„Burza” to dramat autorstwa Williama Szekspira, napisany prawdopodobnie w latach 1610–1611 i zaliczany do późnego okresu twórczości dramaturga. Utwór bywał dawniej klasyfikowany jako komedia, jednak współcześnie najczęściej określa się go mianem romansu dramatycznego, łączącego elementy fantastyczne, komiczne i poważne. Akcja rozpoczyna się sceną katastrofy morskiej wywołanej przez potężną burzę, po czym przenosi się na odległą wyspę zamieszkaną przez czarodzieja Prospera i jego córkę Mirandę. Wśród ważnych bohaterów znajdują się także duch Ariel oraz Kaliban – syn czarownicy Sykoraks. Sztuka porusza takie tematy jak magia, zdrada, zemsta, przebaczenie oraz relacje rodzinne. „Burza” po raz pierwszy została wydrukowana w 1623 roku w zbiorze dramatów Szekspira znanym jako „First Folio”.
Fabuła opowiada o Prosperze, prawowitym księciu Mediolanu, który został pozbawiony władzy przez swojego brata Antonia przy pomocy króla Neapolu, Alonsa. Wygnany wraz z córką Mirandą trafia na bezludną wyspę, gdzie dzięki księgom i wiedzy zdobywa potężne zdolności magiczne. Po latach Prospero wywołuje sztorm, aby rozbić statek przewożący jego dawnych wrogów i sprowadzić ich na wyspę. W kolejnych wydarzeniach czarodziejska interwencja prowadzi do licznych intryg, prób spisków i komicznych sytuacji. Jednocześnie Miranda zakochuje się w Ferdynandzie, synu króla Neapolu. Ostatecznie Prospero rezygnuje z magii, wybacza swoim przeciwnikom i odzyskuje utracone księstwo, a młodzi bohaterowie przygotowują się do ślubu. Sztuka kończy się pojednaniem bohaterów oraz symbolicznym pożegnaniem Prospera z czarodziejską mocą.