Berenika97

@Natuskaa Piękna metafora strategicznego myślenia. Kruk kontra gołębie - to pokazuje różnicę między planowaniem a chaosem. To pytanie na końcu zmusza do myślenia. Kiedy wytrwałość staje się nadmierną ostrożnością. Świetnie prowadzisz od obserwacji natury do filozoficznego pytania. Pozdrawiam.

@Myszolak To boli czytać. Tyle goryczy w dwóch wersach.

@piąteprzezdziesiąte Pączku, Pączku, ładnie mówisz, seksapilem się afiszujesz. Ale ja cię nie skosztuję - inne typy preferuję!

@Myszolak Dlatego daleko jestem od jakiegokolwiek wróżenia. Naprawdę nie warto. @Wiechu J. K. To tak samo jak ja, unikam i nigdy nie korzystałam.

@Alicja_Wysocka Jejku! Taki komplement z Twoich ust to dla mnie jak mistrzostwo w olimpiadzie! Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam.

@violetta Bardzo się cieszę! Lubię ludzi utalentowanych i ich doceniam. :)

@Marek.zak1 Dziękuję! Bardzo się cieszę! :)))

@hollow man Jeśli fraktale to kłamstwa, to matematyka jest najbardziej czarującą oszustką świata. W przybliżeniu krawędź przestaje być barierą, a staje się zaproszeniem. Skoro kłamać jest pięknie, to fraktale są arcydziełem.

@Christine Bardzo dziękuję! Jak ja Ciebie rozumiem! :)))) Pozdrawiam. @UtratabezStraty Nie rozumiem, co znaczy "natchnieni duchem apokaliptycznym". Nie znam takiej sytuacji. @hollow man Uważam, że każdy czytający ma prawo do swojej interpretacji. Więc żadnego błędu tu nie widzę. :) Ale skoro ma kontakt z autorem - to może przedstawić swoje rozumienie tekstu. Pozdrawiam. @bazyl_prost A może jedna z wielu? @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Świetnie, że to napisałeś - starałam się o uniwersalność. Dzięki Tobie ją osiągnęłam. :)) Pozdrawiam. @Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Czarek Płatak Dziękuję za dopowiedzenie, rozumiem. To piękne, co napisałeś. :) Pozdrawiam. @Łukasz Wiesław Jasiński Serdecznie Panu dziękuję! Pozdrawiam.

@violetta Bardzo dziękuję! Kiedyś też próbowałam rysować węglem - ale zabrakło talentu. :))) Podziwiam! Pozdrawiam. :) @Amber Bardzo dziękuję! Może trend w sztuce. Ale robić siebie na szaro w życiu to głupota lub naiwność. W sumie to samo :))) Pozdrawiam. :) @Myszolak Bardzo dziękuję! Szary - to kolor. Ale występuje w idiomie o negatywnych skojarzeniach. Pozdrawiam. :) @Leszczym Bardzo dziękuję! Niezła rada - wygumkować siebie! Zastanowię się. :))) Pozdrawiam. @Łukasz Wiesław Jasiński @Pisarzowiczka @Christine @piąteprzezdziesiąte @Czarek Płatak @Rafael Marius Serdecznie Państwu dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Pisarzowiczka Motyle w brzuchu - piękny znak, że miłość minęła - i to jak! Teraz zamiast trawić uczuć moc, trawisz same motyle - dzień i noc!

@hollow man Czy widzieć całość to nie większa prawda, niż ginąć w szczegółach, gdzie brzydota włada?

@Marek.zak1 Gdy zawód romantyzm zabija, Francja lekarstwo odkrywa - sekret znany, i ginekolog znów zakochany!

@Starzec Heraklit skinąłby głową z aprobatą - do tej samej rzeki nie wchodzi się dwa razy. Lepiej płynąć nurtem, niż stać na brzegu i żałować, że woda już odpłynęła.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Najlepsze wiersze - rozumiane bez słów. :)) Pozdrawiam. @Starzec Bardzo dziękuję! Ale czy na pewno dzieci nam ufają? Zwłaszcza te nastoletnie? 🤔 Pozdrawiam. @Łukasz Wiesław Jasiński Serdecznie Panu dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Konrad Koper Dziś jesteśmy kompatybilni. :) Pozdrawiam.

@Omagamoga @Łukasz Wiesław Jasiński Serdecznie Panom dziękuję! Pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Świetnie, że o tym piszesz - to bardzo ciekawa informacja. Muszę do tego wrócić. Pozdrawiam serdecznie.

@Wędrowiec.1984 Bardzo dziękuję! Celtycka mitologia jest bardzo ciekawa, ale niewiele jej czytałam. Ale w każdej są podobne elementy- magia, kult przodków a przede wszystkim silne związki z naturą. Pozdrawiam. @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Podobieństwo jest bardzo wyraźne. Mitologie mają wspólne korzenie poprzez język indoeuropejski. Ale głębiej nie badałam tematu. :) Pozdrawiam.

To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku. Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI

@Wędrowiec.1984 Czytałam też o wpółpracy międzygatunkowej. Jak kruki pomagają wilkom, siadają nad norami zajęczymi i przywołują wilki - pełnią rolę wywiadowców. A wilki zostawiają im resztki ze swojej uczty. :) Zafascynowało mnie to kiedyś.

@Simon Tracy Mroczne, surowe, autentyczne. Rzadko spotyka się tak bezkompromisową eksplorację relacji między twórczością, traumą i pożądaniem. Bohaterka jest jednocześnie ofiarą i sprawczynią, niewolnicą i twórczynią. Paradoks, który świetnie oddajesz. Mocny tekst.

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Pozdrawiam .:))) @vioara stelelor Masz rację, dużo pisałam kiedyś o szarościach - niektóre są ciekawe, inne pełne nadziei. :) Pozdrawiam.

@Wędrowiec.1984 Dzięki! Mam koleżankę, jest biochemikiem - ona czasami tłumaczy mi zawiłości biologiczne. Kiedyś opowiadała o kotach dachowcach (mam z nimi trochę dziwnych przygód). Ale jedno zapamiętałam - że pojęcie "głupoty" w odniesieniu do zwierząt nie działa. One mają inne układy nerwowe, inne rodzaje inteligencji, dzięki której mogą żyć w danym środowisku. A ja - tylko powtarzam, ale rozmawiałyśmy o zwierzakach wielokomórkowych. :))) Bo tego nie sprawdziłam.

@wierszyki Trauma z przeskakiwania przez kozła ujęta w poetyckie ramy. Aż poczułem zapach starej sali gimnastycznej! A poważnie - Ciekawy obraz relacji międzyludzkich jako gimnastyki - niby skaczemy razem, a jednak każdy dyszy osobno. Mocna puenta. Pozdrawiam.