Berenika97

@iwonaroma Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) @wierszyki Bardzo dziękuję! Dziękuję za ten komentarz. To, co piszesz o tresurze i braku relacji - to dokładnie ten mechanizm. Działa on nie tylko w domu, ale na różnych poziomach. Również dotyczy systemów, które robią to na większą skalę. Pozdrawiam serdecznie! @bazyl_prost Akurat śląski porządek ma w sobie życie! A tu chodziło o taki porządek, któremu życie przeszkadza. Zupełnie inna bajka ;) A poza tym, nie zdarza mi się z niczego ani z nikogo kpić. Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Dokładnie - i dziękuję za to rozwinięcie. To mechanizm, który działa na wszystkich poziomach- od mikro po makro. Korea Północna to może najbardziej dosłowny przykład tej metafory- "sprzątanie" społeczeństwa z elementów imperialistycznych, obozy reedukacyjne jako próba "wybielenia sumień", sterylna fasada ideologiczna, pod którą nie ma miejsca na oddech. Tam rzeczywiście widzimy to szorowanie rzeczywistości doprowadzone do absurdu. Ale masz rację - to zaczyna się od tego fanatyzmu na poziomie osobistym. Od niemożności zniesienia sprzeczności, od traktowania każdej wątpliwości jako zdrady. I dopiero potem, jak to się wdrapie do polityki, mamy totalitaryzm na pełną skalę. Serdecznie pozdrawiam. :) @andrew Bardzo dziękuję! To ostatnie - "człowiek w fanatyzmie góruje" - gorzka puenta. Bo wiara wymaga pokory, miejsca na tajemnicę. A fanatyzm to już czysto ludzka konstrukcja - potrzeba kontroli, pewności, dominacji. Pozdrawiam. @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Zgadzam się! Fanatyzm to mechanizm, może istnieć samodzielnie - w jednostkach, w grupach, w ideologiach różnego rodzaju. Ale kiedy staje się fundamentem władzy państwowej, dostaje narzędzia przemocy i wtedy rodzi się totalitaryzm, w tym faszyzm - to system , który "sprząta". Serdecznie pozdrawiam.

To religia ścierki i octu, gdzie każda smuga na szkle urasta do rangi bluźnierstwa. Szoruje się rzeczywistość z taką furią, jakby wybielacz mógł dotrzeć do najgłębszych warstw sumienia i wypalić wszelką wątpliwość. Wierzy się, że w sterylnej próżni brak kurzu oznacza brak problemów. W tym sanktuarium porządku życie staje się intruzem. Tu nie ma miejsca na oddech, bo tlen mąci sterylność. Zostaje tylko jałowa, lśniąca fasada, z idealnym połyskiem. Wszystko wyczyszczone. Człowiek też.

@Leszczym Czyli każdy z nas jest takim trójwymiarowym dziełem, którego nie da się zamknąć w płaskiej definicji. Lubię myśleć, że te "wystające" fragmenty to nasze najlepsze cechy. Pozdrawiam. :)

@tetu Codzienność zamieniona w poezję. Super! :)

@nieznajoma1907 Te "czarne postacie bez twarzy" i zanikająca pamięć - świetnie pokazujesz, jak izolacja niszczy człowieka od środka. Tragiczne losy królowej zgotowane przez tych, którzy powinni kochać i wspierać. Tragiczna niemożność ratunku. Świetny wiersz!

@huzarc "On nie gra. On istnieje" - to chyba najbardziej przerażające zdanie. My graliśmy, udawaliśmy, tworzyliśmy role. Maszyna po prostu jest. Nie potrzebuje sensu, celu, nie boi się końca. To my staliśmy się zbędni w świecie, który sami zbudowaliśmy.

@andrew To chyba najbardziej pewny siebie wiersz motywacyjny. Podoba mi się - zaczyna jak bezlitosna diagnoza firmy, buduje obietnicę, a potem ten zwrot - "właśnie jestem wolny od jutra". Jakby przypadkiem. Jakby to oni mieli szczęście. A koniec rozbrajający - po całej tej pewności siebie - gorąca czekolada, poezja, spacery. Człowiek - nie maszyna do sukcesu. Pozdrawiam.

@APM "Pewnie" - jedno słowo, które zamienia raj w piekło. Ona dźwiga wszystko, on się wyłącza, a muzyka gra dalej. Nie wiem, co boli bardziej - jego obojętność czy jej samotność w tym "raju".

@Leroge Świetna metafora – zimna precyzja kontra ludzkie serce. Mocny obraz nauki jako twórcy i potwora zarazem.

@Myszolak Bardzo poruszający. Czuć tu prawdziwą stratę.

@piąteprzezdziesiąte Bardzo dziękuję! :) Pozdrawiam. @Leo Krzyszczyk-Podlaś Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) @Christine Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :))) @Rafael Marius Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Alicja_Wysocka Nie chodziło mi o to, że trzea było interweniować. Wyobraziłam sobie ten skecz na scenie, gdy sala się śmiała z opowiastki a kelner z poważną miną (jak Poniedzielski) tylko dolewał im wiśniaka bez żadnej przy tym mimiki. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Pewnie każdy ma takiego zwierzaka. Pozdrawiam. :) @Whisper of loves rain Bardzo dziękuję! Czasami trzeba wyrzucić te złe emocje, które niepokoją a my jesteśmy bezsilni. Pozdrawiam. :)

@vioara stelelor No i już wiem, że nie nadawałabym się na kelnerkę. :)

@Waldemar_Talar_Talar Prosty w formie, głęboki w przekazie. Wiersz jako koło fortuny- "wygrasz albo nie" - prawda o czytaniu poezji.

@orkan11 Ten kontrast między intensywnością snu a pustką codzienności - "napisz jak będziesz" - bardzo smutne.

@sisy89 Świetnie oddana ta cykliczność - jak dzień maskuje to, co noc wydobywa na powierzchnię. "Ubłagam bezsenność o szczęśliwsze kolory" - piękne zakończenie.

@Leroge "Żyć cudzym cierpieniem" i szukać serca "na starej skale" – mocny obraz samotności i tęsknoty. Piękne zakończenie, pełne nadziei na uzdrowienie. Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Mistrzowska budowa napięcia. Delikatność ażuru, intymność "we dwoje", a potem - łup. Życie jak zawsze. :)

@Starzec Fajny żart językowy. Luty groził, a skończyło się na nitce z igłą. Poezja z przymrużeniem oka. :)

@Alicja_Wysocka Bardzo lubię taki humor. Historyjka bardzo mnie rozbawiła. Alkohol nie zabija komórek mózgowych - po prostu przestawia je w losowej kolejności. Czasem wychodzi poezja, czasem pogrzeb żywej żony. Zaintrygowała mnie postać kelnera - zero pytań, zero osądów. :) Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Jacek_Suchowicz Więc niech te muzy jasność przyniosą, rozpędzą chmury, co niebo mącą. Prawdę i dobro karmią swą troską, z sercem otwartym, duszą gorącą.

@Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję za docenienie! Pozdrawiam. :) @[email protected] Bardzo dziękuję! :)))) Pozdrawiam i życzę również miłego dnia. :) @sisy89 @KOBIETA Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! To zabawa z idiomem "wyjść bez słowa". Ale Twoja analiza jest fascynująca. :) Pozdrawiam.