„Cały świat płacze nad nami”

[Rafix Zet]

W naszej miłości kochały się kwiaty,
Z pszczołami w zachwycie wieści niosły o niej.
Dziś krople goryczy płatkami ścierają
Swe główki zwiesiwszy smutne ku ziemi,
Pociechy szukają wśród słońca promieni.

O naszej miłości ptaki rozmarzone
W najsłodszą z pieśni tony układały.
Dziś w głosie ich żalu nuty zaplątane
W jedności z wolnym natury okrzykiem.
Zapomnieć próbują w przestworzy błękicie.

Nad naszą miłością gwiazdy dyskutują,
Plotkując z księżycem, gdy noc sieci rzuci.
Dziś wspomnień obrazy ich plotek tematem.
Najtkliwsze z uniesień naszych wyszukując,
Wśród kłótni i zgiełku miłości żałują.

Przez miłość naszą słońce zastygało
Bez ruchu, miast gwiazdom udostępnić nieba,
Dnia czyniąc granice dłuższe niż należy
Wpatrzone, wsłuchane w to nasze uczucie.
Dziś wcześniej zachodzi, strącane współczuciem.

Za naszą miłością tęskni moje serce,
Na czasy radosne spogląda jak w przepaść.
Dziś smutne, znękane, w bólu zatopione
W rytm ciszy bezdusznej samotnie traktuje,
Daremnie serca Twego pulsu nasłuchuje.

Nad naszą miłością łzy ronią anioły,
Śląc morza boleści, ocean rozpaczy.
I póki ostatni źrenic nie osuszy
I z czystym wolności wejrzeniem nie wstanie,
Ja również żałośnie płakać nie przestanę.

[Emi h]

Bardzo pieknie ;) to najlepszy Pana wiersz z tych, które czytalam

[Rafix Zet]

Bardzo dziękuję za opinię, a tak na marginesie żaden tam Pan, po prostu Rafał proszę Pani :)

[Emi h]

Milo mi, Emila

[Rafix Zet]

Cała przyjemność po mojej stronie :)