Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    8 305
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    185

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @iwonaroma Bardzo dziękuję! Ja wprawdzie nie mam akwarium, ale ma je moja dobra znajoma - też często mu się przyglądam - to jak mikrokosmos. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @viola arvensis Bardzo dziękuję! Twoje komentarze są cudnie wspierające. Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! "Ryby" przy akwarium - to chyba przeznaczenie zodiakalne. :)) A scena z Nagiej Broni - klasyk, krab wiedział, co robi. Ryby z tego akwarium na szczęście nie mają takich ambicji. Gorące pozdrowienia! :) @Migrena Bardzo dziękuję! Twój komentarz jest piękniejszy niż mój wiersz - "nieskończoność nie potrzebuje ogromnych przestrzeni, lecz jedynie czułego spojrzenia" - to przepiękne! Serdecznie pozdrawiam. :) @Stukacz @Andrzej_Wojnowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)))
  2. @obywatel Skoro Cię nie ma, gdy myśl się snuje, To kto te strofy tak sprawnie buduje?
  3. @Achilles_Rasti Mocna lekcja o tym, że czas nie jest naszym sprzymierzeńcem, a jedynie niemym świadkiem. Ten "starzec, który się śmieje" - świetne!
  4. @APM Tyle ruchu w kilku słowach - kogut, bez, kurz, wóz. Wszystko ucieka i wszystko zostaje jednocześnie. To - "wśliznął się w serce" - świetne. Czytam na tarasie - i słyszę odgłosy różnego ptactwa i wyobrażam sobie koguta.:))) Bardzo ładny obraz. :)
  5. @Charismafilos Opisałeś cierpienie, zestawiając prozę życia (chleb, deszcz) z głęboką symboliką biblijną. To również wiersz o bolesnym procesie przemiany. Głęboki!
  6. @Stukacz Podoba mi się! Ale mam już swoje ulubione części. :)
  7. @Maciek.J Ciekawa obserwacja o tym sąsiedztwie mądrości i głupoty. Szkoda tylko, że ta druga tak rzadko uczy się od sąsiadki.
  8. @tetu Bardzo mi się podoba!! Lubię matematykę i fizykę, a zwłaszcza ich łączenie z poezją! Metafora czasu jako dzielenia przez zero robi ogromne wrażenie - to logiczna niemożliwość ubrana właśnie w poezję. Świetne wykorzystałaś geometrię do opisania samotności - te równoległe linie "krzyczące o dotyk" - to fantastyczny obraz! I bardzo przejmująca puenta! Świetny wiersz!
  9. @Alicja_Wysocka Ach, Alicjo - nigdy się nie obrażam za konstruktywne i mądre komentarze, jestem Ci wdzięczna za to! :)
  10. @Annna2 Jest w tym tekście pewien smutek wynikający z obserwacji, że najważniejsze wydarzenia duchowe stają się jedynie punktami w kalendarzu, które „szybko mijają”. Żyjemy od Bożego Narodzenia do Wielkanocy, ale w tym pędzie gubimy istotę prawdziwych Świąt. Pięknie o tym napisałaś.
  11. @Trollformel Podoba mi się ta zabawa słowem - "wady i owady", Kazik, baranek, piony. Wiersz skacze między rejestrami , ale wszystko się trzyma. :)))
  12. @lena2_ Piękny wiersz - ciepły, z mocną puentą. Jak zawsze - mądry!
  13. @Alicja_Wysocka Prawda stara jak świat - droga do celu bywa znacznie ciekawsza i pełniejsza emocji niż sam cel. Świetne i bardzo celne podsumowanie męskiej natury! :)))
  14. @Jacek_Suchowicz Dziękuję pięknie za miłe słowa, za to serducho, co cieszy szczerze! Choć się w akwarium puenta dziś chowa, to w moc wyobraźni wciąż mocno wierzę. @Christine Bardzo dziękuję! Cieszę się, że puenta zaskoczyła - o to właśnie chodziło! Akwarium długo udawało baśń i najwyraźniej mu się udało. :)) Serdecznie dziękuję! :)) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Co do akwarium - u mojej znajomej dokładnie jest tak samo, ja sama lubię się przed nim "zawiesić" i zaraz w głowie pojawiają się "opowieści dziwnej treści". :))) Masz rację, trochę mi to zabarało czasu, często już się poddawałam. I tak naprawdę, na początku walczyłam z każdym rymem gramatycznym. A potem przestałam już je nawet zauważać - masz rację - teraz dostrzegam. Wezmę to do serca. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @.KOBIETA. @Kuba Maryszczak @Simon Tracy @aniat. Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)))
  15. @Poet Ka Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam:) @tetu Bardzo dziękuję! Pięknie rozwinęłaś komentarz. Pewna znajoma ma akwarium "artystyczne" :), zinspirowało mnie ono. A że lubiłam czytać baśnie - więc tak to sobie połączyłam. Serdecznie pozdrawiam. :) @andrew Bardzo dziękuję! Księżniczką nie chcę być - mam już swoje królestwo i sto litrów szczęścia. :) Serdecznie pozdrawiam. :)) @Lenore Grey Bardzo dziękuję! Jestem pewna, że Twoje baśniowe wersy odegrały tu ważną rolę. :))) Nabrałam odwagi do tej tematyki. :)) Serdecznie pozdrawiam. @Annna2 Bardzo dziękuję! Jak jestem w lesie - to zawsze mam wrażenie, że to miejsce jest "czarodziejskie". :) Serdecznie pozdrawiam. :)
  16. @Deonix_ Chciałam napisać, jak byłam nastolatką. :))) Młodość - to pojęcie bardzo względne. :)
  17. @Christine Bardzo dziękuję! Oczywiście można i tak! :) Pozdrawiam. @Deonix_ Bardzo dziękuję! Ślicznie dziękuję za tak miłe słowa! Ja też lubię akwarele, sama lubiłam nimi malować, jak byłam młoda. :) Serdecznie pozdrawiam. :)
  18. @[email protected] Niech woń bzu miesza się z różaną, I razem tworzą chwilę ukochaną. :)
  19. @Christine Bardzo dziękuję! To piękny świat. :) Serdecznie pozdrawiam. @Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  20. @Christine Bardzo dziękuję! Dokładnie był taki zamysł. Serdecznie pozdrawiam. :)
  21. @Simon Tracy Rozumiem, w tym dziale często pomijam wiersze, bo o nim zapominam. Czasem najlepsze rzeczy powstają właśnie tak - bez zastanawiania. A brak skupienia ma swój własny klimat, czasami przeszkadza a czasami jest "twórczy".
  22. @Starzec Jeśli raj to faktycznie podróbka maja, to chętnie bym go zareklamowała. :)
  23. @iwonaroma Mocne i bardzo dzisiejsze. To przejście od "stacjonarności" do "smyczy" jest świetne - niby jesteśmy on-line, czyli wszędzie, a jednak coraz częściej na krótkim uwiązaniu. Pięknie ujęta ta nasza współczesna "bezprzewodowa" niewola.
  24. Znam mały lasek - wodą spowity, zaczarowany, bo z dawnej baśni. W liliowych chmurach leży ukryty, światło tam spłynie i mrok rozjaśni. W kątach ślimaki pełzną powoli, muszle niosące niczym latarnie. Widok ten każdą troskę ukoi, zanim noc cicho pokój ogarnie. W samym zaś środku, w cylindrze z gliny, dobry duch strzeże podwodne drogi. Sny złe odpędza, broni głębiny, by spokój wrócił wolny od trwogi. Tak stoję w ciszy przy szklanej tafli, gdzie bąbel tlenu z cicha się łamie. Las się w stu litrach zmieścić potrafi, a ja dam rybkom pyszne śniadanie.
  25. @Simon Tracy Wiersz przygnębiający, gęsty i wielowarstwowy. Ta malina, która nie smakuje, bo nie są to jej usta - to obraz, który zostaje najdłużej. Znalazł się w tym dziale przypadkowo?
×
×
  • Dodaj nową pozycję...