Kompozycja

[adolf]

Obraz to gra planszowa. W niej rywalizują
Odcienie przestrzeni. Jednym rzutem barwy
Ile wypadnie oczek, oczu, w tylu idą
Obserwatorów. Metę. Zostawiając ślady

pod postacią konturów: to jakby się budził
w nich skręcony włos pędzla, który je powołał.
Wersja budżetowa. Tańszy model, Turyn,
Odbicie świetlne martwych gdy proch ich pozostał

Na zaschłych włóknach płótna, mikro-groby, mikro-
Zmartwychwstanie: precyzja większa niż w układach
Scalonych, modułach. Lecz czasem ten widok

o siatkę dyfrakcyjną z gwiazd srebrnych się otrze
zostaje z niego cienki, niewidoczny pionek
Tu przegrywa artysta a zwycięża człowiek

[Aleks Kleks]

uczony ale i uczynny wiersz
nawet siatka dyfrakcyjna nie drażni
a swoją drogą adolfie to ciekawe jaką estymą poeci dażą sztuki wizualne, w drugą stronę to jakoś gorzej działa ;)

[BARBARA_JANAS]

Ach te twoje trudne słowa :) Zaczynam się przekonywać. Wczoraj malowałam... Zapachy powróciły. Pozdrawiam Adolfie.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ostatni wers genialny, też bym tak to ujęła. Reszta raczej dyskusyjna, albo inaczej do głębszego przemyślenia ;) Tak na pierwszy rzut oka :DDD
Trochę abstrakcyjnie :)

[Messalin_Nagietka]

dużo tu kłamstwa
brak rozeznania w zjawiskach fizycznych
mylne traktowanie aksjomatów
MN

[MARIUSZ RAKOSKI]

Miałbym watpliwości co do tej "kompozycji", ale jakoś mnie przekonuje, aczkolwiek nie powala na... pyszczek :) :D

Pozdrawiam.

[Bernadetta1]

ja juz sie Adolfie dawno mprzekonałam do Twoich wierszy:)pozdr.

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podobnie, a i lubie zaglądac do wikipedii, poznawać nowe słowa, jest super adolfie
miłego zakończenia Roku
S.Z

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na stos ten wiersz !
niech żyje patafizyka

[Gość]

Dobry wiersz, nawet się podnieciłem czytając. Domyślam się że nie o sam zapis zjawisk tu chodzi, znaczy o to chodzi ale robisz to za pomocą poezji a to daje pewne upełnoprawnienia. Nie wiem jak traktować wypowiedź Messalin Nagietka, pewnie żartował. Bawisz się słowem i puszczasz czytelnika na manowce, to nie twoje widzenie lecz podmiotu. Nie wiem czemu inni tak serio tratują słowo, zapominając jak ono jest wiotkie i plastyczne.

Wyrazy to nie kloce ! mogą przecież tworzyć tyle semiotycznych i semantycznych znaczeń, dzielić wypowiedzenia, różnicować je. Wiersz całkiem ok, jak pisałem.

[Ruffle_puffle]

Mnie też się podoba. Właśnie dlatego, że nie ma aksjomatów, lecz wyobraźnia, plastyczność i nietuzinkowość. W poezji może się zdarzyć niemal wszystko.

[Stefan_Rewiński]

Ciekawy.