Cała aktywność

no cóż niby chciało by się jeszcze pewno tak ze cztery wiersze albo lepiej może pięć właśnie pięć sześć to będzie już za dużo pięć to dobra liczba Różo jeszcze tylko abym umiał z tobą razem (lub bez ciebie) zauroczyć nas do siebie moim wierszem

Motyle tak kolorówo cieszą się życiem - a zaczynają niepozornie jako gąsienice +

@Konrad KoperDzięki

Iwo, i włóż tu but żółwiowi

Madame, trap maluj. Opoju, lampartem Adam!

@Gra-Budzi-ka Fajny ! Prawdziwa abstrakcja !! 5+

Annie J. u lamparta jaja. Trap maluje inna

Wraca ze szkoły Janek (Zarzecze), pupa go swędzi na myśl dalece, że przyleją mu pasem, bo powtarza znów klasę. Jak dzień w dzień biegał, teraz się wlecze. Jaka pogoda, taki limeryk. :D

A tłu żaba żółta

@Poet Ka nie no po prostu bylam ciekawa twojego zdania ;) Na swoje wiersze z perspektywy czasu mogę spojrzeć tez inaczej dzięki jakiemuś komentarzowi co jest cenne a to, że czytasz moje wiersze i budzą refleksje to tylko sprawia, że jest mi bardzo miło 😁

czas dotknie niewinne skrzydło i odwoła co sercu miłe

@Witalisa o, tej ciekawostki nie znałem, dzięki za podzielenie się! Co do określenia „snuć”, użyłem go jako zamiennik słów „tworzyć/wytwarzać”, „robić”, „dawać”. Co prawda, na co dzień zwykle używane jest w kontekście nici pajęczej lub przędzy, jednak stwierdziłem, że w poezji mogę postawić „snuć” w miejscu i kontekście użytym w wierszu.

@Na liniach czasu Tylko jak zawsze liczy się całość wiersza i jego wydźwięk całościowy. Tak, oczywiście, że tak:) Dlatego dla złagodzenia, ku prawdzie, podsumowując całokształt...środki te są silniej osadzone w tradycji liryki refleksyjnej i metaforycznej, niż w klasycznej prowokacji estetycznej czy intelektualnej:) @Na liniach czasu dlatego moje spostrzeżenie nie służy opisowi całokształtu Twojej twórczości, lecz bardziej subtelnemu, zniuansowanemu opisowi niektórych metafor, ich odcieni, możliwych znaczeń:)

Nie wahaj się. Świetny tekst. Pozdrawiam.

To nawet nie głodna, ale nienasycona żona :) Pozdrawiam.

Pomyślnych lotów! :) Pozdrawiam.

@Na liniach czasu tak oczywiście, nie bierzemy dosłownie, ale to znaczenie też jest zawarte @Na liniach czasu oczywiście, że tak @Poet Ka jeśli moje słowa nie mają odpowiedniej mocy, odwołajmy się do AI: "Prowokacja estetyczna w twórczości autorki "Na liniach czasu" polega na przełamywaniu tabu cielesności poprzez łączenie wzniosłego liryzmu z fizjologią, na zderzaniu słodyczy z cierpieniem i burzeniu idyllicznych wizji- na dekonstrukcji sielanki. Jej liryka operuje subtelnym dysonansem, zestawiając elementy konwencjonalnego romansu z niespodziewanym, czasem bolesnym finałem, na celowym zderzaniu klasycznej liryki z fizjologią oraz dekonstrukcją tradycyjnych metafor. Autorka rezygnuje z bezpiecznej, ugrzecznionej stylistyki na rzecz zestawień." Nie są to głupotki, bzdurki. Generalnie zgadzam się z tymi spostrzeżeniami.

@sparowana nie jestem jakiś znawcą, czy też ekspertem, to co mam daję Cie - wrażenie czytelnika🙂 Dobrze Ci poszło, może warto spróbować znów? Zachęcam 😉

@Charismafilos dziękuję, miło mi :) napisałam coś pierwszy raz i wahałam się czy się tym dzielić

@.KOBIETA. moje miejsce z lawendą:) umyłam okna i jedwabne firanki:)

Koronny ( wirus) uderzył w dzwon śmiertelny.

Soczyste wiśnie maliny porzeczki są farbą dla dłoni

Ktoś zapytał — czy warte jest poświęcenia? Pewien starzec odpowiedział z przekonaniem. Lecz dla kogo? Dla własnych wartości czy dla drugiego istnienia? Być może nie w wartościach kryje się to, czego szukamy, lecz w sercu i uczuciu, którego wciąż nie potrafimy do końca pojąć. Być może właśnie dlatego walczymy o dobro i o uśmiech na twarzy drugiego człowieka, by własne blizny zagoić jego szczęściem. Gdy sami ponownie szukamy ścieżki, którą chcemy podążać, być może to oni są odpowiedzią na nasze zagubienie. Może nie jesteśmy tutaj tylko po to, aby myśleć o sobie. Być może naszym zadaniem jest walczyć o radość tych, którzy idą obok nas. Może właśnie wtedy odnajdujemy samych siebie. A naszą myślą przewodnią nie będzie już wartość, którą kierowaliśmy się przez całe życie, lecz uczucie, które odkrywamy każdego dnia choć jego sensu wciąż nie potrafimy do końca rozgryźć. Być może nadejdzie dzień, w którym spojrzymy dookoła siebie, w rodzinnym domu, gdzie przeżyliśmy swoje dni, i pomyślimy... Czy było warto? Lecz odpowiedzią nie będą słowa, ani najgłębsze analizy. Będzie nią spojrzenie na tych, którzy pozostali przy nas. I wtedy zrozumiemy, czym tak naprawdę było to uczucie, którego uczyliśmy się przez całe życie. Pocałunek żony. Łza radości córki. Biegające wnuki po pokoju. Czyż nie o to właśnie nam chodziło? Zrobiłem wszystko, co byłem w stanie. Oddałem wszystko, co mogłem. A życie odpłaciło mi uczuciem, którego szukałem przez lata. Dopiero oddając siebie drugiemu, zrozumiałem, po co tu jestem.

Człowiek, światło, robak pojawia się i znika. Tik- tak tik-tak Magia nie unika.

@Poet Ka Serce w tym sensie jest tu symbolem a nie organem ale no jak zawsze można wziać to też dosłownie wtedy może i można to tak czytać. Tylko jak zawsze liczy się całość wiersza i jego wydźwięk całościowy.