Ślepe ulice

[Marcin B]

w miastach nie nosi się powiek
sen to urban legend

źrenice otwarte na oścież
nasiąkają dymem spalinami
autobusy toposem ucieczki

poranek kłuje jak szpilki
kobiet wychodzących po cichu

wiersz zostawiony w czyjejś łazience

cofanie się treści
to nie katharsis

[krzysztof marek]

troszkę mroczny Twój wiersz Marcinie, ale nie szkodzi... wręcz przeciwnie. taki sugestywny jest, zwłaszcza w kontekście puenty. kobiety, wiersz, oczyszczenie... kojarzy mi się, może przekornie, z hasłem: kobiety, wino i śpiew. do białego rana :) poczytam jeszcze Twój wiersz. warty przemyśleń. pozdrawiam :)

[Nikodem_Ópatowski]

w miastach nie nosi się powiek

poranek kłuje jak szpilki
kobiet wychodzących po cichu

wiersz zostawiony w czyjejś łazience

to najlepsze:)

imprezki, kobiety i zastanawiający ból...

Twoje pisanie mi odpowiada. ciekawie. pozdrawiam

[Marcin B]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze Ci się kojarzy :) Miasto, które nigdy nie sypia, które nawet nocą goni za przyjemnościami, chwyta je byle jak, przypadkowo, niezobowiązująco, ważne, żeby natychmiast, a konsekwencje są nieważne.

Pozdrawiam ;)

[Marcin B]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za wizytę, pozdrawiam ;)

[Magda_Tara]

"cofanie się treści" - czasami na dobre wychodzi, oczyszcza
dobry
nie obniżasz poziomu
gratulki i wesołych świąt!
:D

[Baba_Izba]

"poranek kłuje jak szpilki
kobiet wychodzących po cichu" - pięknie to ująłeś, oryginalnie,
zresztą cały wiersz jest bardzo w porządku!
Serdeczności wraz z najlepszymi życzeniami Świątecznymi
- baba

[Pan_Biały]

jest ok
"nasiąkają dymem spalinami" tan wers słabszy, ale całość jak wyżej
pozdrawiam świątecznie
r

[Nessa Isilra]

z czwartego wersu wywaliłabym spaliny.
ciekawy, ze świeżymi metaforami.
Plusuję ; )

[Sylwester_Lasota]

też pozbyłbym się spalin
poza tym, co by nie powiedzieć, jest kawałek poezji :)

pozdrawiam i wesołych Świąt życzę.

[Marcin B]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Madziu, staram się :)

Pozdrawiam!

[Marcin B]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że się spodobało. Nawzajem z tymi życzeniami :P Pozdrowienia :)

[Marcin B]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wers jest przedmiotem czepiania się wielu czytelników :P Nie wiem jednak, czy chcę go zmieniać.

Pozdrawiam :)

[Marcin B]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świeże metafory to fajny komplement, pozdrawiam :)

[Marcin B]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do spalin odniosłem się wyżej, poza tym miło mi, pozdrawiam i wesołych życzę również :)

[Rachel_Grass]

ha. ja bym go chciała zobaczyć doprowadzonego do perfekcji, ze słowami tak dobrze odmierzonymi, że nawet szpilki (vide: wers VI) by nie wcisnął, choćby i w spację :)

[Marcin B]

Bardzo byłbym ciekaw konkretów, oczywiście oprócz spalin, które nikomu nie pasują :-D Sam nie wiem, jestem w trakcie pisania nowego, ten mi odpowiada, więc nie wiem, czy będę go jeszcze wlókł na salę operacyjną i otwierał, ale jeśli usłyszę ciekawe sugestie, to kto wie ;)

Pozdrawiam :)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie, nie chcę w nim grzebać. tylko bym zepsuła. coś tak czuję, że jedyną słuszną mocą sprawczą byłby tutaj autor, ale nie namawiam ;)

[Piotr_Płoszaj]

Witam serdecznie, Marcinie :)

Hmm, nie wiem od czego zacząć, dopadł mnie straszny mętlik w głowie, no ale postaram się wypowiedzieć kilka kwestii dotyczących wiersza, tym bardziej że dawno nie zaglądałem, tym bardziej iż czuję powinność odpowiedzi na wiersz ;)

To tak: Zaskoczyła mnie dziwna sprzeczność (tak to odbieram, na zasadzie chłopskiego rozumu) między zakodowaną informacją w pierwszej frazie tekstu i tytułem jaki on ze sobą nosi: No bo skoro ulice ślepe, to dlaczego "nie noszą powiek" i dlaczego "Otwarte źrenice"? Czyżby to zasługa panującej tu metafizyki, dziwnego snu na jawie, która zdaje się być rażąca dla pl-a, wręcz przeciwstawia się ona prawidłowemu funkcjonowaniu siebie i miasta. Wszędzie dym, duszność i sen... Hmm, to do przesiąknięcia ;)

Zainteresowała mnie bezsensowna ucieczka (zapewne od swoich zagubionych myśli, niekonsekwentnych czynów) i autobusy, jakby będące jedynym azylem i formą alienacji (o tyle dziwnej, że funkcjonuje ona tak blisko społeczeństwa- Tu mam przed sobą obraz sztucznych uśmiechów do innych, takiego udawania, że jest ok,) Do przyjęcia ;)

Trzecia strofa to taka zabawa z czytelnikiem. Świadome osłabienie wersów i dobór znaczenia przez odbiorcę. Ciekawe. Można interpretować jako nieudane próby zawarcia związków z kobietami, bądź jako bolesny, nieustanny "krąg" doznawania przeszywającego bólu wewnętrznego i bezsilny głos pl-a o przyjście "kobiet wychodzących po cichu" (Kolejne oszukiwanie samego siebie, że jest ok)

Ogólnie odbieram to jako przedstawienie świata jako brutalny, zeszmacony, bez uczuć i pełen metafizyki (podawanego na tacy jak środki na sen, odurzenie?).

Hmm, pointa "cofanie się - nie katharsis"- Szkoda że wiersz nie pozostawia śladu, co dalej? Jest pewnego radzaju niedopowiedzeniem, przez co osobiście trochę czuję niedosyt, no ale chyba tak miało być... Czasem wydaję się, że na oczyszczanie samego siebie pozostaje właśnie tylko takie oszukiwanie samego siebie, no bo co zrobić gdy świat ponury nie zezwala na prawidłowe funkcjonowanie, na samorealizację, a wszyscy popadają w zespół wyuczonej bezradności? Ot, czytelniku- szukaj odpowiedzi... ;)

Dzięki za wierszydło, nieźle się czyta,
Pozdrawiam serdecznie ;)