na liryczność

[bruno seping]

(andante con molto)

spójrz kochanie
ja przemijam

serce chowa się gdzieś w cieniu
głos zmieniony
w dźwięczne dreszcze drży
opada w górę
świerszczem

już kochanie
oto bukiet pożegnalny

garstka łez i śmiech słowika
za nim deszcz osika
sosna hojny wiatr
w koronie dębu

ba!
bo
mieszam się z tym lasem
łzy przez palce uciekają
łamią więzy czterolistnej pajęczyny
słowik gaśnie głuchym echem
wiatr zachłysnął się bezdechem
świsnął
cyknął

srutututu
sratatata
elemeledudki
bęc!

[Sfinks13]

Ciekawa kompozycja

serdecznie

13

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sraty taty z dębU ba... Ty
;)

[bruno seping]

no nie wiem czy bu, bo to jak z zębu:) raczej dęba:)

[bruno seping]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niczego/ owszem,
oprócz tego echa w puencie i bum ;l
takie "bum" jak u ciebie "na pewno":)

poza tym to beznadziejny wierszyk lirycznie. jest prześmiewczy na takie pisanie:)

[bruno seping]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sraty taty z dębU ba... Ty
;)

[bruno seping]

od razu baty... oj oj. prawie zabolało:)

[ula]

ja sobie wiersz trochę przystrzygę, chociaż pewnie bardzo autorowi na tej wybuchowej końcówce zależy.. ale mi wystarczy bez niej; podoba się czterolistna pajęczyna, głos jako dźwięczny dreszcz, wiatr.. no tak, pozdrawiam z wiatrem!:))

[Mirosław_Dębogórski]

Nie potrafię się odnieść do przeróbek. Wierszyk mi się podoba ale bym streścił ciut. Miłego...

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dęba, to można sobie stawać... co najwyżej ;))

[teresa943]

lirycznie z przymrużeniem oka poza końcówką, którą uważam za zbędną... taką "srata tata";
poza tym HAYQ ma rację z dębu, a dęba co najwyżej można stawać

serdecznie pozdrawiam :)

[aluna]

A mnie zasmucił ,,,rozbawił i nabrałam tchu na dalsze czytanie Twojej poezji!
Słodkości nie tylko na dziś!
Ania

[bruno seping]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dęba, to można sobie stawać... co najwyżej ;))
no w piewszej wesji to było dębu,bo tak wynika z codzienności... ale przezorenie zajrzałem do słownika i tam takiej odmiany brak. w tym pisaniu raczej, "kogo czego" niż "komu czemu"... krysia, ty jeteś polonistką, więc liczę na twoje podręczniki. oświeć w cytatach, bo inaczej to się wyprę dęba:) pzdr:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dęba, to można sobie stawać... co najwyżej ;))
no w piewszej wesji to było dębu,bo tak wynika z codzienności... ale przezorenie zajrzałem do słownika i tam takiej odmiany brak. w tym pisaniu raczej, "kogo czego" niż "komu czemu"... krysia, ty jeteś polonistką, więc liczę na twoje podręczniki. oświeć w cytatach, bo inaczej to się wyprę dęba:) pzdr:)
Poczułam się wywołana do tablicy, choć człowieku litości! toć wakacje! Jednak skoro tu zajrzałam, nie mogę udawać, że mnie tu nie ma...ech...

za "Słownikiem ortograficznym" Jodłowskiego i Taszyckiego przytoczę odmianę dla porównania "dąb - ząb"...zauważ różnicę w dopełniaczu

M. kto? co? dąb...ząb
D. kogo? czego? dębu...zęba
C. komu? czemu? dębowi...zębowi
B. kogo? co? dąb (widzę lub hehe...staję dęba)...ząb
N. kim? czym? dębem (hehe...uparciuchowi)...zębem
Mc. o kim? o czym? o dębie...o zębie
W. o, dębie! (ty mój uroczy!)...zębie!

w koronie (czyjej?) dębu - forma dopełniacza
w korzeniu zęba

sorki, Bruno, ale kanikuła rozleniwia i wolę sobie posiedzieć pod dębem i posłuchać jak w koronie dębu koncertuje skrzydlate bractwo niż rozgryzać gramatykę :)))
swoją drogą, skąd Ty o mnie tyle wiesz? to ciekawe :))))

serdeczności i miłego dnia Bruno :-)
Krysia

[bruno seping]

aaaa. pięknie. czyli słownik mnie okłamał:) dębu ba bo - jak było na początku:), a wiem o tobie tyle, ile piszesz o sobie - między wierszami...:) pzdr.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czyli już spokojny? i do tego "bystry" jesteś w czytaniu między wierszami :))))
pozdrówki dębowe :-)