Bohater ostatniej akcji

[Pan_Biały]

Gruby Sebek nie był jak Ferdek – kiepski w tych sprawach. W tym co robił nie było finezji. Jeśli miał przywalić czynił to raz a dobrze, po prostu podchodził do namierzonego uprzednio celu i niczym Rudy 102 wymierzał lufę prosto w brzuch. Tak, aż delikwent padał jak długi, po czym jechał na sygnale zalewając się łzami i wzywał mamę, tatę, przedszkolankę i wszystkich świętych razem wziętych. Chłopcy w grupie wiedzieli, że z Sebkiem to pożartować można, ale na tematy innych. Broń boże wspomnieć coś o jego koślawych stopach, chomiczych policzkach czy brzuchu wypływającym niczym lawa wulkaniczna z portek ledwie dopiętych na ostatni guzik. Wtedy ów grupowy gladiator wymierzał swą ręką sprawiedliwości dopracowany do perfekcji niszczycielski cios. Były przypadki, kiedy takie nokautujące uderzenie doprowadzało żartownisia, bądź winowajcę do wymiotów, a czasami do chwilowego braku możliwości złapania tchu, co w konsekwencji kończyło się tym pierwszym. Sebek miał rączkę jak bułka grahamka, która w przyszłości przekształciła się zapewne w bochen chleba. Każdy z nas miał przyjemność zapoznać się z jej niszczycielską siłą. Nie znało się dnia, ani godziny. Niewiasty mogły czuć się niezagrożone, choć musiały znosić podszczypywanie pulchnymi paluszkami, o jakich marzyła Baba Jaga u Jasia podczas więzienia go w chatce z piernika. Dziewczynki Bozia jednak obdarzyła w jedwabiste głosiki, które wykorzystywały piszcząc w niebogłosy. Skarżyły niezwłocznie pani przedszkolance o nieczystych intencjach grubszego kolegi. Kara zazwyczaj była sroga i nie podlegała odwołaniu. Skazany odmaszerowywał do kąta na czas bliżej nieokreślony. Głowa skierowana była do ściany, co by głupoty do bańki nie przychodziły. Pani mówiła, że to jest czas na przemyślenie swojego czynu. Sebek nie lubił stać tak bezczynnie, a rozmyślanie nie sprawiało mu przyjemności, wolał działać. Dlatego ograniczał swe niecne plany w stosunku do koleżanek do umiarkowanego minimum. Zdarzało się Sebciowi, jak mawiała na niego babcia odbierając go o czternastej, interweniować w słusznej sprawie, bądź łagodzić waśnie wewnątrz grupy. Demokratycznie wymierzał wtedy po ciosie jednej i drugiej stronie, tak aby więcej podobnych problemów międzyludzkich zaniechać. W grupie panował ład i porządek, nie mówiąc prawo i sprawiedliwość. Sebka panie zaczęły nazywać porucznikiem Borewiczem, co mu bardzo do gustu przypadło i tym bardziej czuł się stróżem prawa przedszkolnego. Aż podczas jednego z wyjść na plac przedszkolny z niewiadomych do dziś powodów zaczęła się pyskówka między Sebkiem, a starszakiem z zerówki Oskarem. Już zbliżała się do Oskara wielka ręka sprawiedliwości, by nakreślić mu panujące w ośrodku zasady, gdy nagle na głowie gladiatora pojawił się płynący strumykiem czerwony płyn ustrojowy.
- O Jezu!!! – krzyknęła jedna z opiekunek.
Gruby Sebek padł jak kawka, a tuż obok niego padła czerwona cegłówka. I tak Dawid powalił Goliata. Wszyscy byli w ciężkim szoku, że tan cyborg runął jak mury Babilonu. Techniczne KO dla Oskara. Później już była nuda, czyli przyjazd karetki pogotowia, zapakowanie poległego do ambulansu i odjazd. A my, czyli gapowicze z placu broni odjazd do budynku przedszkola jak to powiedziała pani dyrektor.
Na następny dzień Oskar przyszedł do przedszkola z mamą w celu wyjaśnienia zajścia. Pojawił się również Sebek z głową w turbanie z bandaża. Nasza pani opowiedziała nam jaki był dzielny podczas cerowania rozbitej głowy i że nawet jedna łza nie poleciał po jego policzku.
Dostał owację na stojąco.

[Magda_Tara]

noooooooo!
i to jest to, co lubię!
kapitalny obrazek, ciepłe, pięknie narysowane wspomnienie!
przezabawne, z ogromnym pozytywnym ładunkiem!
mniam!!!!!!!!

i zdaje się, wiem skąd inspiracja!
:D
:D
dawaj następne, Białas!

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

on nie da się ukryć Madziu, natchnęłaś mnie weną, więc dedykacja dla MT
cieszę się, że polubiłaś
dobrej nocy
r

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

on nie da się ukryć Madziu, natchnęłaś mnie weną, więc dedykacja dla MT
cieszę się, że polubiłaś
dobrej nocy
r

MT dziękuje
:)))))))))
branocka!

[Ania_Ostrowska]

Jeśli nie masz poglądów takich, jakie niedawno zaprezentował na tym forum 6 kilo w kwestii uwag dotyczących przecinków, to polecam lekturę strony: http: //pl.wikipedia.org/wiki/Przecinek#Przecinek_stawiamy
Mnie w tym, skądinąd sympatycznym, opowiadaniu wielu przecinków brakuje - i to psuje odbiór. Nie rozumiem też, po co na wstępie jest przywołany Ferdek (Fredek?), skoro potem ginie bez śladu?
Proponowałabym też przeredagować zdanie "Już zbliżała się do Oskara wielka ręka sprawiedliwości, by nakreślić mu panujące w ośrodku zasady, gdy nagle na głowie gladiatora pojawił się płynący strumykiem czerwony płyn ustrojowy" - wydaje mi się stanowczo zbyt udziwnione. I jeszcze: "..bądź łagodząc waśnie wewnątrz grupy." - chyba powinno być "łagodzić"?
Jako całość, zgrabnie napisane, z nutką nostalgii ale i całkiem dorosłego już dystansu. Pozdrawiam - Ania

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na stronę zajrzę na pewno - interpunkcja to moja pięta achillesowa:(
Ferdynand Kiepski przywołuje tylko postać z serialu "Świat według Kiepskich" i tyle.
co do zdań to faktycznie przekombinowane:)
dzięki za zainteresowanie Aniu
pozdrowienia
r

[Ania_Ostrowska]

Aha, "Świata według Kiepskich" nie oglądam - dużo tracę?

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nawet bardzo:)

[Oxyvia]

O, fajne opowiadanko! ;-)))

Tylko że jest kilka błędów:

Zdarzało się Sebciowi, jak [color=#FF0000]mawiał[/color] na niego babcia odbierając go o czternastej, interweniować w słusznej sprawie, bądź [color=#FF0000]łagodząc[/color] waśnie wewnątrz grupy. - 1-szy błąd gramatyczny: powinien być tu rodzaj żeński, bo dotyczy babci; 2-gi błąd również gramatyczny: powinien być bezokolicznik "łagodzić" - bo dopełnia wyrażenie "zdarzało mu się".

i że nawet jedna łza [color=#FF0000]nie poleciał[/color] po jego policzku. - znów rodzaj gramatyczny nie ten.

W grupie panował ład i porządek, nie mówiąc prawo i sprawiedliwość, [u]co by mogło się dla autora niezbyt dobrze skończyć.[/u] - niby nie ma błędu, ale uważam, że niepotrzebny jest ten koniec zdania, który podkreśliłam - psuje wyrazistość, a niczego nie wnosi.

Nie czepiałam się przecinków, choć w tej materii jest sporo błędów. Za dużo, żeby je wszystkie tu wyrzucić.

Ale opowiadanie dobre.
Pozdrawiam.
Oxy.

[Pan_Biały]

już poprawiam Oxy:)
dzięki za zainteresowanie i korektę
pozdrowienia