Berenika97

@Kwiatuszek Bardzo mi się podoba! Moje klimaty - dualizm on i ona. :) No i widzisz, mój Jedyny, trochę strachu, trochę gry. Ale teraz chodź tu do mnie, i już nie bądź na mnie zły.

@monon To wiersz o ucieczce, która jest jednocześnie ratunkiem i pułapką. „Pochłaniam go jak najszybciej" - to desperackie gaszenie bólu czymś, co działa tylko na chwilę. I ta powtarzająca się mantra „nie chcę wiedzieć, nie chcę widzieć" - to nie ignorancja, to samoobrona. Widzisz za dużo, czujesz za głęboko - i właśnie dlatego musisz się przed tym zamykać.

@huzarc Erotyzm czysty, bez zasłonek. "Wypełniam cię bez dotyku" - samo napięcie, sama tęsknota. A ta fizjologia - posoka, kapilary, żyły - sprawia, że to nie jest mdła romantyczność, tylko pragnienie namacalne, cielesne. Mocne.

@MIROSŁAW C. Czytam to i czuję spokój. Białe tulipany, mokre krople, czułe słówka - to wiersz który szepce, nie krzyczy. Moment doskonały, który prosi tylko - ciszo, trwaj. :)

@Jacek_Suchowicz Bardzo trafna i pełna humoru lekcja codziennego stoicyzmu. Podoba mi się, jak lekko przechodzisz od zwykłego kataru do głębokich dylematów moralnych. Postać pani Kiełbasińskiej nadaje całości świetnej autentyczności - bo kochać "ludzkość" w ogóle jest łatwo, ale wybaczyć komuś, kto nam regularnie "wsadza szpilę", to już prawdziwe wyzwanie. Puenta o "pójściu do Canossy" to świetne przypomnienie, że czasem warto schować dumę do kieszeni dla własnego spokoju ducha. Świetny, optymistyczny tekst!

@andrew Więc inni mają kolce :) , a Ty owoc? Nieźle wynegocjowałeś! A serio - ładnie to ujęte, że każda jest inna, ale swoją znasz po smaku. :) Dziękuję za życzenia :)

@APM Piękny obraz wiosny w najczystszej formie. Te sroki czekające na zieleń to jak my wszyscy - wyczekujący ciepła i odnowy. A ta ostatnia linijka... tak, natura zawsze niesie ukojenie zmęczonym sercom.

@iwonaroma Świetna klasyfikacja! Wiersze naturalne - proste, bezpośrednie, jak liczenie na palcach. Ułamkowe - te niedokończone, fragmentaryczne. Ujemne - pełne negacji i buntu. Niewymierne - te co ciągną się w nieskończoność bez powtórzeń. A urojone? No cóż, te które istnieją tylko w głowie autora. (A może erotyki? :) ) A ja dodałbym - wiersze zero-jedynkowe (binarne), wiersze w notacji naukowej (pretensjonalne) i wiersze dzielące przez zero (te co nie mają sensu). Bardzo lubię takie łączenie matematyki z poezją. :)

@Wiechu J. K. To wiersz-bajka w najczystszej postaci. Kominiarz, symbol sadzy i czerni, dotyka przypadkiem białej chmurki - symbolu czystości - i natychmiast ją kala. Chmurka "zaskoczona dotykiem" ciemnieje, jakby wstyd ją ogarnął, a potem płacze ulewą nad własną przemianą. Prosta historia o tym, że każdy dotyk coś zmienia, że czarny zawsze zostawi ślad na białym, że niewinność raz dotknięta już nigdy nie będzie taka sama. A może to też o tym, że kominiarz - choćby nie wiem jak próbował - zawsze zostanie czarny od sadzy? Urocza w formie, głębsza w podtekście.

@Waldemar_Talar_Talar Miłość to nie grzech, to łaska - choć w okowach czasem trzyma, to nie więzi, lecz uścisk, w którym wolność się zaczyna.

@Toyer "Jej początek będzie zakończeniem" - piękny paradoks. Kiedy Nadzieja zaczyna żyć, piekło się kończy. Ale trzeba ją najpierw nakarmić. Przejmujący tekst.

@Nata_Kruk Wiersz jest refleksją nad tym, jak ludzkie ambicje i „wizje” potrafią zniszczyć naturalny porządek świata. To przestroga przed tym, co rodzi się w ludzkich głowach - bo to właśnie tam zaczyna się każda wojna. Niezwykle przejmująca droga, którą prowadzisz nas w tym utworze - od intymnego, wręcz somatycznego opisu snu (świetny motyw zapachu rumianku jako kojącej kontry do nocnych krzyków), aż po szeroki plan egzystencjalny. Największe wrażenie robi druga strofa- to studium ewolucji zła, które rodzi się z pozornie niewinnej "wizji dobra" i przeradza w żądzę dominacji, jest bolesną diagnozą ludzkiej natury. Puenta to prawdziwy majstersztyk kondensacji sensu. Zestawienie ptasich przylotów z wojennymi nalotami za pomocą jednego, celnego słowa-klucza, zostawia czytelnika w ciszy, która wybrzmiewa jeszcze długo po lekturze. Bardzo ważny tekst.

@Starzec Jateż asekuracyjnie! A jak się odchłyśnie, to znów się zachłyśnie - bo Tramp bez Trampa to nie jest już Tramp. Pozdrawiam:)

@iwonaroma Świetne! Rozbawiło mnie! :)

@Natuskaa Ucieczka w wyobraźnię jako forma przetrwania. Ale to pytanie na końcu: "Jestem? A może mnie nie ma" - destrukcyjne i piękne jednocześnie.

@Lenore Grey „Ktoś złapał dzwonki" - i wspomnienie się urywa. Ta biała plama to nie luka w pamięci, to znak, że coś zostało wyciszone. I zaraz potem -wiatr, chustka, zwłoki. Jakbyś pokazywała, że pewne wspomnienia mają w sobie coś, co nie chce być wypowiedziane, tylko zaznaczone nieobecnością.

@A.Between "Może więc miłość jest tylko pomiarem chwili, która istniała w rozumie" - redukcjonizm, który paradoksalnie nie umniejsza, tylko pogłębia. Jeśli miłość to splątanie kwantowe dwóch istnień, to czy jest mniej realna? Jeśli spojrzenie stwarza światy całe, to niech ten pomiar trwa nieskończenie. Wszystkie orbity, wielkie i małe, w jednym się splotły - w naszym drżeniu. Choć czas ucieka jak brzeg od fali, a liczby milczą w chłodnym zeszycie, myśmy w równaniach błąd odnaleźli - że tylko patrząc, dajemy życie.

ptasie koncerty filharmonia pod niebem wiosna uskrzydla xxx wyborny spektakl już prapremiera wiosny grają śnieżyczki

@Wiechu J. K. Czasami fajne teksty w tym dziale przechodzą bez rozgłosu. A temat może znany ale zawsze interesujące jest nowe spojrzenie, zwłaszcza dowcipne. Tak jak u Ciebie. :) Pozdrawiam.

@Starzec Bardzo dziękuję! Cykl, który się powtarza. A my w nim - szukamy momentów zatrzymania. Serdecznie pozdrawiam. @wiedźma @truesirex Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam.

@Myszolak Dziękuję za to, że przyjmujesz moje słowa z taką otwartością. To rzadkie i cenne. Nie musisz dziękować. Wystarczy, że piszesz - a ja będę czytać. Pozdrawiam.

@hollow man Nie musisz dziękować - wystarczy, że dalej piszesz. To, że Twoje wiersze pozwalają na tyle odczytań, to zasługa ich otwartości i precyzji jednocześnie. Ja tylko patrzę na to, co już w nich jest. A poza tym - rozmowa o wierszach to jedna z fajniejszych form wzajemności. Ty dajesz słowa, ja daję uwagę. I w tym spotkaniu coś się dopełnia. :) Pozdrawiam.

@Wiechu J. K. Bardzo dziękuję za tak miłe słowa. Serdecznie pozdrawiam. :) @Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! Cieszę się! Serdecznie pozdrawiam. :) @hollow man Bardzo dziękuję! Rozumiem ten wybór. :) Sedecznie pozdrawiam. @wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@huzarc Czy ten komentarz był na pewno dla mnie? Bo jesteśmy pod wierszem @A.Between @A.Between Ciepło nie musi nigdzie uciekać, skoro zamieszkało w spojrzeniu. Fusy to tylko czarne ziarna, rozsypany alfabet spraw zbędnych.

@viola arvensis Bardzo dziękuję! Cieszę się, że mogłam Cię "poczęstować" :))) Serdecznie pozdrawiam.