Znajdź zawartość
Wyświetlanie wyników dla tagów 'poem' .
Znaleziono 13 wyników
-
Na siłę ich nie stworzysz bo powstają same jak pąki na drzewach jak rosa na trawie przychodzą z czasem i niespodziewanie i dopiero po latach doceniasz je naprawdę Nie ma tu składników dawaj nic na oko odłóż na bok gdzieś w miejsce zapomniane i zacznij żyć! a wtedy przyjdą same
-
tak se stoje, pije kawe czas przemyka mi przez palce chwile temu pierwsze kroki teraz w ręku dyplom trzymam szczerze mówiąc nie myślałam że tak szybko wszystko mija czasem chciałabym zatrzymać choć na chwile czy tak da się?
-
pamięć historią osobną gdy przeżyć nie można wiatru, słońca czy bliskich skórą swą jedyną odbić piętno życia w sobie, w swoim świecie bliskim pamięć historią osobną, gdy wtem niemożliwe przeżyć siebie i miłość pamiętną którą przechowuje jedynie w pamięci, z dala od serca swojego jedynego i nie rezygnuje z próśb do życia skierowanych bo być może czyjaś szczerość sobie równą zetknie się za palce a słowa uklękną nam do kolan, podziękują za szczodrość naszych zwierzeń.
-
Podążaj za mym głosem w dół dół dół patrz mi prosto w oczy Teraz… tak… tu… nic nie widzisz poza mną tik tak tik tak Na mnie patrz Nie patrzysz? w dół dół dół na rozkazy jesteś mój idź więc nie myśl w dół dół dół wnet zapomnisz słowa me i wykonasz rozkaz ten
-
Szklane domy, piękne, niezliszczone marzenia szklane domy, nikt w nich nie umiera szklane domy, sny niegdyś teraz jawą się stają szklane domy, Czy to je widzę z daleka? szkalne domy, mrugam i już ich nie ma
-
Człowiek… dziwną jest istotą Niby chciwą, niby srogą Ale piękną,,, tajemniczą Niszczy wszystko dookoła… by na nowo stworzyć własne Niby duszę spopieloną czarną smołą zabarwioną Iskra kryje się gdzieś w głębi… Piękno, sztuka i tworzenia chęci Lecz pragnienie wciąż pomnika wnet przysłania dobra piękno I zostaje pusta postać aureolą obtoczona
-
Ponoć to czas nasze życie mierzy a gdyby tak miast nim przeżyciami zmierzyć? życie jest pełne ich przecież starczy aż nad to Łykami kawy napisanymi wierszami i osobami które w mym życiu znaczyły wiele To nie przypadek to przeznaczenie lecz nie traćmy czasu nad jego znaczeniem wzamian cieszmy się chwilą tą piękną zanim przeminie zamknijmy w pamięci By móc wrócić do niej by móc opowiedzieć by częścią naszego życia się stała by zamiast wieku pewną ere oznaczała
-
Raz mówi ona raz ja Raz myśli moje raz jej Nie widzę jej choć słyszę Nie mogę dotknąć choć czuję Kontrolować się staram nie umiem Zamykam w słoiku otwieram Już nie wiem kto teraz mną rządzi Lecz czuję że to nie ja
-
Patrzę w górę nic niebo chmury słońce? nuda nuda nuda Te chmury płyną? żyją swoim życiem chcę być chmurą płynąć i krążyć w niebycie
-
Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
-
Ciemność nic nie widać Głucha cisza nic nie słychać Samotność nikogo tu nie ma Chłód wiatr jakiś wieje z daleka Sam jeden w odmętach przestrzeni Sam jeden na całej tej ziemi i nic już tego nie zmieni
-
Szarość… i ciemność Chłód, brzydkiej natury i we mnie zamilkło wszystko Czarna pustka wróciła Choć tak naprawdę nigdy nie odeszła żyję (a może nie żyję?) we mnie w środku głęboko Szarość… i ciemność Chłód brzydkiej natury chłód we mnie już także zagościł Jest wszędzie we wszystkim nie ma ucieczki
-
Patrzysz i widzisz ideał oceny uroda i wdzięk Wszyscy jej tego zazdroszczą nikt jednak nie patrzy na cień Widzi go tylko ona sama go w końcu stworzyła od samego początku do końca perfekcyjnie go oswoiła Gdzieś w głębi się jednak wyrywa Głos… cichy i słaby cień też pragnie wolności Pragnie miłości… Ona mu tego nie da…
