śmierć mnicha

[Pan_Biały]

ryż we włosach mnicha
inicjuje sakramenty
na wietrze rozrzuconej
dorosłości

bądź pochwalony w
kwiecie lotosu
i medytuj aż
do śmierci

wolne ciało
wewnątrz umysłu duch
zwrócił formę
siłom psychicznym

z białego światła
drogą do tęczy
cierpienie chwycił
dżuku

szlachetne prawo
egzystencji
ciało jak relikwia
zmumifikuj się

[kasiaballou]

nie rozumiem tego wiersza i nie potrafię sobie wypracować jakiegoś sposobu na ugryzienie go i doczytania się jakiejś uniwersalnej myśli, czy przesłania - mea niemoc.

ale pozdrawiam serdecznie :)
kasia.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak na początek...tego wytłuszczonego ni w ząb...totatna niewiedza, jeśli można proszę o garść wyjaśnień ;)

[Pan_Biały]

nie zwykłem podpowiadać, czy wyjaśniać Tereniu, ale
pierwsze tłuszczykiem napisane to wiatr po prostu
a dżuku to tybetański mnich siedzący w pozycji kwiatu lotosu, który osiągając nirwanę odchodzi tam gdzie wszyscy zmierzamy
pozdrowienia i dzięki za zainteresowanie

[emil_grabicz]

Wpadłem, aby posilić się pisaniem wybiegającym znacznie ponad program twórczości ośmiolatka, ale niestety, trudno mi się przedrzeć przez ta zawiłości. Jak mam zadawać dziesiątki pytań: co autor miał na myśli, to mnie zaraz wszystko odchodzi. Pozdrawiam Cię serdecznie, Panie Biały.
Może następnym razem... :)

[Kamertonka]

a mi w to graj
ale przeczytałam dorosłości
mogłam?

pozdrawiam

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok, ale nie pasuje mi gramatycznie

na wietrze rozrzuconej
dorosłość

rozumiem, że "rozrzuconej" odnosi się do "inicjacji", ale dalej "dorosłość"? kłóci się gramatycznie; chyba raczej powinno być "dorosłości"

sens wiersza rozumiem, jest głęboko ukryty pod zawiłą treścią; lubię takie łamigłówki - niby o niczym a jednak...tylko trzeba się "dokopać" :)

pozdrawiam ciepło :-)
Krysia

[HAYQ]

utkwiłem w tym samym miejscu, co Teresa, niestety. Nie czuję logicznego sensu w tym miejscu..
Reszta ok, i ciekawa puenta - gdyby tak było można :)
Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Panie Biały, nie znam się na rytuałach zakonnych, być może jest jakieś miejsce, w którym ryż we włosach inicjuje sakramenty, ale potem... "na wietrze rozrzuconej dorosłość"... brzmi co najmniej niegramatycznie.
Wiersz jako całość jest do przyjęcia, a tytułową śmierć mnicha widzę w jego stylu zakonnego życia,
w jego własnym wyborze, co dla innych może być tylko egzystencją, ale dla mnicha wcale nią nie jest.
Każdy ma wolny wybór i jeżeli mnich, taki "z krwi i kości", decyduje się na życie w zamknięciu, to jego sprawa... najwidoczniej tego mu w życiu brakowało, medytacji, walki z samym sobą, udoskonalanie własnego ja.... dlatego "ciało jak relikwia zmumifikuj się"... troszeczkę mi nie pasuje, ale nic to, tyle ja, mogę wcale nie mieć racji.
Pozdrawiam... :)

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

macie rację:) zmieniam na "dorosłości"
szacunek za zainteresowania
pozdrowienia dla wszystkich