Ciągle wypełza nie uznając cieni

w młodość powrócił w postaci imienia -
Tyle w nim trwając, ile je wymawia
Pewnie bym nazwał go po prostu ziemia
Lecz całe słowo wziąłbym w nieba nawias

I nie domówił, aby stał się wieczny
i się rozrastał nieprzerwanie sobą
w tysiąc domysłów - blask, zielony świecznik

Bo ten umiera, co siebie nazwawszy
Nie zauważa, że już jest za kropką.
zdania. podpisu. i wychodzi z kartki.

[Bernadetta1]

ooo...mnie sie jak zwykle Twoja poezja widzi Adolfie:)wiec na dobry poczatek ode mnie;)pozdrawiam :)Beata

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny! Doskonały! Gratuluję!

[H.Lecter]

Pewnie bym nazwał go po prostu ziemia
Lecz całe słowo wziąłbym w nieba nawias

: )

Dyscyplina ( słowna ) ci służy, pilnuj adolfie adolfa i będzie dobrze...

[egzegeta]

niedomówienie rozrasta się w tysiące domysłów
- sposób na uwiecznienie

bardzo mi się widzi ten wiersz

/mała niekonsekwencja w interpunkcji
i te duże litery/


pozdrawiam

[Aleks Kleks]

Udał Ci się ten sonet
Precyzyjny do bólu

Pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a jak nie śpisz to też sobie pyknę już za kropką :))

[Franka Zet]

Przemku, jak na Ciebie spokojniutki ten wiersz. To dobrze, bo myślę, że Autor trochę cierpi duchowo, kiedy wkręca się w zawiłości, które przypominają objawienia. A u Ciebie tak najczęściej.

Gratuluję kolejnego wiersza i w prezencie ode mnie interpunkcja oraz konsekwentność zapisu liter w początkach wersów (drogi kolego - interpukcja wiele znaczy !)

Pozdrawiam

[color=green]Gdybym miał nazwać świat jakoś inaczej,
słowem po prostu nagle go przemienić,
by tak jak życie, co z ziemistych zmarszczek
Ciągle wypełza, nie uznając cieni,

w młodość powrócił w postaci imienia
-tyle w nim trwając, ile je wymawia -
pewnie bym nazwał go po prostu ziemia.
Lecz całe słowo wziąłbym w nieba nawias

i nie domówił, aby stał się wieczny
i się rozrastał nieprzerwanie sobą
w tysiąc domysłów - blask, zielony świecznik.

Bo ten umiera, co siebie nazwawszy,
nie zauważa, że już jest za kropką.
zdania. Podpisu. I wychodzi z kartki.[/color]

[bestia be]

Witaj Mistrzu jednak jesteś tu najlepszy jak zawsze, gdyż zawsze jak czytam wpadam w zachwyt

pozdrawiam

be

[Goliard]

dobra klasyka.
jasno, zwyczajnie, prosto...
pozdrawiam

[bona]

Lubię Twoje wiersze a Tygrysa sobie wydrukowałam. Uciekaj na KONKURS - tomik poetycki i proszę podaj nazwisko i imię. Nie powinno Ciebie zabraknąć w tomiku.
Wiersz dobry. Pozdrawiam ciepło:)

[Piotr_Płoszaj]

Zastanowił. Pl- bawi się w Boga? Wiersz z typu irytujących... plus ;)

[Stefan_Rewiński]

Poprawny. Pozdrawiam.