Berenika97

@hollow man Może ostatecznie wyspa wcale nie jest celem, a jedynie miejscem na złapanie oddechu przed kolejnym morzem? Sztorm zmienia wszystko, ale też zmywa to, co zbędne.

@Leszczym Byle tylko nie zasępili, nie oślepli i w tym wszystkim się nie przelękli, zanim w coś znowu wdepną! Fajna rymowanka! Aż mi się język poplątał od samego czytania. :)

@piąteprzezdziesiąte Ciekawa metafora tego, jak system (szkoła, dorośli, instytucje) potrafi patologizować absolutnie normalne zachowania dorastających ludzi. Paradoks polegający na tym, że bycie „normalnym” w „zwariowanym świecie” staje się powodem do zamknięcia w psychiatryku, daje do myślenia - nawet jeśli finał jest przerysowany i bajkowy. Ta czapka krasnoludka idealnie podsumowuje groteskowość niektórych autorytetów z czasów młodości. Bardzo mi się podoba.

@violetta No to miałaś też fajne spotkanie. :)

@obywatel Dlaczego aż trzy wiersze naraz? To tryptyk? Mnie zastanowił ten pierwszy. Piszesz o dotyku, ładnie o tym, co w psychologii jest oczywiste, a w życiu tak łatwo przegapić - dotyk to nasz pierwszy język. Dla dziecka, rodzica, dla zakochanych- czucie drugiego człowieka na własnej skórze to absolutny warunek emocjonalnego zdrowia. Ten wiersz w piękny sposób to dotykowe sacrum ubiera w słowa.

@violetta Ładny park. Czy ten Ukrainiec znał dobrze język polski?

@lavlla nisu Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński @sisy89 @Benjamin Artur @iwonaroma @Stukacz Bardzo Państwu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Dziękuję za wierszyk i mam nadzieję, że flauta tylko irytuje, a nie zatrzymuje. Serdecznie pozdrawiam. :))) @Czarek Płatak Bardzo dziękuję za tak trafny i głęboki komentarz. Napisałeś to lepiej, niż sama bym to ujęła - "człowiek, który powoli traci kontakt z własnym głosem" to chyba najdokładniejszy opis tego, co chciałam przekazać. Z podziwem - serdecznie pozdrawiam. :) @wiedźma Bardzo dziękuję! Dziękuję i uściski za tę myśl, że może nie brak weny, tylko brak tematu. To całkiem inne rozpoznanie. :) Dobrze pamiętam „Al dente” . :))) Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję za ciekawy komentarz. Dziękuję za szczerość - i za to, że zostawiłeś tajemnicy jej miejsce. Rachunek może skrywać różne rzeczy u różnych czytelników - i to jest w poezji najpiękniejsze. Serdecznie pozdrawiam. :) @lavlla nisu Bardzo dziękuję! Zgadzam się. Pytania często są ciekawsze niż odpowiedzi. Dziękuję za życzenia. :) Pozdrawiam serdecznie!

@obywatel Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję za słowa wsparcia! Miło wiedzieć, że ten rachunek jest czytelny. Serdecznie pozdrawiam. :) @bazyl_prost Dla Ciebie - postaram się. :) może rzeczywiście trochę jest za smutno. @andrew Bardzo dziękuję! Dziękuję za wiersz. Napisałam o rachunku, a Ty mi przypomniałaś, że te słowa - choć nienapisane - nie przepadają. Czekają. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Poet Ka Bardzo dziękuję! Czyli emocje i metafory to jedyny język, w którym się nie jąkam? To naprawdę zbyt duży komplement. Serdecznie pozdrawiam. :) @Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! Dziękuję za to „upajanie” - piękne słowo. Cieszę się, że wiersz ma w sobie coś do odkrycia. Serdecznie pozdrawiam. :)

@violetta Skoro musiałaś odpocząc, to pewnie pracowałaś. :)

@violetta Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@violetta Ja wczoraj i dziś mam fajne dni - tak jak w Twoim wierszu - rozkoszuję się kawą, wśród niesamowicie pięknych roślin, a moje zmysły opanowuje wonny bez. Tylko deszczu brak. :)

@Leszczym Zatem niechaj ta racja defensywna stoi na straży Twojego świętego spokoju. Piękna to tarcza, która pozwala lubić własne zagubienia i karmić się chwilą, zamiast cudzymi oczekiwaniami. Nie przynoszę więc żadnych recept ani zewnętrznych zdań. Tylko serdecznie pozdrawiam. :)

@Lapislazuli W Twoim wierszu jest spokój i mądrość. Bardzo mi się podoba, jak porównałaś to, co w życiu jest najcenniejsze do przyrody - piękny klimat. Świetna puenta!

@Poet Ka Ciekawy i prowokujący tytuł. Od razu zwraca uwagę. Świetnie podchodzisz do rozważań o tradycji i nowoczesności. Jakbyś napisała poetycką recenzję z jakiejś najnowszej, mocno awangardowej premiery w teatrze. Nieźle pokazałaś, jak dzisiaj czasem traktuje się klasykę, myląc niszczenie z nową jakością. Zderzenie wysokiej kultury z pierwotnym rykowiskiem robi świetne wrażenie!

@andrew Rozbawiłeś! Bo ziemskie ciało ma swe prawa, I ego nic tu nie pomoże - Gdy nagła wezwie cię sprawa, W muszli się kończy wielkie morze.

@Gra-Budzi-ka Wzruszający i bardzo smutny. Pokazuje, jak kruche jest życie, a przejście od młodzieńczych konwalii do chryzantem chwyta za serce. Piękne, choć bolesne wspomnienie.

@Toyer Znalazłem cię na dnie wielkiego bębna, gdzieś pomiędzy tęsknotą a chłodem. Choć ta cisza za drzwiami jest pewna, bądźmy parą - na przekór przygodom.

@Stukacz Słychać w tym tekście ogromny smutek, ale i wielką miłość, która nie chce wygasnąć. Słowa „A teraz zgubiłam siebie” ma duży ciężar emocjonalny. Piękne, choć bardzo smutne dzieło. Przejmujący obraz niespełnienia i jednostronnej miłości. No cóż więcej dodać - już tylko zostaje posłuchać bardzo dobrej piosenki.

@sisy89 "Skropliły się myśli" i "dotyk blaknących wspomnień" - śliczne i poruszające. Piękny, choć bolesny wiersz.

@krissu Przeczytałam z zainteresowaniem Twój wiersz. Obiecałam sobie, że "nie napiszę żadnego słowa" komentarza, ale to zakończenie ... świetne! Może nie tylko ja nie dotrzymuję obietnic złożonych sobie. :) Ale czy warto takowe składać. Podoba mi się wiersz i tyle!

@violetta Bardzo zmysłowo, mogę sobie wszystko to wyobrazić. :)

@Toyer Sporo smutku jest w wierszu, ale też i akceptacji. Potrafiłeś wyrazić w słowach pewien egzystencjalny lęk, który jest odczuwalny czasami przez wiele osób. Do refleksji.

@Sylvia Często próbujemy udawać takie twarde skały, a przecież własnych emocji nie da się tak po prostu zdusić - zawsze gdzieś wypłyną. Puenta jest doskonała!