Berenika97

@Alicja_Wysocka Wierszy jest uroczy, lekki i z zabawną grą słów. Podoba mi się jak zgrabnie przechodzisz od „głupiej gąski”, przez „gęsią skórkę”, aż po rosnące „piórka”. A gdy wyrosną - nikt Cię zatrzyma! I cóż mam życzyć - tylko "bardzo wysokich lotów"!

@lena2_ Podoba mi się ten kontrast między latami ciszy ("głowa gotowa na skinienie") a nagłym, wyzwalającym krzykiem duszy. Słowo "przenicuje" świetnie oddaje tę całkowitą zmianę perspektywy.

@andrew To głęboki utwór. Niesie ze sobą poczucie bezpieczeństwa i tęsknotę za nieskończonością. Wielokropki zostawiają każdego sam na sam z własną tajemnicą i odpowiedzią na pytanie, co jest dalej.

@Leszczym Bardzo fajny tekst! Muszę przyznać, że bohater ma świetny gust, ponieważ "aczkolwiek" to eleganckie słowo. Brzmi dumnie, nawet bez wsparcia marynarki wojennej. No i nie kojarzy się z niczym przykrym, jak słowo "lecz". :)

@Charismafilos No już rozumiem! :) Ale założyłam, że nie zostawiasz czytelnika bez nadziei. :)))

@wiedźma Intrygująca jest droga od "uśpionego popiołu", przez bolesne rozliczanie się z przeszłością, aż po ten cichy, uratowany ruch w stronę brzegu... Metafora kotwicy i łańcucha przeszłości oddaje ten ciężar , z jakim się zmagamy. Ale najbardziej podoba mi się koniec, w którym jest trójstopniowa ewolucja ruchu (ból, wstyd, własna wola) i wreszcie mocne - "Nie tonę" . Świetny wiersz!

@Charismafilos Czytany od dołu do góry - to walka z depresją,obsesją. Jest tu obietnica uzdrowienia i powrotu do życia. Słowa - „tylko ja będę znała całą prawdę, kiedy już cię nie będzie” - dotyczą depresji? Gratulacje - to majstersztyk !

@Leszek Piotr Laskowski To wiersz do głębokiej refleksji. Często za bardzo idealizuje się przeszłość, bo w każdej epoce i pod każdą szerokością geograficzną - żyli ludzie o pięknych, szlachetnych sercach, jak i ci, których dotknęła "brzydota" chciwości czy pychy. Tylko zmieniają się dekoracje, technologia i tempo życia, ale ludzka natura pozostaje niezmienna. Ale najważniejsze jest to - tak jak w puencie wiersza - dbać o tę własną iskrę dobra, niezależnie od czasów, w jakich przyszło nam żyć.

@Stukacz Podoba mi się - zwłaszcza ten motyw "picia samotności" zamiast alkoholu. Poruszający obraz relacji, która żyje już tylko we wspomnieniach, ale muzyka łagodzi ten smutek. :)

@orkan11 Początek buduje piękny, choć smutny obraz dojrzałego rozstania, ale ta ostatnia strofa... Całkowicie zmienia zasady gry. Przepiękna, ukryta prośba o miłość.

@Charismafilos Nieźle zagrałeś tytułem. Bez niego to piękny wiersz miłosny. Ale a z nim to thriller. Personifikacja depresji jako wiernej, ale toksycznej partnerki, karmiącej się milczeniem, jest niesamowicie mocna. Depresja jest chorobą, podobnie jak obsesja. Obie te choroby przyjmują tu formę czułego, lecz niebezpiecznego schronienia („przytul się, zamknij oczy”). Świetny tekst!

@Posem Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Chętnie zajrzę, ale nie potrafię znaleźć. Mogłabyś podać link? @Stukacz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Charismafilos Rozumiem już! :) Właściwie to w Krakowie nie czuję się już jak turystka, chociaż często wracam do znanych mi miejsc - atrakcyjnych turystycznie. Sprawa gołębi - zawsze jest poruszana, w tym roku moi bliscy "kleili jakąś siatkę na balkonie". :)) @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. Kapelusz i skrzypek,ludzie - W obiektyw nie wejdą sami. Dusza zatrzymuje to, co czuje się sercem i myślami. @iwonaroma Bardzo dziękuję! Chciałam zatrzymać trochę wrażeń. Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! To ja miałam pecha, bo mi wciskali zawsze ulotki z knajpkami. Nie rozumiem, dlaczego nigdy nie dostałam zaproszenia do klub ze stripteasem! :)))) Serdeczni pozdrawiam. :)) @[email protected] Bardzo dziękuję! Może i retoryczne - grunt, żebyśmy wiedzieli, dokąd zmierzamy. :) Serdecznie pozdrawiam.

@Poet Ka

@Leszczym Właściwie to się domyślałam, że to błąd. :))) Ale sam przyznasz, że tekst byłby bardziej interesujący. :)))

@Charismafilos Bardzo dziękuję! Na pewno się minęliśmy, może stałeś w kolejce po obwarzanki (ja ich nie jadam :)), bo w tym czasie karmiłam gołębie na Rynku Głównym i zastanawiałam się, ile chwil z życia mi chwyciły. :) Czyli konkretnie czego nie widziałeś? Jestem bardzo ciekawa. :) Serdecznie pozdrawiam. @violetta Bardzo dziękuję! To świetnie! Publikuje tu jeszcze? Serdecznie pozdrawiam. :) @Leszczym @Leszek Piotr Laskowski @Benjamin Artur @Posem Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@andrew Bardzo dziękuję! Śliczny wiersz, sprawił mi ogromną radość. :) Serdecznie pozdrawiam. :)) @Poet Ka Bardzo dziękuję! Piękny komplement! :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! To jest jak echo mojego wiersza, które wróciło zmienione i jeszcze głębsze. Serdecznie pozdrawiam! :) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Zgadzam się - Kraków to wyjątkowe miasto. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @LessLove Bardzo dziękuję! Uwielbiam Kraków, od ponad 10 lat odwiedzam go rokrocznie. Mieszka tam ktoś dla mnie bardzo ważny. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

@Leszczym A szkoda! Liczyłam na coś innego . 🤭

@Posem Ciekawy i poruszający wiersz. Niezwykłe obrazy, np. słońce „gaszące papierosy” na ciele. Zakończenie przynosi gorzkie ukojenie.

@LessLove W dzisiejszym świecie łatwo jest o polaryzację i "gniewne oblicza". Szczególny jet wers o odbieraniu hołdów przez tych, którzy darzą pogardą - uważam, że to trafne podsumowanie wielu toksycznych relacji i autorytetów. Bardzo podoba mi się zakończenie - nie warto ufać niczemu, co nie ma w sobie serca. Jest to mądry wiersz.

@Leszczym To pewnie szok odciął emocje. Czy może ta "flauta" to mechanizm obronny? Czasami, gdy zdrada lub absurd sytuacji przekraczają skalę, mózg po prostu się wyłącza. Złość rzeczywiście można wykrzyczeć, ale taką ciszę chyba trzeba wietrzyć latami. czy to oznacza, że a) jest literówka b) że chodzi o Ciebie , osobiście stawiam na b. :)))

@Poet Ka Niewątpliwie jest to współczesny koszmar Jonasza - brak telefonu w brzuchu wieloryba. Przypisy budują kontrast dla tej poruszającej puenty. No bo co można zrobić, gdy zostanie się samemu i do tego jeszcze bez technologii i bliskich - w ciemności własnego "wieloryba".:)))

@Natuskaa Wiersz jest życiowy i z ironią. Bardzo podoba mi się, że nie ma tutaj romantycznego mitu "serca" . Jest ono tutaj symbolem naszego wewnętrznego lenia, który leży kanapie i szuka wymówek. Świetny jest ten fragment o motywacji. Pomysł, że ciało bez zgody rozumu nie zrobi ani kroku, fajnie podsumowuje tę walkę biologii z dyscypliną. Napisane w punkt!

@Marek.zak1 Czyli wygląda na to, że jedynymi rozwiniętymi mięśniami u dzieci będą kciuki od scrollowania ekranu. Wierszyk fajny, mądra puenta, może rodzic zapamięta?! Pozdrawiam serdecznie. ps. ja na pewno! :)))