Ożywica

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ach, Emilu, bardzo Ci dziękuję za cały ten entuzjastyczny, wspaniały, literacki komentarz. :-) Podium? Ależ Ty okrutnie mnie przeceniasz! No, ale nie będę się maniakalnie upierać przy wyprowadzaniu Cię z błędu. ;-)))
Pozdrówka i buziaki! :-*

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj u mnie w gościnie, Latająca Eliko! Miło Cię tu widzieć! :-)
Bardzo dziękuję za piękny i miły komentarz, niezmiernie mi miło. :-)
Muszę jednak szczerze wyznać, że nie rozumiem, co to znaczy:

Czy mogę prosić o wyjaśnienie tej powtarzalności?
Pozdrawiam serdecznie.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przemiła Krysiu, dziękuję za Twój piękny komentarz i za Ul. :-) Bardzo się cieszę, że trafiłam w Twoje uczucia i że Tobie też się podoba. Buziaki! :-*

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hejka, Kasiu! Fajnie, że wpadłaś i przeczytałaś - miło mi.
A to, że nie wszystko się podoba - nie szkodzi. Rozumiem to doskonale. Już kiedyś uzgodniłyśmy, że o ile w komentach rozumiemy sie bardzo dobrze, o tyle w wierszach często mówimy innymi językami. I dobrze, dlaczego Nie? Gdyby wszyscy mówili i czuli identycznie, to przecie świat nie tylko byłby nie do wytrzymania, ale w ogóle by się nie rozwijał - bo wszelki rozwój wynika z różnic, tylko w nich ma swoje źródło.
Ale tak nawiasem: ten "spontan rozegzaltowany" nie jest nad/dla samej siebie (nie dla autorki), bo postacią mówiącą w wierszu jest tytułowa Ożywica. :-) Cała egzaltacja i kwiecistość jest więc dla Niej.
Kasiu, wpadaj do mnie, wpadaj, bo bardzo fajnie mi się z Tobą dyskutuje. :-)
Pozdrówka.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to baaardzo dziękuję, bo po takim miłym komentarzu nie pozostaje mi nic innego. :-)
Pozdrawiam również.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Janie, na pewno nie byłoby to nieeleganckie - dlaczego? Ja w komentarzu do Twojego wiersza wspomniałam o swoim i nie widzę w tym nic nietaktownego. Mam nadzieję, że niczym Cię nie uraziłam? W każdym razie nie miałam najmniejszego zamiaru.

Dziękuję za wnikliwe i fachowe porównanie naszych wierszy. Tak, masz rację - teraz widzę, w czym są podobne, a czym się różnią. I chociaż różnic jest wiele, a podobieństwo właściwie tylko jedno - mówią na ten sam temat za pomocą pór roku - to jednak w moim odczuciu bardziej są podobne niż różne. :-)

Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Magdo, cieszę się, że jesteś u mnie!
Wiem, że lubisz jesień. Dla mnie ta wczesna jest o tyle piękna, że wówczas wszystko jest w przyrodzie najbujniejsze - koniec sierpnia to burza liści, kwiatów i owoców, to także młodość narodzonych wiosną zwierząt, to loty wielkich chmar ptaków szykujących się do podróży za morza, to kolorowienie się liści, a jednocześnie jeszcze głęboka, ciemna zieloność lasów i łąk. Nie ma to jak sierpień!
Natomiast późna jesień - ta deszczowa, szara, szronowa i bezlistna - jednoznacznie kojarzy mi się z zamarzaniem i usypianiem życia, czyli - ze śmiercią. Jak wielu ludziom, oczywiście.
Fajnie, że wiersz podoba Ci się. I to jeszcze zostałam skojarzona z Vivaldim, że tak powiem! ;-)))
Buźka! :-*

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bea, dzięki za pochwałę, strasznie się cieszę. :-)

To nie tyle zima, ile Zimnica - z wielkiej litery. Przeciwieństwo Ożywicy, kimkolwiek by obie nie były. :-)
Zacytowany fragment jest dla mnie ważny. Być może brzmi trochę tramtadracko, bo ja często popadam w taki styl - tak czuję i nic na to nie poradzę. Nawyświecanie się kwiatami - no wiesz, chodzi o pełnię życia i rozkwitu (niekoniecznie i nie tylko kwiatów). A ludzie nie zawsze w ciągu życia dotykają pełni człowieczeństwa, czasami nie mają nawet pojęcia, na czym ono polega. Natomiast dotknąć innego człowieka - to urazić go, skrzywdzić - takie ma znaczenie ta zbitka frazeologiczna.
Czy to piosenka? Hmmm... Taki jest na ogół mój styl pisania: wiersze melodyjne, które można zaśpiewać. To mi samo tak wychodzi. Rymy i rytm robi mi się automatycznie w pierwszych słowach, to naturalna melodia języka, tego, co chcę nią wyśpiewać, tego, co akurat mówię. Natomiast nie robię żadnych świadomych założeń przed napisaniem wiersza. (W każdym razie bardzo rzadko).
Co nie znaczy oczywiście, że nie szlifuję i nie cyzeluję swoich wierszy po napisaniu.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato, dziękuję i bardzo mi miło, że tak wysoko mnie oceniasz, ale widzę, że nie doceniasz siebie! Ależ napisz swój wiersz na ten temat! Napisz! Jestem go bardzo ciekawa! I naprawdę wyzbądź się kompleksów!
Co do uwag. Neologizm "rozśmielej" jest celowy; wyraz "śmielej" oznacza... no, wiadomo, co, natomiast "rozśmielej" jest poszerzony znaczeniowo, bo wyraża nie tylko coraz większą śmiałość, ale i coraz większy jej zasięg (terytorialny na przykład, ale też i ogólnoprzyrodniczy, że tak powiem). Poza tym może również kojarzyć się ze stanem wesołości, rozbawienia, radości - z dobrym stanem emocjonalnym.
A z tym "już" masz rację, bo jest powtórzone w bliskim sąsiedztwie. Zaraz pomyślę i cos zmienię.
Dziękuję serdecznie. I Tobie też życzę życia pełną parą, oczywiście. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to tym bardziej się cieszę. :-)
I także zapraszam.

[Jan Neck]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Janie, na pewno nie byłoby to nieeleganckie - dlaczego? Ja w komentarzu do Twojego wiersza wspomniałam o swoim i nie widzę w tym nic nietaktownego. Mam nadzieję, że niczym Cię nie uraziłam? W każdym razie nie miałam najmniejszego zamiaru.
(...)
Pozdrawiam.

Ależ skąd, nie uraziłaś.

Wydaje mi się tylko, że jeśli interpretuję czyjś wiersz, to lepiej zamieścić te kilka słów pod tymże wierszem. Swojego wiersza nie interpretowałem, bo miałem o nim pojęcie. Mniejsza o to... Ładny wiersz i tyle :D.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo serdecznie dziękuję za ten piękny komentarz, miło mi ogromnie. :-)))
Pozdrawiam również.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W takim razie dzięki jeszcze raz i zapraszam jak najczęściej, nawet, jeśli nie wszystkie moje wiersze będą Ci się podobać. :-)

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj u mnie w gościnie, Latająca Eliko! Miło Cię tu widzieć! :-)
Bardzo dziękuję za piękny i miły komentarz, niezmiernie mi miło. :-)
Muszę jednak szczerze wyznać, że nie rozumiem, co to znaczy:

Czy mogę prosić o wyjaśnienie tej powtarzalności?
Pozdrawiam serdecznie.

W moim subiektywnym komentarzu Oxywio, nie ma nic co byłoby niezrozumiałe, ...
nie trzeba znać historii poezji, tej która jest najbliższa człowieka naturze, jako związana
z przeżywaniem pór roku ... przełomy,
Przechodzenie przez nie, u poetów wywołuje najmocniejsze odczucia i najbardziej burzliwe artystycznie wiersze ... i to się dzieje ponieważ pory się powtarzają ...
dzieje ludzkości i historia też lubi się powtarzać,
a więc przemijanie należy do czasu, a nie do odczuwania cykliczności, weny
i samej Ars Poetica ... dlatego gratulowałam powstania takiego twojego wiersza :))

[Oxyvia]

Acha, zaczynam rozumieć. Ciekawe podejście.
Tak, ludzie różnie odczuwają czas i przemijanie.
Bardzo Ci dziękuję jeszcze raz. :-)

[BEa.tUS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bea, dzięki za pochwałę, strasznie się cieszę. :-)

To nie tyle zima, ile Zimnica - z wielkiej litery. Przeciwieństwo Ożywicy, kimkolwiek by obie nie były. :-)
Zacytowany fragment jest dla mnie ważny. Być może brzmi trochę tramtadracko, bo ja często popadam w taki styl - tak czuję i nic na to nie poradzę. Nawyświecanie się kwiatami - no wiesz, chodzi o pełnię życia i rozkwitu (niekoniecznie i nie tylko kwiatów). A ludzie nie zawsze w ciągu życia dotykają pełni człowieczeństwa, czasami nie mają nawet pojęcia, na czym ono polega. Natomiast dotknąć innego człowieka - to urazić go, skrzywdzić - takie ma znaczenie ta zbitka frazeologiczna.
Czy to piosenka? Hmmm... Taki jest na ogół mój styl pisania: wiersze melodyjne, które można zaśpiewać. To mi samo tak wychodzi. Rymy i rytm robi mi się automatycznie w pierwszych słowach, to naturalna melodia języka, tego, co chcę nią wyśpiewać, tego, co akurat mówię. Natomiast nie robię żadnych świadomych założeń przed napisaniem wiersza. (W każdym razie bardzo rzadko).
Co nie znaczy oczywiście, że nie szlifuję i nie cyzeluję swoich wierszy po napisaniu.


Oxy, ok, ok, ok :)))
na tramtadraty nic się nie poradzi, są i już :)
szlifowanie z jakąś bolesną obróbką mi się, generalnie unikam...

beatuski ;)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie to sama radość. Uwielbiam pisać i szlifować, to jeden z moich największych koników. :-)

[Kamertonka]

urzeka mnie klimatem i możliwością elastycznego odbioru
urzeka
po prostu

poozderko

[Oxyvia]

Kamertonko, jakże mi miło! Dziękuję! Przeceniasz mnie, ale to bardzo przyjemne! :-)))

[marti krűger]

... i śmielej i dalej... a niechże! wiersz naprawdę mnie zauroczył swą zwiewnością, finezją, filozofią...
pozdrawiam