Śnieg

[Aleks Kleks]

Nawet późną wiosną, w maju
za drewutnią zawsze leży śnieg
wygląda jakby dopiero się przebudził
przetarł oczy, przykucnął
ogrzać się na słońcu
i tylko szukał okazji
zbierał siły

Martwimy się o niego
czy da sobie radę
czy uda mu się przemknąć
w dół, w przesiekę
między pierwszymi drzewami
i wtedy oko
zachodzi bielą

[H.Lecter]

i wtedy oko
zachodzi bielą

Jak się uprzeć i wykazać trochę dobrej woli, z puenty można " wysnuć " wiersz - zdawać się w tym względzie na czytelnika, jest jednak ryzykowne...

[Bea.2u]

o śnieg we wrześniu to "my" się raczej nie martwimy.. ;)

[Tomek Rybarczyk]

Wiersz o pamięci, która nie pozwala zapomnieć o czymś bolesnym i zarazem szlachetnym (w wierszu symbolizują to biel i śnieg - symbole nieskazitelności). Ładne odniesienie do powiedzenia: "komuś zbieleje oko" czyli: ktoś się zdziwi, zostanie zaskoczony - nabiera w tym kontekście swoistego wydźwięku: Oni - ci z tego wiersza - nie potrafią nawet wiosną zapomnieć czegoś bardzo dla nich smutnego i patrzą na ostatnią połać śniegu - zapewne świadka bardziej radosnych chwil - jak o niczym nie wiedząc "dopiero się budzi i przeciera oczy". W końcu, jakby nigdy nic nie zaszło, ostatni śnieg za drewutnią znika ("i wtedy oko zachodzi bielą"), gdy tymczasem ślad po czymś zostaje w pamięci nawet na wiosnę. Topiący się śnieg jako coś, co pozostaje w pamięci - nie sprostał przemijaniu.

[kasiaballou]

tylko pointa - reszta przeegzaltowana.
pozdrawiam
kasia.

[Aleks Kleks]

Dzięki za komentarze. Pozdrawiam

[Agata_Lebek]

A mnie się podoba i to bardzo :))

[Aleks Kleks]

Agato dzięki

[Aleks Kleks]

kursywa