Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
rekreacja cad
czyli logika dobrych kształtów


słowa sobie
wiszą w powietrzu
a ja sobie – jestem
za oknem

formą
strukturalną, humanizowaną
przy pomocy dekoracji
szukam zgodności środków
i celu

mam osiem ramion
i mało ust
---------------------------

;)

edit: cad - computer aided design
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Włosi mówią: kobieta przed ślubem ma jeden język i cztery pary rąk. Po ślubie - cztery języki, dwie ręce.

Znaczy, Peelka jest przed ślubem. :)) Biorąc na logikę kształt powiewający za oknem.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Widzę, że Ci całkiem dobrze w wirtualnej rzeczywistości, przynajmniej ja tak widzę ;)
Za oknem czytam, że za monitorem. Pełny trójwymiar. Szukajcie a znajdziecie ;)
Grafika ośmiu ramion i mniejszej ilości ust jak postać z dobrej gry komputerowej.
Chyba się zapiszę na ten sam kurs ;)
Dobre :)) Takie świeże, nowe, współczesne, twórcze i ...inne . O!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"mam osiem ramion i mało ust" - ile by nie ogarnąć tymi ramionami, ust będzie za mało, by to przetworzyć. A jednak nic innego nie pozostaje, bo po to jest się stworzonym, by szukać zgodności środków i celu. Dylematy twórcy przekazane zaskakująco treściwie, no ale, jak się ma osiem ramion...
Opublikowano

miałam się dzisiaj - na jutro wyspać (wreszcie), ale niech tam... pomitrężę jeszcze na orgii,
parę razy podglądałam w ciągu dnia i to z coraz większym "podziwieniem" ;)
podziwieniem podwójnym, bo otóż (posługując się "klasyką"):
- po pierwsze primo - żadnych reakcyjnych odwetów....?! no słowo daję, zgłupłam... bo albo Towarzystwu winnam chapeau bas za 'szpilkowy' dystans, albo kurcze, Towarzystwo się mnie boi i najzwyczajniej lizusuje ??! (w tym momencie ze strony Towarzystwa powinna paść kwestia: jeśli to był żart, tom sie uśmiało ;)
zatem chapeau bas :))
- po drugie primo - zaskoczona jestem odbiorem, tzn. tym, co Towarzystwu udało się wyłuskać z tekstu, nie ma znaczenia na ile jest to zbieżne z zamysłem, ważne że po drodze,

Almare
może z tym ślubem lekka przesada, ale zarzekać się ani myślę, bo licho nie śpi ;)
dzięks, :)

Panie eR
podniosłeś mnie na duchu, bezgranicznie ufam Twojemu doświadczeniu ;)
dzięks, :)

Barbie
hehe... jeszcze szumi w głowie po weselu ? ;)
dzięks, :)

Dudku
a zasłaniaj co zechcesz ;) (tłuste to tytuł)
podoba mi się Twój komentarz, póki co nie planuję nic zmieniać w "popełnionym", bo jeszcze świeży i bo.... nie powiem ;)
dzięks, :)

no, Agata... ;)
z tym 'kursem' to nie wiem czy je dobry pomysł, bo tam przez kilka lat głównie się wysłuchuje : "bardzo ładne, ale co to właściwie jest?", no a potem, to już całe życie zwichrowane... taka nieustanna czkawka "bardzo ładne, ale co to właściwie jest?" ;)
namachałaś się nad komentem (też mi się spodobał), to Ci zdradzę, że rzeczywistości są dwie, najczęściej wirtualnie przemiennie, ale niekoniecznie ;) bo np. "fazy" się poprzesuwają a to skutkuje jednoczesnym przebywaniem po obu stronach okna.... hihi... totalna schizofrenia.... ;)
dzięks, :)

Leszku
natura, jak by nie patrzeć, dba o zachowanie równowagi,
obdarzając "ponadramiennie" jednocześnie odejmuje (od) ust ;)
dzięks, :)

Piotrze Marcinie
kurcze, zatkało mnie ;)
też dzięks, :)

Bea (hihi... 2u Ci podaruję)
jak wywalę bolda, to "popełniony" już nie będzie zatytuowany, ino bezimienny ;)
dzięks, :)

Franka
a Ty, to mnie już zadziwiłaś, że... no, brak słów ;)
"formy strukturalne" są takie raczej "nieobliczalne", no niby można, zwłaszcza teraz, przy wspomaganiu komputrowym, no ale jednak - nie do końca (czasem cuś się trzymie, chociaż nie ma prawa;)
dzięks, :)

Lecter
a toś mi zasunął..... chyba się rozbeczę
najlepiej na "mymłonie" Stanki Żakowej ;)
dzięks "zmywakowy" ;)

Stankaaa...
i Ty Brutusie....?!
dawaj mi tu zaraz "mymłon", będziem pięłknie beczeć
:))

z listopadowymi pozdrowieniami od listopadowej skorpionicy - The last Rose of Summer
www.youtube.com/watch?v=h-P15xujxoI
:)

edit: hihi... mogę znowu się bawić gałkami

Opublikowano

Witam
wg mego skromnego interpretatorskiego:)
peelkę o skomplikowanym charakterze odgradza od otoczenia szyba,
może to być z powodzeniem zatwardziała feministka, szukająca
komunikacji z otoczeniem /męskim też/. Tylko czarodziej co się odważy zbić tę szybę,
ma szansę na pełen dialog z nią, no i na pewno doświadczy wtedy efektów pracy tych ośmiu:)
Zwięzły, nieprzegadany iście IN-kowski
-jak za dawnych dobrych lat orgowych.:)
Pozdrówki

Opublikowano

no Egze, "tej" rękawicy nie podejmę ,
moja blondynka właśnie pomalowała sobie paznokcie i czeka aż jej lakier wyschnie
a widziałeś kiedyś ośmiornicę z pazurami? kolorowymi? ;)

psss...
a już myślałam, że się dokumentnie zniesmaczyłeś moimi forumowo-zadymowymi epizodami :(
dostanę tomik ? :))))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zniesmaczyć się na f.isię ...?????
chyba musiałbym być fiśnięty ;)

Jeśli taka wola, to oczywiście że tak,
tylko nie wiem czy dojdzie,
bo wyślę na adres Pana Boga.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zniesmaczyć się na f.isię ...?????
chyba musiałbym być fiśnięty ;)

Jeśli taka wola, to oczywiście że tak,
tylko nie wiem czy dojdzie,
bo wyślę na adres Pana Boga.
się cieszę niezmiernie, że nie jesteś fiśnięty, bo wiesz...
trochę się poczułam "trędowato", zaraz odpisałam i.... cisza,
teraz mam pewność, że nie dotarło (wolę nie wiedzieć, co sobie o mnie pomyślałeś :( )
ale swoją drogą - ki diabeł? bo chyba nie cenzura (?)
odgrzebałam list w archiwum i natentychmiast wysyłam
:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wiesz co? dzisiaj przysłali mi odzyskane szczątki z uszkodzonego dysku, niewiele tego, ale znalazłam kilka blondynkowych listów do Stanki, hihi.... może je trochę obrobię i wrzucę na prozę?
aha... nie mówi się "mójmymłon", jeno wprost - mymłon,
czyli: beczaj ile wlezie na mymłonie ;))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a wiesz, że nie dotarło,
tylko tak myślę, w profilu mam zaznaczone

"wyłącz funkcję wysyłania do mnie e-mail." tylko, że i tak maile do mnie docierają
z czego zawsze się dziwię.

Okazuje się, że nie wszystkie dochodzą, bo ten natentychmiastowy też nie dotarł.
zatem zapraszam na pewniaka czyli

[email protected]

i wtedy na pewno dojdzie.
Pozdrawiam bardzo

PS. Ciekawe jak odgrzebałaś z archiwum, bo ja żadnego wysłanego nie znajduję:(
bo i gdzie miałbym go szukać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bezimię najpierw zniknęło echo. powiedziałem swoje imię. wróciła tylko cisza. cisza, która wyglądała, jakby już wcześniej wiedziała, co miałem powiedzieć. od tego dnia świat zaczął oszczędzać na mojej obecności. drzwi zamykały się odrobinę za wcześnie. fotokomórki nie zawsze mnie widziały. pies sąsiadów przestał odwracać głowę, kiedy przechodziłem. w sklepie kasjerka podała resztę człowiekowi stojącemu za mną. uśmiechnęła się. mnie nie zauważyła. myślałem, że to przypadki. przedmioty przestały stawiać mi opór. usiadłem na krześle, a drewno pod moim ciężarem nawet nie skrzypnęło. materac przestał pamiętać kształt mojego ciała, jakbym ważył mniej niż cień. stałem się tak lekki, że bałem się, iż przestanę odciskać stopy na podłodze. potem zaczęły znikać zdjęcia. ramię żony obejmowało powietrze. córka śmiała się do kogoś, kogo aparat już nie pamiętał. spytałem ją, kto zrobił to zdjęcie. popatrzyła na mnie długo. w jej oczach nie było już mojego odbicia. wzrok prześlizgnął się po mnie tak gładko, jakby patrzyła na dobrze umyty kafel. byliśmy sami w pokoju, ale ona zaczęła już powoli wietrzyć po mnie powietrze. w ustach miałem smak świeżo rozkopanej ziemi. dotknąłem kuchennego blatu. miałem wrażenie, że to nie ja go dotykam. jakby nawet dotyk musiał najpierw przypomnieć sobie moje imię. tej nocy usłyszałem, że ktoś chodzi po mieszkaniu. nie szukał mnie. szukał miejsc, w których kiedyś byłem. jakby upewniał się, że naprawdę zniknąłem. rano wszystkie lustra były zaparowane. na każdym ktoś zostawił ślad dłoni. nie od zewnątrz. od środka. ścierałem parę rękawem. szkło było ciepłe. jakby ten ślad zostawiono po tamtej stronie. zacząłem mówić głośniej. stawiać cięższe kroki. trzaskać drzwiami. hałas wracał. tylko nie do mnie. z każdym dniem pamiętałem mniej. nie dzieciństwo. nie twarze. pamiętałem coraz mniej samego siebie. któregoś ranka nie potrafiłem przypomnieć sobie własnego głosu. otworzyłem usta. wyszedł z nich oddech. cudzy. jakby ktoś od dawna ćwiczył go we mnie. ostatni raz spojrzałem w lustro. stał tam mężczyzna. wyglądał dokładnie jak ja. tyle że był spokojniejszy. bardziej prawdziwy. pozbawiony mojego błędu. uśmiechnął się z ulgą. jak ktoś, kto przez wiele lat czekał, aż właściciel wreszcie opuści dom. podniósł rękę. nie zrobiłem tego samego. to nie było odbicie. to był gest pożegnania. odwróciłem się. za plecami nikogo nie było. kiedy spojrzałem ponownie, lustro było puste. po raz pierwszy w życiu odbicie zniknęło przed człowiekiem. stałem na środku ulicy. czułem, jak czas przepływa przeze mnie, nie zostawiając we mnie żadnego śladu. od tamtej chwili ludzie coraz częściej przechodzili obok mnie. czasem na ułamek sekundy marszczyli brwi. jakby prawie mnie pamiętali. jakby zaraz mieli wypowiedzieć moje imię. ale świat był szybszy. to wystarczało. świat nie odbiera życia. po prostu pewnego dnia przestaje pamiętać, że kiedykolwiek byłeś.      
    • ulotność    ile waży ważka co się odbiło  w kropli rosy    co rano zjadł  robaczek  świętojański    czy kiedy się  rodziłeś świeciło słońce   jak smaczna  była kawa i lody z truskawkami   tylko poezja to wie
    • Wiatr przetoczył się. Wyrwał korzenie z ziemi. Drzewo padło bez ostrzeżenia. Rozbiło szybę pod ciężarem nieba.     Stoi biała i cicha. Pod kablami. Szklana pajęczyna rozbija światło. A w środku zapach burzy.     Blachę wymienisz.  Życia się nie da.
    • @andrew@Benjamin Artur serdecznie Wam dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszek Piotr Laskowski Tak mało potrzeba.  Wystarczy, kochać bliźniego , jak siebie samego .   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...