Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, maj 2014) obejmuje wyłącznie część wypracowaniową i sprawdza umiejętność interpretacji oraz analizy porównawczej tekstów literackich. Zdający musi wykazać się zdolnością rozpoznawania sposobów kreowania motywów, takich jak miłość czy przestrzeń, a także analizowania środków stylistycznych i ich funkcji w budowaniu znaczeń. Kluczowe jest również wykorzystanie kontekstów kulturowych i literackich oraz umiejętność formułowania spójnych, logicznych wniosków.
Istotnym zagadnieniem arkusza jest zestawianie tekstów pochodzących z różnych epok i konwencji, co wymaga od zdającego dostrzeżenia zarówno podobieństw, jak i różnic w sposobach przedstawiania rzeczywistości. W przypadku motywu miłości należy rozpoznać kontrast między patetycznym, wyolbrzymionym ujęciem uczucia w „Don Kichocie” a bardziej zmysłowym i autentycznym obrazem relacji w „Romeo i Julii”. Z kolei w drugim temacie istotna jest analiza przestrzeni miejskiej jako nośnika znaczeń – od zmysłowej, niemal mitycznej wizji miasta u Brunona Schulza po realistyczny, wielowymiarowy obraz Warszawy u Leopolda Tyrmanda, gdzie przestrzeń staje się świadkiem indywidualnych i zbiorowych doświadczeń.
Egzamin polega na wyborze jednego z dwóch tematów i opracowaniu go w formie interpretacji lub analizy porównawczej. Literackie obrazy miłości i sposoby ich kreowania we fragmentach „Don Kichota z La Manchy” Miguela de Cervantesa Saavedry oraz „Romea i Julii” Williama Szekspira lub Porównaj obrazy miasta przedstawione we fragmentach opowiadania „Sierpień” Brunona Schulza i powieści „Zły” Leopolda Tyrmanda. Omów sposoby ukazania przestrzeni i funkcje, jakie ona pełni w obu utworach.