Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Już wiosną mówiliśmy o cenach metra
Są prawdziwym szokiem
Niedługo będzie na wagę złota
Właściwie woda była tu pierwsza
Wzięła tylko to co można obsłużyć
Możemy się na siebie gniewać ?
Później rosły warzywa
Kij w oko porom, chrzanić szczaw
Ale koper ma taką delikatną mgiełkę
Która trwa tydzień, dwa
Aż zupełnie stwardnieje
I po co się tak zaperzać ?
Ci którzy żyją pod ziemią
Przebili się aż tutaj
I ani myślą ustąpić
Ani duchem
Jak robić to przez nich
Trzeba mieć pokorę i koniec

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



duch Ani - bardzo mi się spodobał, fajna przewrotka słowna także z "warzywami" choć kojarzę dwuznacznie, ale chyba o to chodziło ;
zakończenie jak najbardziej na miejscu;
Ci którzy żyją pod ziemią
Przebili się aż tutaj
I ani myślą ustąpić
Ani duchem
Jak robić to przez nich
Trzeba mieć pokorę i koniec
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


szczerze?
Tadzik Norek na odwyku ;)
może branża nieco inna, ale jakość przemyśleń na podobnym gruncie, tyle, że Tadzik robi to zabawnie, a Kleks nijako, a pointy nie ma ;)
b.słabo
pozdrawiam
kaśka.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...