Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, maj 2019 – formuła 2015) sprawdza przede wszystkim umiejętność tworzenia rozbudowanej wypowiedzi argumentacyjnej oraz interpretacyjnej w odniesieniu do tekstów literackich i filozoficznych. Zdający musi wykazać się zdolnością rozpoznania problemu, zajęcia stanowiska i jego uzasadnienia, a także umiejętnością wykorzystania kontekstów kulturowych. Istotne są również aspekty formalne, takie jak spójność kompozycyjna, styl, poprawność językowa oraz logiczne uporządkowanie argumentacji, co wynika z rozbudowanych kryteriów oceniania obejmujących różne elementy wypowiedzi.
Główne zagadnienia arkusza koncentrują się wokół refleksji nad naturą ludzkiego doświadczenia, zwłaszcza w kontekście wartości moralnych, tragizmu oraz życia wewnętrznego człowieka. W pierwszym zadaniu punktem wyjścia jest tekst Józefa Tischnera, który analizuje istotę tragiczności jako zjawiska wynikającego z konfliktu dobra i zła oraz z ludzkiej bezsilności i niewiedzy. Zdający powinien nie tylko odczytać sens filozoficzny tekstu, ale także odnieść się do niego krytycznie i rozwinąć własną argumentację. Drugi temat dotyczy interpretacji porównawczej dwóch wierszy, w których pojawia się motyw miłości, śmierci oraz duchowego doświadczenia, ukazany poprzez różne wizje życia po śmierci i różne sposoby przeżywania uczuć.
W arkuszu pojawiają się następujące tematy wypracowań: Określ, jaki problem podejmuje Józef Tischner w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej „Chciałabym, z tobą poszedłszy…” Kazimiery Zawistowskiej i „Dusza w niebiosach” Bolesława Leśmiana.