Berenika97

@vioara stelelor No i już wiem, że nie nadawałabym się na kelnerkę. :)

@Waldemar_Talar_Talar Prosty w formie, głęboki w przekazie. Wiersz jako koło fortuny- "wygrasz albo nie" - prawda o czytaniu poezji.

@orkan11 Ten kontrast między intensywnością snu a pustką codzienności - "napisz jak będziesz" - bardzo smutne.

@sisy89 Świetnie oddana ta cykliczność - jak dzień maskuje to, co noc wydobywa na powierzchnię. "Ubłagam bezsenność o szczęśliwsze kolory" - piękne zakończenie.

@Leroge "Żyć cudzym cierpieniem" i szukać serca "na starej skale" – mocny obraz samotności i tęsknoty. Piękne zakończenie, pełne nadziei na uzdrowienie. Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Mistrzowska budowa napięcia. Delikatność ażuru, intymność "we dwoje", a potem - łup. Życie jak zawsze. :)

@Starzec Fajny żart językowy. Luty groził, a skończyło się na nitce z igłą. Poezja z przymrużeniem oka. :)

@Alicja_Wysocka Bardzo lubię taki humor. Historyjka bardzo mnie rozbawiła. Alkohol nie zabija komórek mózgowych - po prostu przestawia je w losowej kolejności. Czasem wychodzi poezja, czasem pogrzeb żywej żony. Zaintrygowała mnie postać kelnera - zero pytań, zero osądów. :) Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Jacek_Suchowicz Więc niech te muzy jasność przyniosą, rozpędzą chmury, co niebo mącą. Prawdę i dobro karmią swą troską, z sercem otwartym, duszą gorącą.

@Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję za docenienie! Pozdrawiam. :) @[email protected] Bardzo dziękuję! :)))) Pozdrawiam i życzę również miłego dnia. :) @sisy89 @KOBIETA Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! To zabawa z idiomem "wyjść bez słowa". Ale Twoja analiza jest fascynująca. :) Pozdrawiam.

@Leszczym Wystarczy być sobą, żeby ktoś poczuł się zagrożony w swoich ramkach. Świetne!

@hollow man Fizyka zamienia się w metafizykę. Od albedo przez pęknięcie do srebra - jakby alchemiczna przemiana z ciemności. Śnieg i źrenica przestają pełnić swoją funkcję, ale życie i tak znajduje drogę. Piękna nadzieja w rozpadzie.

@Marek.zak1 Te odpowiedzi - żadna nie daje się łatwo. Świetnie pokazana gra i napięcie. Każda odpowiedź unika prostoty - albo prowokacja, albo obrona. Rozpoznaję te tańce. :)

@Lenore Grey Słyszę w tym radość i swobodę. Jak wiersz, który sam się bawi. Papużka kontra kruczy sploty - piękne zestawienie kolorów i nastrojów. Rzeczywiście z obrazem - pięknie! :) Pozdrawiam.

@iwonaroma Gorzka prawda o świecie sławy. Ta cisza jako kara, nie wybór - celna obserwacja. :)

@iwonaroma Mądra strategia przetrwania - schować to, co najcenniejsze. :) Pozdrawiam.

@iwonaroma Bardzo dziękuję! :) Muszę to sprawdzić. :) @bazyl_prost Dziękuję! Można, ale czasami nie wychodzi. ;)

Pisałam wiersz. Wyszedł bez słowa. xxx Nie wrócił. Zabrał ze sobą przecinki i wszystkie niedopowiedzenia, zostawiając mnie z białą kartką. Podobno widzieli go w kawiarni dwie ulice dalej, jak przymila się do kogoś, kto ma odwagę postawić kropkę tam, gdzie ja się waham.

@Alicja_Wysocka Bardzo mi się podoba. Wrócę do niej jutro. :)))

@andrew Autentyczna refleksja duchowa. Od pozowania w świetle po prośbę o oliwę - droga od ego do pokory. Mądry :)

@APM Melancholia przełamana samoświadomością. "Tupią, kopią, trzaskają drzwiami" - poetycka autorefleksja w najlepszym wydaniu.:)

@Lenore Grey Świetny! Tajemniczy i nostalgiczny. Ten nagły zwrot "Co mówisz, dziecię?" - jak przebudzenie z marzenia sennego. Pozdrawiam. :)

@Simon Tracy Lovecraftowski klimat doprowadzony do perfekcji. Ta spirala szaleństwa, Yuggoth, Arkham - mroczne i hipnotyzujące. Pozdrawiam.