czas Apokalipsy

[Maciej_Satkiewicz]

próbujemy coś powiedzieć
jak mgła o zmierzchu
przewraca się w nas nicość
a jednak
wyciągamy ręce
przez pierwsze irracjonalne
nagłe kolory mówią byłem
jesteś w strumieniu ciszy
musimy się opowiadać jak krótka bajka jak dom jak rekwizyt

nie znajdziesz obiecanej ziemi nie istnieje wieczność ani szczęście

krótkie związki blaszane pudełko po cukierkach
kubek
świeca

jasność

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"krótkie związki blaszane pudełko po cukierkach
kubek
świeca

jasność "

ten fragment b.ładny i tylko to - reszta ble, ble, ble.
pozdrawiam.

[Ewa_K.]

to jest trochę jak z innej bajki ( gorszej) :

nie znajdziesz obiecanej ziemi nie istnieje wieczność ani szczęście

reszta to poezja.

[H.Lecter]

a jednak
wyciągamy ręce
przez pierwsze irracjonalne
nagłe kolory mówią byłem
jesteś w strumieniu ciszy
musimy się opowiadać

Tak spiętrzyłeś znaczenia, że ta część jest dla mnie nieczytelna.

[f.isia]

podobnie jak Kejti ;)

[Aleks Kleks]

Chwilami wydaje mi się egzaltowane ale są też dobre momenty jak dla mnie ten o opowiadaniu się i końcówka

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To mi pasuje bardziej na "Czas Błękitu" niż na "Czas Apokalipsy" ;)

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, że dla ciebie dobry wiersz to zbiór z b.ładnych fragmentów.

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj, ale ta bajka może nawiązuje do tytułu, swoistego jądra ciemności? ;

Pozdrawiam

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawiodłem się ;P

Myślę, że obraz jest widoczny i zrozumiały. Ale też to ciekawe, bo utkany jest z innej niż zazwyczaj substancji - bardziej mrocznej, zawikłanej, kobiecej. To ta druga bariera, opozycja do czystej, boskiej potoczności - kłębiące się irracjonalne światła.

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podpisuję się obiema rękami,
ten fragment jest bardzo nośny, ładny, dobry - itd.
natomiast frazy typu "przewraca się w nas nicość" będzie pan kiedyś sam wywalał,
mam nadzieję i życzę tego;)
pozdr.

Dziękuję za protekcjonalny ton. "Przewraca się w nas nicość" zapewne samo w sobie rzeczywiście naiwne i efekciarskie, zarzucić wiersz nicością, słowem-poezją czyli de facto nie napisać wiersza - rozumiem ten zarzut. Myślę jednak, że kontekst usprawiedliwia tę nicość, ona bierze się z niego i w nim umiera. A w całości wiadomo - są części słabsze i silniejsze.

Kiedyś będę podróżnikiem. Pozdrawiam.

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podobna odpowiedź ;)

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawiodłem się ;P

Myślę, że obraz jest widoczny i zrozumiały. Ale też to ciekawe, bo utkany jest z innej niż zazwyczaj substancji - bardziej mrocznej, zawikłanej, kobiecej. To ta druga bariera, opozycja do czystej, boskiej potoczności - kłębiące się irracjonalne światła.

Kłębiące się irracjonalne światła, nie wymagają kłębienia się słów. Już to mówiłem - przerzutnie są przereklamowane.

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę sobie, że wrażenie egzaltowania często wynika z chwilowego nastawienia do wiersza. Ja sam mogę go przeczytać w ten sposób, włożyć go w taki kontekst i takie domniemanie, żeby wydał się egzaltowany, więc przyjmuję zarzut. Może takich sposobów jest więcej.

Mogę powiedzieć o genezie wiersza, inspiracji, która jak mniemam może uchylić ten zarzut - jest to scena (po której nota bene przerwałem oglądanie Czasu Apokalipsy na kilka miesięcy, czując swoiste spełnienie czy nasycenie filmem) w posiadłości rodziny Francuzów tuż po kolacji, na balkonie i po słowach "Pan żyje, taka jest prawda", a z resztą:
www.youtube.com/watch?v=JOdAHZW_w2o&feature=related

- swoją drogą jest to świetna egzemplifikacja mojego zarzutu wobec kasiballou, bo widzę przecież, że ta świetna scena rozpatrywana sama w sobie traci mnóstwo magii i "mglistej ciemności", może się wydać wręcz banalna, a wzmiankowe nawiązanie do Heraklita i wykorzystanie motywu płynącej rzeki zaraz ktoś wytknie Coppoli stwierdzając, że kiedyś sam będzie wykreślał takie słowa ze scenariusza... a przecież przed sceną jest cały film i choćby nawet słowa mało odkrywcze - to jednak usprawiedliwione.

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To może raczej Pamięć? www.youtube.com/watch?v=VtXK1aJlEPU - wyborna ;

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Usprawiedliwiają jednak kłębienie się znaczeń tych słów - wobec tego kłębienie się samych znaków jest koniecznością, a więc przerzutnie. Nie rozumiem zarzutu. ;

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

etam, protekcjonalny ton, czytacz we mnie mówi, że to słabe, nie muszę mieć racji, mało - nie upieram się, że mam. Po prostu - obok naprawdę dobrego miejsca w wierszu widzę słowa, które - według mojej/subiektywnej/prywatnej opinii - są o niebo słabsze. i tyle. pozdrawiam.

Subiektywizm oceny nie wyklucza protekcjonalnego tonu, który jest ewidentny. Nie sprzeczajmy się o to. Nie mam pani tego za złe.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Usprawiedliwiają jednak kłębienie się znaczeń tych słów - wobec tego kłębienie się samych znaków jest koniecznością, a więc przerzutnie. Nie rozumiem zarzutu. ;

Z kłębienia się znaczeń wyrasta moja " nieczytelność ", co przecież nie musi oznaczać negacji, a jedynie bezradność. Rzecz w tym, że autor nie pomaga jej przezwyciężyć ale przecież wcale nie musi...
Bardziej kobiecy wydaje mi się labirynt, niż nieco histeryczny kłębek.
Tuwimowski " lokomotywizm ", nie musi się sprawdzać w każdym przypadku.

[Ewa_K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj, ale ta bajka może nawiązuje do tytułu, swoistego jądra ciemności? ;

Pozdrawiam

ale to trochę banalne jądro ciemności, nie uważasz? :)

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O żesz. Co za brak precyzji. Powyższe zdanie jest fałszywe, bo wykluczanie jednak następuje. Przyznaję, posłużyłem się utartym "tonem", ale miałem na myśli "protekcjonalną wypowiedź", sens wypowiedzi, a to jest różnica. Ale ale, protekcjonalna wypowiedź nie jest subiektywna, ale rości sobie prawo do pewnej uniwersalności... mmch

(Tak sobie hołduję precyzji, chociaż mówią mi tu, że wygląda to na zgrywanie się jakieś, nie...)