Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bardzo fajne klimaty pod oczami... Poranek, nie zawsze jest taki przyjemny (szczególnie jak dzieci ściągają kołdrę ...:)) ale to już moje utrapienie :))... Zamiast "objęcie" napisałabym - objęci - to tylko jedna literka a będzie czytelniej...;) ... i jeszcze na koniec przyszło mi do głowy, że bez "może" na początku...
Zabłądzić do domu...ładnie... Jednak kupuję i pozdrawiam...

Pozdrawiam...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




czytajac nasuwa mi sie mysl, ze jest on opisem smierci, proby samobijczej kochankow, czy czegos podobnego w te brozke albo forma terapii (pierwszy i ostatni wers znamionuja dla mnie te dwie opcje rownoczesnie, wiec nie wiem na ktora sie zdecydowac, bo wersy w srodku szczegolnie od slow kilkanascie godzin... dla mnie sa opisem odejscia.
Daje to mozliwosc czytania z wielu perspektyw, wiec mi sie podoba; )) .
Wiersz jest jakby widzana z drugiej strony, a moze odwrotnie historia Romea i Julii.
Ale chyba mozna go tez interpretowac inaczej...; )
Niezly.
dygam ; )
Opublikowano

Interpretacja celna i fascynująca. Minęła się co prawda z zamysłem autorki, co bynajmniej nie oznacza, że nie można czytać wiersza w ten sposób.

A w zamierzeniu miało być raczej o poszukiwaniu i odnajdywaniu, z zamkniętymi oczami, trochę po omacku, trochę na zasadzie zabawy, w której naprzemiennie prowadzi się siebie nawzajem :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...