Przed Twoim obliczem

[Gryf]

Znów staje przed Tobą grzeszna ma postać,
Znów Ciebie zraniłem swym nieposłuchaniem.
Chciałem od życia za wiele dostać,
Nie bacząc na Twoje rozczarowanie.

Rozmowy z Tobą nie umiem prowadzić,
Już nawet Dom Twój przestałem odwiedzać.
Umiałem ostatnio tylko się wadzić,
Gdy głos Twej dobroci myśli nawiedzał.

Tak próbowałem istnieć bez Ciebie,
Wyrzuty sumienia zagłuszać niewiedzą.
Wciąż próbowałem oszukać siebie,
Że tylko słabi swą głowę biedzą.

Jak byłem głupi Ty jeden wiesz,
Dałeś mi szansę tego skosztować.
Teraz skruszony piszę ten wiersz,
Tak wiele to mogło mą duszę kosztować.

Więc stoję Ojcze przed Twoim obliczem
Robiąc ten trudny rachunek sumienia.
Na Twoją miłość po cichu liczę,
Ty mnie ocalisz od zatracenia.

[Ryszard Kisiel]

Witaj Janku, szczera "spowiedź" w pięknym stylu. Brawo Janku, Zuch.
Widać. że powoli dochodzisz do siebie. Serdecznie pozdrawiam.

[piotr marcin]

Świetnie, też często poruszam ten temat...pozdrawiam.

[wanesa_ciska]

to tak jakby rachunek sumienia ,,,i powracanie do tego co ważne ,,,pozdrawiam

[Duks]

Janku.
Widzę, że jeszcze Twoje serce kołacze.
Wydaje mi się jednak, że wychodzisz na prostą.
Szczerze Ci tego życzę.
Co do wiersza – bardzo emocjonalny, intymny.
Serdecznie pozdrawiam.

[krzysztof marek]

tak, wiersz emocjonalny i intymny. takie są najpiękniejsze. płyną z samego źródła. pozdrawiam serdecznie Janku :)))

[Gryf]

Podziękę Wam dziś składam
Za Wasze wsparcie, za dłoń pomocną
Bo wiem gdy pod ciężarem życia upadam
Mogę liczyć na Mych Współbraci Poetów

Jam na zawsze Wam wdzięczny
Czy będąc Gryfem, czy Bezimiennym
Zawsze usłyszę głos przyjaźni dźwięczny
Niech ta rzeczywistość nigdy nie przeminie...

[Michał Gomułka]

Ton psalmodyczny. Bardzo "w Twoim stylu", tylko że do tego liryka jak najbardziej to pasuje. Wprowadziłbym kilka nieznacznych poprawek:

pierwszy wers - "ma" należy zmienić na "moja", ponieważ w Twoim wydaniu jest to skrócenie jakby "zapobiegliwe" długiego wersu, ale nie należy się tego obawiać. Niebezpiecznie dużo zaimków... ale żeby tego uniknąć należałoby przekomponować całość... więc niech zostanie.
Przedostatnia zwrotka "piszę ten wiersz" - usunąć "ten". W kolejny wersie usunąć "to" i "mą"
Ostatnia zwrotka - drugi wers - usunąć "ten".

Jeśliby liryk rozpatrywać w kategoriach modlitwy - jest piękny. W kategorii budowy - przyzwoicie, z wielką prostotą (i dobrze). Ogółem ok.