Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, czerwiec 2019 – formuła 2015) sprawdza umiejętność tworzenia samodzielnej wypowiedzi argumentacyjnej oraz interpretacyjnej, opartej na analizie tekstów literackich i teoretycznych. Zdający musi wykazać się zdolnością rozpoznania problemu, zajęcia stanowiska oraz jego uzasadnienia przy użyciu kontekstów kulturowych. Istotne znaczenie mają również elementy formalne, takie jak spójność kompozycji, logiczne uporządkowanie wywodu oraz poprawność językowa, co wynika z wymagań egzaminacyjnych i struktury arkusza.
Główne zagadnienia arkusza koncentrują się wokół funkcji komizmu w literaturze oraz roli pamięci i doświadczenia w kształtowaniu ludzkiej tożsamości. W pierwszym temacie punktem wyjścia jest tekst Aleksandra Główczewskiego, który analizuje komizm jako istotny element komunikacji literackiej, podkreślając jego znaczenie poznawcze oraz rolę w budowaniu relacji między światem przedstawionym a odbiorcą. Zdający powinien odnieść się do tej koncepcji, uwzględniając własne refleksje i przykłady z innych tekstów kultury. Drugi temat dotyczy interpretacji porównawczej wierszy Stanisława Balińskiego i Stanisława Barańczaka, które ukazują odmienne sposoby postrzegania pamięci, przemijania i zakorzenienia człowieka – od nostalgicznego przywiązania do wspomnień po doświadczenie tymczasowości i braku stabilności.
W arkuszu pojawiają się następujące tematy wypracowań: Określ, jaki problem podejmuje Aleksander Główczewski w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej „Okno wspomnień” Stanisława Balińskiego i „Jeżeli porcelana, to wyłącznie taka” Stanisława Barańczaka.