Berenika97

@lena2_ Przejmujące zestawienie - ci, co zdążyli po zupę, i ci, których tożsamość "ustala się na miejscu". Chłód tu nie tylko oziębia. Człowiek uzależniony jest bardzo chory - niezwykle trudno jest mu pomóc, ale zawszy trzeba próbować.

@tie-break Bardzo dziękuję za tak wnikliwą lekturę. To, co napisałaś o drodze do "mądrego pamiętania", bardzo do mnie trafia - rzeczywiście, żadnego etapu nie da się przeskoczyć. A kontakt z drugim człowiekiem... tak, to właśnie w nim często odnajdujemy siłę, by w ogóle chcieć wyjść z tego błędnego koła. Pozdrawiam.

@Alicja_Wysocka Świetny wiersz o samym pisaniu wierszy! To jak podglądanie warsztatu poety - widzę te wszystkie zmagania- słowa, które "nie mogą trafić na swój haczyk", rymy "kłujące w ślepia", niepasujące dźwięki "raniące uszy". Fajna jest ta determinacja w środku - "ja muszę nie ustąpię, nie odpuszczę za nic" - to portret każdego twórcy, który wie, że tam gdzieś jest ten właściwy układ słów, ten "cymes bez dyskusji". A potem ta samokrytyczna puenta z "badziewiem" i "pożarciem się z rymem" - genialna! Bo wiersz o tym, że wiersz nie wychodzi... sam jest fantastycznym wierszem. Ta ironia jest wyśmienita. Rytm też świetnie oddaje to szarpanie się ze słowami - miejscami gładko płynie, miejscami celowo się potyka. I jeszcze ten obraz "przyjęzyczyć jak należy , żeby sens dosmaczyć" - poezja jak gotowanie- trzeba dobrać składniki, doprawić, dosmaczyć. Fantastyczny tekst o twórczej frustracji! Pozdrawiam.

Oprawia obrazy w ramy zbyt ciasne dla żywego spojrzenia. Łagodnieje o zmierzchu, gdy pękają kontury, lecz w pełnym świetle obnaża puste miejsca. Zamyka krąg powtórzeń, gdzie każda myśl wraca do własnego cienia. W słowie „pamiętam” drzemie pułapka z lukru, konserwująca martwe radości i czas bez następstwa - by ranom nie przysługiwało prawo do blizny. Pamiętanie jest trwaniem bytu, w którym nic już się nie staje.

@infelia Absolutnie nie interesuje mnie taka podróż ani ten pan. :)

@Whisper of loves rain Bardzo dziękuję! Świetnie odczytałeś mój przekaz. Pozdrawiam.

@infelia Wolę nie biegać i nie strzelać - chciałam mieć biurko i wydawać polecenia i ... mieć spokój. :)

@infelia Bardzo fajne! Tato myśli, że jest królem sytuacji, a rzeczywistość weryfikuje to brutalnie. :)

@huzarc Wiersz-rana. Te rymy brzmią jak sarkastyczny marsz- każda para słów obnaża hipokryzję.

@andrew Pięknie uchwycony moment, gdy ideał spotyka rzeczywistość. :)

@infelia A ja myślałam, że tu o intelekt chodzi. :))))) Chyba zrezygnuję! Nie lubię much!

@hollow man Poruszający wiersz o nieświadomości nadchodzącej straty i ulotności szczęścia. Niezwykłe jest to napięcie między "jeszcze nie wie" a tym, co my jako czytelnicy już przeczuwamy - ta wiedza, która do niej dopiero dotrze, ale która już wisi w powietrzu.

@Berenika97 No bardzo słusznie! :) Pozdrawiam. :)

@infelia @KOBIETA ma ważniejsze sprawy na głowie i szybko nie wróci do pracy. Poszła na paznokcie, u fryzjera długo posiedzi. A jeszcze musi być u kosmetyczki, znaleźć szminkę w kolorze magenty , no i skończył się jej Black Opium. A to już prawdziwa tragedia. Zrób mi kawę i lepiej daj mi tę sprawę.

@Christine Bardzo dziękuję! :) @Natuskaa Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Waldemar_Talar_Talar Jestem na tak ... :) Pozdrawiam.

@Marek.zak1 Wniosek z tej lekcji płynie dość jasny: Gdy rozum zbyt cichy, a wstyd zbyt ciasny, To panna pomyśli: "Cóż to za figura? Miał zdobywać, a wyszła randka ponura.

@Whisper of loves rain Ten wiersz dotyka czegoś, co trudno wyrazić słowami - tej ostatniej chwili, gdy wszystko, co nieważne, odpada, a zostaje tylko to, co naprawdę miało znaczenie. Porusza sposób, w jaki żal miesza się z miłością, a przeprosiny z czułością. To jeden z tych tekstów, które pozostawiają ciszę po przeczytaniu - dobrą ciszę, taką która pozwala poczuć.

@infelia KOMUNIKAT PRASOWY WYDZIAŁU KRYMINALNEGO Szanowni Państwo, z przykrością muszę stwierdzić, że autor wiersza wyraźnie nie zna procedur operacyjnych. Kradzieże kompotów z piwnic? Proszę Państwa, to było jedno śledztwo, jedna piwnica, i okazało się, że to była spirytusowa nalewka z 1987 roku o wartości dowodowej w sprawie gangu bimbrowników! Co do afery dratewkowej - oczywiście to ja odkryłam kluczowy trop. Podczas gdy młodszy aspirant Migrena robi karierę w Europolu. A kto tutaj rozwiązuje sprawy zabójstw? Ja przesłuchiwałam smoczycę, która zeznała: "Mój Ignacy nigdy nie zjadłby owcy bez sprawdzenia jej pochodzenia - miał alergię na lanolinę!" Violetta z AT może i zna karate, ale to ja ustaliłam, że owe "trzewiczki" Dratewki miały podejrzanie grube podeszwy - klasyczna skrytka na GHB. Więc skoro Migrena jest za granicą, ktoś kompetentny musi w końcu przejąć wydział zabójstw. Znam najlepsze kryminały, więc ten wydział należy się mnie!. Z wyrazami szacunku inspektor Berenika97 Moje motto "Żaden kompot nie jest bezpieczny. Żadne zabójstwo nie pozostanie niewyjaśnione."

@beta_b To pytanie bez odpowiedzi - "gdzie ty będziesz wtedy?" - brzmi jak krzyk w pustkę. Uczciwe wyznanie wątpliwości, które wielu wierzących zna, ale niewielu wypowiada.

@Waldemar_Talar_Talar "Nicość blada się czai" - ta fraza jest świetna. :) Pozdrawiam.

@piąteprzezdziesiąte To jest miłość - robić rzeczy, które cię wykańczają, bo kochasz tę osobę. Śmieszne i prawdziwe. Bardzo fajne! :)))

@huzarc "Algorytm jak całun" - porównanie technologii do całunu śmierci, a potem to zderzenie czarnego i białego nieba. Niepokojące i fascynujące jednocześnie - filozoficzny pesymizm.

@FaLcorN "Pozbieraj mnie jak deszcz" - śliczne! Cały ten wiersz balansuje między niepewnością a nadzieją, między lękiem a potrzebą bliskości. Koniec daje nadzieję, że może jednak nie trzeba tonąć samemu. Piękny wiersz!

@Clavisa "Komórki krzyczą o rejteradę" - świetny obraz. A finał jak manifest - odwaga to iść wbrew biologicznemu alarmowi.